Το ντεμπούτο του αθηναϊκού τρίο είναι εντυπωσιακό! Μιλάμε για κλωτσιά στα οπίσθια από το Roberto Carlos τουλάχιστον! Πρόκειται για ένα grindcore σχήμα με έλλειψη μπάσου και πιο γνωστό μελος, ίσως, στο ελληνικό, ακραίο underground, τον drummer που παίζει στους Mencea και στους, πρόσφατα επανασυνδεδεμένους, Vulnus.

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια στην περίπτωση των Progress. Αγαπούν το crustcore και το hardcore αλλά η φωνή θυμίζει αρκετά, χωρίς αυτό να είναι ενοχλητικό, Brutal Truth. Η απουσία του μπάσου δεν είναι τάμα προς τους Pig Destroyer αλλά έλλειψη τέτοιων παιχτών στη χώρα μας κι αφού το σχήμα μπορεί να κάνει τη δουλειά του εξαιρετικά, ποσώς μας ενδιαφέρει. Τα riff είναι απλά αλλά τόσο ουσιαστικά, τα τύμπανα ασταμάτητα και πορωτικότατα ενώ τα 21 κομμάτια –πολλά όπως απαιτεί το είδος- δε χορταίνονται με τίποτα! Στα συν κι οι κοινωνικά προβληματισμένοι στίχοι για την πτώση και την παρακμή των ημερών μας.

Θα ήθελα να αφιερώσω την ακρόαση του συγκεκριμένου άλμπουμ στους εξυπνάκηδες που δεν μπορούν να γράψουν δίσκο στην Ελλάδα γιατί δεν υπάρχουν studio. Ακούστε τη δουλειά των παιδιών που είναι αυτοχρηματοδοτούμενη και θα καταλάβετε ότι αν υπάρχει η γνώση, ακόμα και σ’ ένα μουσικό ύφος που θα μπορούσε να είναι απλά θορυβώδες, το αποτέλεσμα σκοτώνει. Πατάω play ξανά κι εύχομαι να διαλυθούν οι τζαμαρίες στο σπίτι μου! Φονικό!