Πέρασαν τρία χρόνια από το “Christ Illusion”, τον πρώτο δίσκο μετά το “Seasons In The Abyss” που η αυθεντική σύνθεση (Araya/Hanneman/King/Lombardo) έγραψε μαζί. Η αλήθεια είναι ότι ο κόσμος διχάστηκε γιατί η μπάντα στους μισούς ακούστηκαν κουρασμένοι και ταλαίπωροι ενώ για τους υπόλοιπους ήταν και πάλι στο θρόνο τους. Πραγματικά τι μπορεί να περιμένει κάποιος από το νέο άλμπουμ “World Painted Blood” όταν η μπάντα έχει ‘σαρανταπενταρίσει’ για τα καλά; Όταν ΑΥΤΗ η μπάντα δεν έχει τίποτα ν’ αποδείξει αφού έχει κυκλοφορήσει τρία από τα καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών του metal;

Το νέο άλμπουμ των Slayer είναι σίγουρα πολύ έντονο, πολύ επιθετικό, γρήγορο και τσαμπουκαλεμένο. Τα κομμάτια που είχαν διαρρεύσει ως τώρα (“Psychopathy Red” και “Hate Worldwide”) είναι εκείνα -κι όχι τα μοναδικά- που θα σας φέρουν στο νου τους παλιούς Slayer. Φυσικά κι υπάρχουν νέα στοιχεία όπως τα blast beat (ναι καλά ακούσατε!) στο τέλος του ομώνυμου, εναρκτήριου κομματιού αλλά και στο “Public Display Of Dismemberment” ή κάποια riff που φαίνεται ότι έχουν σκανδιναβική χροιά. Μην τρελαίνεστε όμως γιατί ουσιαστικά τα μισά είναι ανακύκλωση των δικών τους από τα 80s!

Από την άλλη, κάποια –ας τα χαρακτηρίσουμε- σκοτεινά κομμάτια όπως το “Human Strain” ή το “Playing With Dolls” δεν μπορούν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων (βλ.Divine Intervention, Dead Skin Mask κτλ). Το ίδιο θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος και για τα γρήγορα κομμάτια τους αλλά τελικά το πρόβλημα είναι αλλού. Όταν ακούσετε προσεκτικά το άλμπουμ θα παρατηρήσετε ότι το τάδε σημείο θυμίζει αντίστοιχο παρελθόντος κομματιού ή ότι σε κάποιο άλλο θέμα προσπαθούν ν’ αναπαράγουν αισθητική παλιότερου δικού τους. Δυστυχώς τα αποτελέσματα είναι οικτρά κι η μπάντα ακούγεται περισσότερο ανέμπνευστη από ποτέ. Αυτό για τους Slayer και το επίπεδό τους αντιστοιχεί σε τέσσερα, τουλάχιστον, αδιάφορα τραγούδια. Πριν φρικάρετε σκεφτείτε πόσα χρόνια γράφουν riff και ξαναδώσ’ του riff οι δύο γίγαντες του thrash Jeff Hanneman & Kerry King, ουρλιάζει ο Tom Araya και κοπανάει ο Dave Lombardo. Λογικό δεν είναι να μην τα καταφέρνουν το ίδιο καλά μετά από 20-25 χρόνια; Γιατί αν το “God Hates Us All” σας θύμιζε πολύ το “Diabolus In Musica” τότε τούτο εδώ φέρνει σε “Christ Illusion” μεριά, με λίγο μελωδία παραπάνω, ωστόσο. Όσο έχουν επηρεάσει την ακραία metal σκηνή οι Slayer δεν το έχει κάνει κανένας άλλος αλλά όπως έχει δηλώσει κι ο Kerry ‘δεν πρέπει να δεινοσαυρίζουν οι μπάντες’.

Δε θα περάσετε άσχημα ακούγοντας το “World Painted Blood”, το οποίο κυκλοφορεί σε πολύ όμορφες εκδόσεις με πολλά καλούδια και με το πλήρες, ενδιαφέρον εξώφυλλο (μέρος του οποίου φαίνεται σε κάθε απλό CD) να συμπληρώνεται σαν παζλ. Απλά οι θεοί δεν μπορούν πλέον ν’ αγγίξουν την κορυφή όπως τότε. Απλά δεν μπορούν…