Πείτε ειλικρινά: τι είναι το πρώτο πράγμα που σας έρχεται στο μυαλό όταν ακούτε τον όρο «symphonic gothic metal»; Να βοηθήσω; Λοιπόν, μια αιθέρια γυναικεία παρουσία στα φωνητικά (με προσεγμένο ντεκολτέ ίσως), τρελαμένες κιθάρες που «φτύνουν» το ένα riff μετά το άλλο, πάμπολλα keyboards σε ρόλο-κλειδί για την δημιουργία της κατάλληλης ατμόσφαιρας, και στο κέντρο όλου αυτού, μια πριγκιποπούλα (ωσάν το alter ego του παραδοσιακού «τέρατος»), μια άσβεστη αγάπη, μια γενναία καρδιά ή κάτι τέτοιο. Μέχρι σήμερα όμως. Γιατί οι Ολλανδοί «μάστορες» του σύγχρονου συμφωνικού gothic metal ιδιώματος, Within Temptation, με επιτυχίες στο ενεργητικό τους από το 1997 (όπως τα “Mother Earth”, “The Silent Force” και “The Heart Of Everything”) φαίνεται πως όλο αυτό το πήγαν ακόμη πιο πέρα με την ανάμειξη των Steven O’Connell (γνωστού σεναριογράφου comics των BloodRayne και Dark 48) και Romano Molenaar (comic artist των Witchblade, Darkness και X-Men) που κλήθηκαν για να δημιουργήσουν το concept/ οπτικό σκηνικό του ολοκαίνουριου εγχειρήματος των Ολλανδών, με τίτλο “The Unforgiving”.

Παρατηρώντας προσεκτικά το αλά Buffy-The-Vampire-Slayer εξώφυλλο του “The Unforgiving” που παραπέμπει ολοφάνερα σε σύγχρονο video game (απεικονίζοντας την κεντρική ηρωίδα της ιστορίας, την κοκκινομάλλα Sinéad Harkin), το κύριο συστατικό που διακρίνεται μονομιάς και χαρακτηρίζει και μουσικά το νέο πόνημα της κυρίας Sharon Den Adel και της παρέας της είναι η άκρατη «δράση», πράγμα που διαπιστώνει και ο πιο απαίδευτος ακροατής με το πρώτο κιόλας άκουσμα. Το εναρκτήριο “Shot In The Dark” (μην τρελαίνεσαι, ουχί αυτό του Ozz-αρου, το άλλο), συνοδευόμενο από την εισαγωγή του “Why Not Me” σε ρόλο αφηγητή της «ιστορίας» μας, κατακλύζεται από μία δυναμική μουσικά, όπως και όλο το υπόλοιπο άλμπουμ. Η παραγωγή είναι ιδιαίτερα καλογυαλισμένη, θυμίζοντας από καιρό εις καιρό εκτέλεση τραγουδιού Eurovision, ενώ ταυτόχρονα δίνει (επιτηδευμένα ίσως;) το απαράμιλλο αποτέλεσμα «Sandra/“Heat Of The Night”/80s» με την Sharon να επιβεβαιώνει για ακόμη μια φορά το χρίσμα της ως μια από τις σημαντικότερες φωνές στο σύγχρονο συμφωνικό gothic metal (που ίσως εδώ να μην υποστηρίζει και τόσο το πρώτο συνθετικό του, το συμφωνικό δηλαδή, αλλά αυτό είναι μια άλλη υπόθεση).

Συνθετικά, ίσως πρόκειται για το πιο ώριμο άλμπουμ της μπάντας μετά το “The Silent Force” του 2004, αφήνοντας πίσω του με διαφορά το “The Heart Of Everything” που μάλλον και οι ίδιοι οι οπαδοί τους ακόμη προσπαθούν να ξεχάσουν. Ακούγοντας συνθέσεις σαν τα “Iron” και “ Sinéad ” επιβεβαιώνεται η αρχική μου αίσθηση περί δυναμικού comeback των Ολλανδών με τις heavy, επιθετικές κιθάρες στην μία φαρέτρα τους και την άκρατη έμπνευση στην άλλη, ενώ φαίνεται πως υπάρχει χώρος και για πιο «παραδοσιακά», συμφωνικά Within Temptation κομμάτια, όπως είναι τα “Murder” και “A Demon’s Fate”, τοποθετημένα προς το τέλος του άλμπουμ, που ok, δεν νομίζω πως μπορούν να συγκινήσουν κάποιον μη φαν του γκρουπ. Παρόλα αυτά, ο κρυφός άσσος τους ακούει στο όνομα “Stairway To The Skies” που καταφέρνει, επιτέλους, να ξεκολλήσει την ταμπέλα από πάνω τους του άλλου μεγάλου κεφαλαίου του συμφωνικού gothic metal, αυτή των Nightwish, χάρη στον ακλόνητο χαρακτήρα του και την έξυπνη εναλλαγή του ατμοσφαιρικού με το up tempo στοιχείο, δημιουργώντας την ταυτότητα των σημερινών Within Temptation για μένα προσωπικά.

Λάτρεις των cliché συμφωνικών gothic metal άλμπουμ που αναζητάτε νεράιδες, δράκους και ηλιαχτίδες κρυμμένες πίσω από μελιστάλακτες κιθάρες και πολυλογάδικα πλήκτρα, ετούτο εδώ είναι ένα άλμπουμ προς αποφυγήν και σίγουρα θα το χαρακτηρίσετε ως «πουλημένο» ή «εμπορικό», που είναι μία πιο εξευγενισμένη προσφώνηση του πρώτου. Οι λοιποί, ανοικτόμυαλοι φίλοι της καλής σύγχρονης γκοθίζουσας συμφωνικής «σκληρής» μουσικής σπεύσατε για την απόκτησή του και δεν θα απογοητευτείτε. Sharon δαγκωτό!