Οι Ratt συγκαταλέγονται στις πρωτοπόρες μπάντες του λεγόμενου hair metal/sleaze  ιδιώματος που μεγαλούργησε στη δεκαετία του ’80 με βάση το Los Angeles. Μετά από 11 χρόνια επανέρχονται με καινούριο δίσκο για να προσθέσουν και εκείνοι το λιθαράκι τους στην αναγέννηση της συγκεκριμένης σκηνής.

Έχοντας δει το video για το πρώτο single του δίσκου “Best of me” είχα μείνει απόλυτα ικανοποιημένος από όλο το σύνολο. Κομματάρα, ρεφραίν που τσακίζει, το group σε ωραία φόρμα, το video αξιοπρεπές…ε τι άλλο ήθελα…περίμενα με ανυπομονησία το δίσκο για να έχω πλήρη άποψη για το τι έχει να πει ο “Αρουραίος” εν έτι 2010. Δυστυχώς αυτή η αναμονή δεν θα πω ότι δεν άξιζε τον κόπο αλλά…ok δεν τρελάθηκα κι όλας. Ο δίσκος περιέχει μεν όλα τα συστατικά που έκαναν γνωστή τη μπάντα σε ικανοποιητικότατο βαθμό, ίσως και πέραν των προσδοκιών μου, αλλά το όλο εγχείρημα πάσχει στις συνθέσεις. Πέραν του προαναφερθέντος κομματιού και του εισαγωγικού διαμαντιού “Eat me up alive” όπου είναι σαν να ακούς το “You’re in love” αρκετά πιο γρήγορο, όλος ο υπόλοιπος δίσκος έχει μεν κάποιες στιγμές έκλαμψης όπως τα “Last call”, “As good as it gets” και “Don’t let go” άλλα δεν φτάνουν…Το ευτυχές στο όλο θέμα είναι η πολύ καλή απόδοση του Steven Pearcy και του κιθαριστικού διδύμου με τον Warren Demartini να έχει δέσει απόλυτα με τον νεοεισελθόντα στην μπάντα Carlos Cavazo (Quiet Riot). Επίσης πρέπει να τονίσω την πολύ καλή και κρυστάλλινη παραγωγή.                        

Εν ολίγοις ο δίσκος έχει τις στιγμές του άλλα ίσως λόγω των δικών μου τεράστιων προσδοκιών δεν μου έκανε το «κλικ» που θα ήθελα. Από ότι δείχνει πάντως, οι Ratt ήρθαν –ευτυχώς- για να μείνουν!!!