Τρία χρόνια μετά το "IV”, οι Winger επιστρέφουν με το πέμπτο κατά σειρά άλμπουμ τους με τον τίτλo “Karma”…τι κάρμα…εδώ μιλάμε για χάρμα…αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά…

Όσοι έχουν ασχοληθεί με το τι κάνει ο Kip Winger με τις προσωπικές του δουλειές, τότε σίγουρα ξέρουν για το πόσο τεράστιος μουσικός – καλλιτέχνης είναι ο συγκεκριμένος άνθρωπος. Προτείνω ανεπιφύλακτα σε όσους δεν έχουν τσεκάρει, να το πράξουν άμεσα. Θα ανακαλύψουν ‘πράγματα και θάματα’. Κάπου εδώ λοιπόν ο δίσκος του «σχήματος» Winger είναι γεγονός…

Ξεκινώντας από το εξώφυλλο δεν μπορώ παρά να υποκλιθώ στην απλότητα που το περιβάλλει κάνοντάς το όμως ταυτόχρονα και αρκετά έντονο με το κόκκινο logo. Στη μουσική όμως τώρα…γιατί αυτή πουλάει και όχι τα εξώφυλλα…Το να θέλουν να επιστρέψουν στα 80’s μάλλον είναι πολύ απλό για τη συγκεκριμένη μπάντα. Το στοίχημα μάλλον είναι να δοθεί μια τέτοια μεν αισθητική αλλά εκμοντερνισμένη. Το πετυχαίνουν; Και με το παραπάνω θα έλεγα. Χαμηλά κουρδίσματα στις κιθάρες, riffs άλλες φορές βαριά κι ασήκωτα, τύμπανα -τι να πει κανείς για τον Morgenstein- ερμηνείες αξεπέραστες. Χάρηκα ιδιαίτερα που αυτός ο δίσκος «πλησιάζει» πιο πολύ στην αισθητική του απίστευτου “Pull” με κομμάτια όπως το “Deal with the devil” και “Stone cold killer”, που προτείνονται για τρελά πάρτι, μέχρι και πιο σκληρές φόρμες με το “Pull me under” (ξεκολλάτε…όχι το γνωστό…). Η αδυναμία μου όμως έρχεται προτελευταία στο δίσκο…”After all this time”…εδώ έχουμε ένα καθαρό blues κομμάτι όπου με παρέπεμψε κατευθείαν στις προσωπικές δουλειές του Winger που ποτέ δεν ήξερες το επόμενο track του cd του τι σου επιφυλάσσει…Και το κερασάκι έρχεται με το “Witness”, μια επτάλεπτη -ας μου επιτραπεί ο όρος- ‘ραψωδία’. Στο συγκεκριμένο κομμάτι πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη μνεία στον απίστευτο κιθαρίστα Reb Βeach, που εδώ παίζει ότι δεν έχει παίξει τα τελευταία δέκα χρόνια…κυριολεκτικά, ακούστε το και θα καταλάβετε…

Συνοψίζοντας, η συγκεκριμένη κυκλοφορία είναι αν όχι η πρώτη, σίγουρα μέσα στις τρείς καλύτερες του 2009. Δεν τίθεται θέμα συζήτησης για το εάν πρέπει να αποκτήσετε αυτό το δίσκο…Επιβάλλεται σε όσους γουστάρουν ΑΛΗΘΙΝΟ hard rock από ανθρώπους που το έχουν υπηρετήσει και το ξέρουν -πιστέψτε με- όσο λίγοι…

Είπαμε…'χάρμα' έπρεπε να έχει για τίτλο…