Η ώρα είναι περίπου 10 και οι Jon Oliva's Pain ήδη έχουν γεμίσει (μεταφορικά και κυριολεκτικά) τη σκηνή του Blue Stage (πρώην Γαλάζιο). Κάτι όμως που δεν έχω παρακολουθήσει συναυλία στον συγκεκριμένο χώρο ξανά, κάτι ότι ο κόσμος για ακόμη μία φορά δεν έδωσε δυναμικό παρόν, άρχισαν να με προβληματίζουν. Ας τα πάρουμε από την αρχή όμως.

Γύρω στις 9 κατέλαβαν τη σκηνή οι δικοί μας Need. Από τα πλέον αναγνωρισμένα συγκροτήματα του Ελληνικού Heavy Metal με δικό τους κοινό, κατάφεραν να ζεστάνουν τον όσο κόσμο ήταν εκείνη την ώρα στο χώρο. Πιο ώριμοι από την τελευταία φορά που είχα την ευκαιρία να τους δω, δεμένοι και με πολύ όρεξη, είχαν τη σκηνή δική τους για 45 περίπου λεπτά όταν και με ένα ακυκλοφόρητο τραγούδι τους αφιερωμένο στον Dimebag Darell μας αποχαιρέτησαν για να παραδώσουν τη σκυτάλη στον Jon και την παρέα του.

Οι πρώτες νότες του Sirens ηχούν και ο Jon Oliva, με τη βοήθεια ενός μπαστουνιού που κρατούσε όποτε στεκόταν όρθιος, γίνεται ο ίδιος θεατής , ενώ το κοινό παίρνει τον ρόλο του performer. Συνέχεια με Unusual το οποίο μας δίνει μία γεύση για το "Savatage" party που θα ακολουθήσει. Η μπάντα σε άριστη φόρμα, ο Jon όπως πάντα χαμογελαστός μα επιβλητικός, σαν πραγματικός Mountain King. Ανάμεσα σε όλα δεν λησμόνησε να αφιερώσει και ένα τραγούδι στον αδικοχαμένο αδερφό του Criss, πράγμα που κάνει σε κάθε του εμφάνιση και αυτή τη φορά ήταν το Hounds.

Με κομμάτια από την καινούρια τους δουλειά όπως το ομώνυμο Global Warning, Adding the Cost, Firefly, όλα ιδέες που είχε με τον αδερφό του και τελειοποιεί τώρα, παλιές καλές στιγμές του από τους Savatage όπως Gutter Ballet, Jesus Saves,(όπου επικράτησε ένας πανικός), Tonight He Grins Again , φτάνουμε στο τέλος της βραδιάς. Μας καληνυχτίζουν με την υπόσχεση πως θα μας ξανα-επισκεφτούν και το Hall of the Mountain King ως encore.

Κατά τη διάρκεια της συναυλίας, αλλά και μετά από αυτή δεν μπόρεσα παρά να απορήσω με κάποια πράγματα. Μήπως ο Jon Oliva, έστω και με το προσωπικό του συγκρότημα, δεν άξιζε να εμφανιστεί κάπου αλλού; Δεν άξιζε περισσότερου promotion; Για ακόμη μια φορά ήταν μέτρια η προσέλευση του κόσμου. Είναι τόσες πολλές και ακριβές οι συναυλίες πλέον στην Ελλάδα που εμποδίζουν τον κόσμο να παρευρεθεί στις περισσότερες;

Δυνατό setlist και μία άριστη εμφάνιση που μαζι με τον καλό ήχο και την ως συνήθως καυτή ατμόσφαιρα που δημιουργεί το Ελληνικό κοινό. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όποιος βρέθηκε στο Blue Stage εκείνο το βράδυ μόνο τυχερός πρέπει να αισθάνεται.

Διοργάνωση: DiDi Music .

_{Copyright © 2008 solidrock.gr.}