Και έτσι ξαφνικά, έρχεται μια στιγμή που κοιτάς πίσω και συνειδητοποιείς ότι κάπου έχεις αφήσει κάποιο κενό, κάτι ξεχασμένο, κάτι παραμελημένο. Παλιοί λογαριασμοί, παλιοί, αγαπημένοι φίλοι, όμορφες στιγμές και αναμνήσεις. Όμορφα πράγματα που είχες ξεκινήσει τόσο παλιά που σου φαίνονται σαν όνειρο ανεκπλήρωτο, ακόμα και αν, στο μεταξύ, έχεις επιτύχει να κάνεις όλες σου τις φιλοδοξίες πραγματικότητα.

Πράγματι, όλοι όσοι έχουν κολυμπήσει στα βαθιά νερά της μουσικής, έχουν φτιάξει τις μπάντες τους, έχουν δημιουργήσει τη μουσική τους, με περισσότερη ή λιγότερη (ή και καθόλου) επιτυχία, φτάνουν κάποτε να αναπολούν τα πρώτα τους βήματα, τις πρώτες τους μουσικές. Εκεί ακριβώς έρχεται και η αίσθηση του ανολοκλήρωτου και η ανάγκη για επιστροφή εκεί πίσω, στις αρχές και στις ρίζες σου.

Ο Kip Winger και ο Peter Fletcher είναι παιδικοί φίλοι. Εκεί πίσω, στα 1969 και το Littleton του Colorado, μια μικρή πόλη χρυσοθήρων, χαμένη κάπου στο χάρτη των κεντροδυτικών ΗΠΑ, οι δύο φίλοι και ο αδερφός του Kip, Nate Winger δημιούργησαν τους Blackwood Creek παίζοντας σε διάφορα μέρη για καμιά δεκαριά χρόνια πριν χωρίσουν και πάρουν ο καθένας το δρόμο του.

Τόσα χρόνια μετά, το 2007, συναντήθηκαν και πάλι, για να ηχογραφήσουν έντεκα κομμάτια που έμελλαν να μαζευτούν σε ένα album, αυτό που σήμερα είναι το album των Blackwood Creek. Σαράντα χρόνια εμπειρίας και μουσικής εξέλιξης από τρεις μουσικούς που ποτέ δεν συνεργάστηκαν στα χρόνια της ακμής τους. Παραταύτα, ολόφρεσκο και δυναμικό σαν να είχε γραφτεί τότε, στα χρόνια της νιότης τους, γεμάτο με όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν μια νέα μπάντα και την ορμή του ξεκινήματός της.

Ο Kip μόλις κυκλοφόρησε το νέο, θαυμάσιο album των Winger, κυκλοφορεί τώρα αυτό το νέο θαυμάσιο album των Blackwood Creek και δεν φαίνεται να πτοείται από την συγκυρία. Ούτε και εμείς…