Όταν μια μπάντα περιλαμβάνει μέλη των Baroness, Beaten Back To Pure, Alabama Thunderpussy και το σπουδαίο drummer Dave Witte (Municipal Waste, Burnt By The Sun κι ένα σωρό άλλα σχήματα) είναι δύσκολο να μην είναι καλή. Έχοντας ήδη στο ενεργητικό τους δύο πολύ δυνατά άλμπουμ (“Weight Of The Wound” και “Sulfur And Semen”) αλλά λειτουργώντας ως project, δηλαδή κάνοντας ελάχιστα live, επιστρέφουν μετά από ένα χρόνο με το “The Hellpreacher”.

Το τρίτο άλμπουμ του σχήματος από τη Virginia είναι concept και παρουσιάζει στιχουργικά την ιστορία ενός νέου που βιάζεται και κακοποιείται στην παιδική του ηλικία και καταλήγει να γίνει ιδρυτής μιας αίρεσης που οδηγεί σε λουτρό αίματος. Αυτό το πολύ ενδιαφέρον και πρωτότυπο θέμα οι Birds Of Prey δεν το ντύνουν με περίεργη και κινηματογραφική μουσική αν κι ο δίσκος είναι ο πιο μελωδικός που έχουν κάνει. Σαν καλά βλαχαδερά του Νότου κλωτσάνε με βαρβαρότητα ότι περιττό υπάρχει στη μουσική τους θυμίζοντας αρκετά Autopsy στη νοοτροπία και κολλάνε thrash riff με groov-ιές, beat down με rock ‘n’ roll αισθητική. Είναι τσογλάνια όσο δεν πάει και παίζουν βαρύ, πορωτικό metal, που άλλοτε είναι αργό κι άλλοτε γίνεται γρήγορο κι up tempo, συνδυάζοντας τους χαρακτηρισμούς sludge και death ‘n’ roll που τους προσδίδουν.

Αν και κάποιοι τους χαρακτηρίζουν supergroup ή super – project οι Birds of Prey είναι απλά μια πολύ δυναμική μπάντα για όσους εκείνους γουστάρουν με τρέλα το redneck metal! Μην περιμένετε κάτι τρομερά καινοτόμο ή την κορυφαία κυκλοφορία της χρονιάς, απλά σκεφτείτε ότι ο τραγουδιστής προέρχεται από τους ανενεργούς, cult θεούς Beaten Back To Pure. Τι; Δεν τους ξέρετε; Ε, περάστε στο επόμενο review goddamit!!!