Η περίοδος που διανύουμε χαρακτηρίζεται πολύ κρίσιμη για το μέλλον των Aerosmith. Όπως οι περισσότεροι γνωρίζετε, η μπάντα μετά από διάφορες προσωπικές κόντρες και αρκετές ανακοινώσεις εκατέρωθεν στο διαδίκτυο, βρίσκεται σε αναζήτηση αντικαταστάτη του τραγουδιστή Steven Tyler. Τώρα κατά πόσο αυτό είναι εφικτό...χωράει τεράστια συζήτηση. Η άποψή μου είναι ότι Aerosmith χωρίς Tyler δεν μπορούν να υφίστανται.

Ξεκινώντας το ταξίδι μας, λοιπόν, επιστρέφουμε είκοσι χρόνια πίσω, που τα πράγματα δεν ήταν –ευτυχώς- όπως ανέφερα παραπάνω. Η μπάντα έχοντας ως εφόδιο την τεράστια επιτυχία του Permanent Vacation (1987) που έγινε 5 φορές πλατινένιο, έπρεπε να γεμίσει τη φαρέτρα της και να συνεχίσει αυτήν την πορεία. Το στοίχημα του τι θα γίνει μετά από τέτοιες επιτυχίες, πάντοτε είναι πολύ μεγάλο και συνήθως οι μπάντες που καταφέρνουν, αν όχι να το ξεπεράσουν, τουλάχιστον να το ισοφαρίσουν, δεν είναι και παρά πολλές…

Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1989 λοιπόν, κυκλοφορεί το Pump με συνολική διάρκεια 47 λεπτά και 41 δευτερόλεπτα. Η συνταγή που ακολουθήθηκε για το συγκεκριμένο άλμπουμ, λίγο πολύ μοιάζει με το προηγούμενο. Παραγωγός παρέμεινε ο Bruce Fairbairn (πασίγνωστος από την παραγωγή των Slippery When Wet και New Jersey των Bon Jovi και από δουλειές με μπάντες σαν τους Loverboy, Blue Ouster Cult, AC/DC, Scorpions, Van Halen, Chicago, Yes και άλλους). Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι ο συγκεκριμένος τεράστιος παραγωγός, απεβίωσε στις 17 Μαΐου 1999 κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Επιστρέφουμε στο Pump λοιπόν και πρέπει να αναφέρουμε ότι το άλμπουμ από την πρώτη μέρα της κυκλοφορίας του έγινε αποδεκτό και από τους οπαδούς αλλά και από τους κριτικούς με διθυραμβικά σχόλια. Η συνδρομή των πλήκτρων και των πνευστών σε αρκετά από τα κομμάτια αλλά και σε δυο από τα singles του δίσκου (“Love in an elevator” και “The other side”), έδωσαν ξεχωριστή νότα στο rock ‘n’ roll πάρτι που είχε στηθεί. Δυναμικά rock τραγούδια όπως τα “Young lust” και “F.I.N.E.”, η απίστευτη μπαλάντα “What it takes”, στιγμές με θέματα όπως η αιμομιξία και ο φόνος με το “Janie’s got a gun” αλλά και φυσικά –πως θα μπορούσε να λείψει άλλωστε- η αναφορά στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά στο “Monkey on my back”, συνθέτουν ένα διαμάντι της εποχής, που μάλιστα θεωρείται (και όχι άδικα) το τελευταίο άλμπουμ της μπάντας με τέτοια συνολική αποδοχή.

Ο δίσκος έχει –μέχρι στιγμής- μόνο στην Αμερική, πωλήσεις άνω των 7.000.000 αντιτύπων. Επίσης, αρκετές είναι οι «πρωτιές» που κατάφεραν οι Aerosmith με το Pump, όπως το πρώτο τους βραβείο Grammy για το “Janie’s got a gun” για την καλύτερη rock performance από γκρουπ.  Επιπλέον το “Love in an elevator”, ήταν το πρώτο τους hit που βρέθηκε στο νούμερο 1 του Mainstream Rock Tracks Chart. Ήταν επίσης το μόνο άλμπουμ της μπάντας μέχρι και σήμερα που είχε τρία top 10 singles στο Billboard Hot 100. Το Pump δε, ήταν το τέταρτο κατά σειρά best selling άλμπουμ για το 1990.

Κάποια κουτσομπολιά τώρα…Η μπάντα βρέθηκε στα δικαστήρια με ένα μικρό συγκρότημα που ονομαζόταν Pump και το οποίο μήνυσε το management των Aerosmith. Όλοι, φαντάζομαι, καταλαβαίνετε για ποιο λόγο έγινε η μήνυση. Για την ιστορία, οι Aerosmith κέρδισαν την υπόθεση. Επίσης, βρέθηκαν και πάλι στα δικαστήρια όταν δέχθηκαν εκ νέου μήνυση από την συνθετική ομάδα των B. Holland-L. Dozier-E. Holland η οποία ισχυρίστηκε ότι η κύρια μελωδία του “The other side” της άνηκε και έμοιαζε πάρα πολύ με το κομμάτι τους “Standing in the shadows of love”. Το όλο θέμα τελικά κατέληξε με τους Aerosmith να συμφωνούν να συμπεριλαμβάνεται η παραπάνω τριάδα στα credits του ποιος έχει γράψει το “The other side”. Στην ιαπωνική έκδοση του cd δε, βρίσκουμε και ένα bonus track με τίτλο “Ain’t enough”.

Πρέπει να δώσουμε ένα τεράστιο μπράβο για την έμπνευση του εξωφύλλου του Pump καθώς και για τη φωτογραφία στο εσώφυλλο με το χέρι του βενζινά και το tattoo που έχει… Επίσης μπορείτε να τσεκάρετε το DVD με το making of Pump όπου βλέπουμε εικόνες και όχι μόνο από το Little Mountain Studio, το studio που ηχογραφήθηκε ο δίσκος, καθώς και στο διαδίκτυο (όπου με λίγο καλή έρευνα θα βρείτε πολύ καλά πράγματα…πιστέψτε με…) κάποιες συναυλίες της Pump Tour, με την μπάντα σε πλήρη φόρμα.

Κλείνοντας την αναδρομή σε αυτό τον δίσκο δεν μπορώ να μην ευχηθώ να μπορέσει η μπάντα να ξεπεράσει τα προβλήματά της και να σταματήσει το θέμα περί καινούριου τραγουδιστή…ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ AEROSMITH XΩΡΙΣ TYLER…ΤΕΛΟΣ…

 

Track list:

1.         "Young Lust"             

2.         "F.I.N.E."  

3.         "Love in an Elevator"  

4.         "Monkey on My Back"  

5.         "Janie's Got a Gun"    

6.         "The Other Side"        

7.         "My Girl"       

8.         "Don't Get Mad, Get Even"  

9.         "Voodoo Medicine Man"       

10.       "What It Takes"