Βρισκόμαστε στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Τα μουσικά δρώμενα δείχνουν να αλλάζουν άρδην όσον αφορά στο χώρο του σκληρού rock. Συγκροτήματα που μεγαλούργησαν στα ‘80s, είτε κατρακυλάνε στην αφάνεια, είτε οδηγούνται σε διάλυση, είτε φυτοζωούν για λίγο και τελικά μη αντέχοντας το βάρος της αλλαγής, διαλύονται και αυτά. Η επέλαση της grunge σκηνής είναι πλέον γεγονός. Εδώ έχει τεθεί πλέον ένα ερώτημα το οποίο μετά από 20 σχεδόν χρόνια, τελικά έχει την απάντησή του: ποιος θα αντέξει το βάρος αυτής της δεκαετίας και με τι κόστος;;

Η παρέα από το New Jersey λοιπόν μετά τη θυελλώδη επιτυχία στα τέλη των ‘80s με album όπως τα “Slippery When Wet” και “New Jersey” και με κληρονομιά όπως το ότι είναι «η μπάντα όπου έβαλε το rock στα σαλόνια», πρέπει να κάνει το επόμενο βήμα της. Βρισκόμενοι οι ίδιοι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας (ή μήπως ήταν διαφημιστικό κόλπο;;;), το 1990 βρίσκει τον Jon Bon Jovi να κυκλοφορεί τον πρώτο και υπερ-επιτυχημένο solo album του “Blaze of Glory” – soundtrack της ταινίας “Young Guns 2”- όπως και τον Richie Sambora ο οποίος επίσης ντεμπουτάρει με το “Stranger In A Strange Town”. Η σπόντα μου περί διαφημιστικού κόλπου πιο πάνω, προέρχεται από τα thanks του “Blaze Of Glory”, όπου ο δίσκος αφιερώνεται στα μέλη των Bon Jovi, αναφέροντας τους σαν “still the baddest band on God’s earth”.

Έχει μπει πλέον το 1992 και τα σχόλια για το νέο δίσκο της μπάντας ποικίλουν. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί το τι θα μπορούσε να κρατήσει αυτό το γκρουπ ζωντανό σε σχέση με τα υπόλοιπα σχήματα του είδους. Και όμως, γίνεται η έκπληξη…Γύρω στο Φεβρουάριο του 1992 κάνει την εμφάνισή του το πρώτο video από το νέο δίσκο (το ομότιτλο κομμάτι), όπου βρίσκει τον frontman της μπάντας κουρεμένο (προς απογοήτευση πολλών κορασίδων), το ίδιο το κομμάτι με μια ελαφριά funky διάθεση στα drum parts, στίχο γροθιά στο στομάχι και τη μόνη σχέση με το παρελθόν, τη βοήθεια του μάγου Desmond Child στη σύνθεση…Κυρίες και κύριοι, οι Bon Jovi είναι εδώ!!! Οι κριτικές διαφέρουν…άλλοι λένε τα καλυτέρα άλλοι τα χειρότερα, το μόνο σίγουρο όμως είναι, ότι η μπάντα με αυτό το διαφορετικό στυλ καταφέρνει να μείνει στο προσκήνιο και να μην πάει ‘άκλαφτη’!!! Πραγματοποιούν δε, μια εμφάνιση στο MTV με τίτλο “An evening with Bon Jovi” όπου παρουσιάζουν παλιά και νέα κομμάτια για καλύτερη προώθηση του cd (το οποίο ακόμα δεν είχε κυκλοφορήσει) και αυτό ήταν…έχουμε όλοι πάρει μια γεύση του τι θα ακολουθήσει. Ο δίσκος βγαίνει και έχουμε όλο το αποτέλεσμα στα χέρια μας…οι κριτικές και πάλι δίνουν και παίρνουν (και για το εξώφυλλο του δίσκου), όπου θυμάμαι σαν τώρα μια κριτική που έλεγε περί «φασιστοχερούκλας του Bon Jovi πάνω από τα άλλα μέλη», άλλα το cd «βλέπει» μπροστά. Τα πράγματα έχουν απελευθερωθεί, οι rock n’ roll επιρροές είναι ξεκάθαρες σε κομμάτια όπως “I’ll Sleep When I’m Dead”, “Blame It On The Love Of Rock N’ Roll”, “Little Bit Of Soul”, συνοδεύοντας σκληρές στιγμές όπως τα “If I Was Your Mother” και “Fear”. Το δέσιμο με το παρελθόν έρχεται με το “In These Arms”, δεν θα μπορούσαν δε να λείπουν οι εκπληκτικές μπαλάντες με πρώτη και καλύτερη το “Bed Of Roses” και ακολούθως το “I Want You” (με τη μελωδία του “One” των U2 η αλήθεια είναι, να υποβόσκει). Το σοκ όμως έρχεται με το “Dry County”…ένα εννιάλεπτο έπος με στίχο που τσακίζει κόκαλα και τον Jon σε απίστευτο συνθετικό οίστρο.

Συνοψίζοντας αυτήν την παρουσίαση αυτό το οποίο μένει είναι ότι στην αμαρτωλή αυτή δεκαετία οι Bon Jovi όχι απλά επέζησαν, αλλά και δημιούργησαν ίσως τον καλύτερο και σίγουρα πιο ώριμο δίσκο της καριέρας τους, ρισκάροντας την υστεροφημία τους…διότι θα μπορούσαν και αυτοί να το έχουν διαλύσει το μαγαζί στο απόγειο της επιτυχίας τους χωρίς κανείς να μπορεί να τους προσάψει κάτι μεμπτό. Μάλιστα όχι μόνο συνέχισαν αλλά μας χάρισαν και λίγα χρόνια αργότερα έναν επίσης εξαιρετικό δίσκο, το “These Days”, εδραιώνοντας για τα καλά το ότι έχουμε να κάνουμε με σχήμα που όχι μόνο ξέρει να ελίσσεται άλλα και να προσφέρει μοναδικές μουσικές στιγμές. Να σημειώσω κλείνοντας ότι το βάρος αυτής της δεκαετίας τελικά, το άντεξαν μόνο οι Bon Jovi και μαζί τους οι Aerosmith, με εκείνα τα απίστευτα clips των “Cryin”, “Amazing” και “Crazy”…αλλά αυτή η ιστορία είναι για ένα άλλο Time Vortex…

Ως τότε…Keep The Faith…