Με τον  συγκεκριμένο τραγουδιστή η σχέση  μου δεν ήταν ποτέ μια σχέση  παράφορου έρωτα, έστω κι αν αντικειμενικά  ο Michael Bormann διαθέτει μια γοητευτκά βαθειά και μελωδική φωνή και κάποιες δουλειές του με τους Jaded Heart θεωρούνται ‘must’. Πιθανόν η ανομοιομορφία στο επίπεδο των συνθέσεων στους δίσκους που ο Γερμανός frontman έχει συμμετάσχει να αποτελεί και τον πιο πιθανό λόγο, ενώ και η λέξη “γυρολόγος” δε μου κάθεται πολύ καλά στο στομάχι εδώ που τα λέμε. Με ένα νέο άλμπουμ κάτω από τη μασχάλη του, εν ονόματι “Different”, ο  κύριος Bormann ξαναμπαίνει στη δημοσιότητα και εύλογα κάποιος ίσως αναρωτηθεί για το νόημα του τίτλου του νέου αυτού CD.

Το  διαφορετικό δεν έχει να κάνει με το στυλ του Michael στο νέο του άλμπουμ, πάντως. Μάλλον η λέξη ‘different’ αναφέρεται στο γεγονός ότι εδώ δε μιλάμε για ένα full ηλεκτρικό album αλλά για ένα ημι-ακουστικό σύνολο κομματιών, είτε σαν ενορχήστρωση είτε σαν εκτέλεση είτε σαν ένταση. Δώδεκα τίτλοι αναφέρονται στο οπισθόφυλλο και – ακούγοντάς τους για αρκετές φορές και υπό διάφορες συνθήκες – δε θα διστάσω να πω ότι πέρα από την πρόσχαρη μελωδική προσέγγιση που ούτως ή άλλως περίμενα δεν έλειψαν οι στιγμές που το σαγόνι έτεινε να υπερδιαστασιολογηθεί από το χασμουρητό...

ΟΚ, ο  Michael έχει καλή εώς πολύ καλή φωνή και μπορεί να “ντύσει” κάθε τραγούδι με την εμπειρία που πλέον κατέχει. Οι συνθέσεις (δικές του, όπως αναφέρται στο δελτίο Τύπου της εταιρίας), όμως, είναι τόσο safe και ακίνδυνες - εξαιρώ το “Breathless” - που δημιουργούν την αίσθηση του αυτοσκοπού ώρες ώρες. Rock-άκια της οκάς και μια αίσθηση late Jon Bon Jovi ‘αστικής’ σύνθεσης που μπορεί να σε προδιαθέσει για ‘αποδραστικό’ άκουσμα το πρωί στο αυτοκίνητο έχοντας κολλήσει στην κίνηση, ίσες είναι όμως και οι πιθανότητες να σε καταβάλει σαν ενοχλητκός πυρετός.

Και μόνο από τη φύση του το “Different” είναι άνευρο, αν και αυτό όπως ειπώθηκε διευκρινίστηκε εξαρχής λόγω της chill out διάθεσης των κομματιών. Έλα όμως που η λέξη “νωχελικό” τριγυρίζει στο μυαλό μου ακόμα. Σίγουρα η πιο αδύναμη στιγμή του για τα προσωπικά μου γούστα, το νέο CD ενός πολύ καλού τραγουδιστή (ο οποίος όμως δεν είναι πλέον ούτε φέρελπις ούτε πολλά υποσχόμενος) πιθανόν και να εκτιμηθεί από τους πιο core οπαδούς του, από κει και πέρα όμως δε θα λέγαμε ότι έχει και κάτι να προσφέρει γενικά.