Όταν αγοράζεις ένα δίσκο το 1987 σε τρυφερή ηλικία και παρατηρώντας το εξώφυλλο διαβάζεις “Warning: Loud Sound Effects! No Responsibility On Audio Equipment Damages”, ένα είδος ρίγους είναι αναπόφευκτο. Και καλά, ποιοι είναι αυτοί οι τύποι που θα μου κάψουν το ηχοσύστημα που μου πήραν οι γονείς μου; Μήπως να μην το πάρω αυτό το βινύλιο, δηλαδή; Μήπως με απειλούν;

Εν έτει 2010, ο πιο αντιπροσωπευτικός (όχι ο καλύτερος, αναγκαστικά) δίσκος των Γερμανών Running Wild μπορεί κάλλιστα να θεωρείται το “Under Jolly Roger”. Τόσο απλά. Λόγοι υπάρχουν πολλοί, και μπορούμε να ανακαλύψουμε ή εφεύρουμε κι άλλους τόσους τουλάχιστον, αλλά σαν βασικές παράμετροι μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα εξής στοιχεία: α) μετά από δύο άλμπουμς σκοτεινού Heavy/Speed Metal οι Running Wild ανακαλύπτουν την πατέντα που όχι μόνο θα γίνει συνώνυμη της ίδιας τους της ύπαρξης στα χρόνια που ακολουθούν αλλά και θα ορίσει ένα από τα πιο δεν-αλλάζω-με-τίποτα συγκροτήματα που γέννησε η Μεταλλική οικογένεια στα πέρατα της οικουμένης, β) ο δίσκος αυτός τοποθέτησε το όχημα του Rolf Kasparek στο μεταλλικό χάρτη για τα καλά, βάζοντας το περίφημο πειρατικό πλοίο και τον Adrian τον ίδιο σχεδόν σε κάθε σπίτι Heavy Metal οπαδού, γ) μιλάμε για ένα από τα πιο (ηχητικά μιλώντας) δυνατά και μη συμπιεσμένα LPs της δεκαετίας του ’80 στην Ευρώπη, δίνοντας ένα γερό στίγμα για το πως τo Κεντροευρωπαικό Metal θα πρέπει να κινηθεί με συγκερασμό ταχύτητας, πολυμέρειας και όγκου.

Το ομότιτλο κομμάτι που ανοίγει το άλμπουμ  είναι ένας ύμνος που τον ξέρουν μέχρι και οι πέτρες. Λες και  γεννήθηκε για να τσουγκρίζουμε τα ποτήρια μας μεθυσμένοι στο refrain, το “Under Jolly Roger” στοιχειώνει με την πειρατική εισαγωγή του για να δώσει το έναυσμα του τι έπεται. Μάλλον είναι λίγο επισφαλής η υπόθεση πολλών πως το “Under Jolly Roger” είναι καθαρά ένας Pirate Metal δίσκος. Σαφώς και κομμάτια σαν το ομώνυμο, το “Diamonds Of The Black Chest”, το “War In The Gutter” και το “Land Of Ice” φέρνουν ή και ταυτίζονται με το μουσικό και στιχουργικό βουλοκέρι που οι Γερμανοί πειρατές εμπότισαν στο φάκελο “Running Wild” κατά συρροή στα επακόλουθα χρόνια καλλιτεχνικής δημιουργίας. Δεν πρέπει όμως επ ουδενί να ξεχνάμε και τη straight Metal νεανική αισθητική αριστουργημάτων σαν τα “Raise Your Fist” και “Raw Ride”, μιας και οι Running Wild συνέχισαν υπόκωφα να τιμούν και αυτή την επαναστατική τους πλευρά και στα επόμενα άλμπουμ τους (π.χ. “Bad To The Bone”, “Renegade” κλπ). Και το σκοτεινό ύφος των δύο πρ΄των δίσκων τους δε λείπει πάντως, φιλτραρισμένο μέσα σε πολλά από τα κιθαριστικά θέματα ή τις φωνητικές αρμονίες του ήγέτη Rock ‘n’ Rolf (ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, συναγωνίστηκε μουσικούς σαν τον Yngwie Malmsteen ή τον Jeff Waters σε θέματα συγκρότησης μακροβιέστατου lineup).

Είναι περιττό να επισημάνουμε ότι ότι  η μπάντα είναι σε μεγάλα κέφια  στο δίσκο αυτό. Με μπροστάρη τα α-π-ί-σ-τ-ε-υ-τ-α ρεφραίν και μια σειρά riffs που σε δαιμονίζανε μονομιάς (δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο των Running Wild ηχητικά μέχρι τότε) και συνεπικουρούμενα από μια πραγματικά δυνατή παραγωγή (οι ηχογραφήσεις έλαβαν χώρα στα Soundhouse Studios του Αμβούργου), τα κομμάτια του “Under Jolly Roger” πολυπλεύρως πιστεύω ότι έβαλαν ό,τι καλύτερο θεμέλιο μπορούσε να υπάρξει για το μέλλον και τη δημοτικότητά τους. Τα προγενέστερα “Gates To Purgatory” και “Branded & Exiled” LPs είναι από τα αγαπημένα της γράφουσας αλλά μάλλον δε θα μπορούσαν να συνδράμουν και πολύ στη μακροημέρευση των Running Wild. Να θυμίσουμε ότι και εν έτει 1987 το πρώτο κύμα του ακραίου Metal ζούσε και βασίλευε με συνέπεια ‘ντε-μι’ προσπάθειες σαν τα δύο πρώτα αυτά βινύλια να κοντεύουν να χαρακτηριστούν ως σκληρά και διαβολικά από τους παραδοσιακούς metallers αλλά και όχι αρκετά βλάσφημα για όσους υιοθετούσαν σιγά-σιγά μια πιο evil περσόνα σαν ακροατές.

Ένα-δύο ιστορικά πράγματα τώρα: ο Γερμανικός Τύπος δεν είδε με καλό μάτι τη μεταστροφή των Running Wild από το διαβολικό πρότερο στυλ στο πιο πειρατικό image. Δεν ξεχνάμε ότι η μεταστροφή αυτή συνοδεύτηκε και από αντικατάσταση των δερμάτινων και καρφιών με κοστούμια της εποχής. Ενδεικτικά, το εγχώριο Μetal Hammer τους ‘κάρφωσε’ ένα “2 στα 7” βαθμό αναμένοντας μία παράλληλη αντίδραση του κόσμου...η οποία ήρθε με ανίστροφο πρόσημο μιας και ο δίσκος μοσχοπούλησε στη Γερμανική αλλά και Ευρωπαική αγορά. Μία επιπλέον ιστορική αναδρομή υπενθυμίζει πως η παραγωγή του εν λόγω LP έγινε από τον Dirk Steffens (με την αρωγή του Rock ‘n’ Rolf), με συνέπεια το “Under Jolly Roger” να ακούγεται 100% “Γερμανικό” και Heavy, μιας και σημείο κατατεθέν στην καριέρα του παραγωγού αυτού υπήρξε η δουλειά του στους δίσκους ‘τέρατα’ των θρυλικών Accept “Breaker” και “Restless And Wild”. Κι ας είναι υπερ-πριμάτη σε σημεία, η ηχητική βασιλεία του δίσκου είναι ανείπωτη. Metal, metal, metal και τίποτ’ άλλο, γαμώτο. 

Το “Under Jolly Roger” είναι από τους δίσκους ορόσημα στη ιστορία του Γερμανικού και Ευρωπαικού Heavy Metal, μπορεί κανείς να μιλά για ώρες και ώρες αναφερόμενος στην αξία του. Εξίσου όμως μπορούμε να σιωπήσουμε και να προσευχηθούμε ευλαβικά για αυτά τα 35 λεπτά θεϊκού metal που απλόχερα μας πρoσέφεραν οι κύριοι Rock ‘n’ Rolf, Majk, Stephan και Hasche εν έτει 1987. Αν το Τευτονικό Metal χρωστάει σε 4-5 μπάντες την ύπαρξη του, η μία από αυτές είναι οι Running Wild. Για το Πειρατικό Metal όμως, η μπάντα είναι μόνο μία: οι Running Wild. Κι όλα αρχίσανε εδώ, με το κάλεσμα του ιθύνοντος νου: “Ship Ahoy”!

Tracklist:


Side A:
1. Under Jolly Roger

2. War in the Gutter

3. Raw Ride

4. Beggar's Night

Side B:
1. Raise Your Fist

2. Land Of Ice

3. Diamonds of the Black Chest

4. Merciless Game