Δεύτερη φορά για τους Uriah Heep μέσα σε σχεδόν ένα χρόνο που βρίσκονται στην Αθήνα, αυτή τη φορά για μία διαφορετική συναυλία από πολλές απόψεις. Κατ’ αρχάς γιατί η εμφάνισή τους αυτή ήταν ακουστική και κατά δεύτερον γιατί για αυτή την εμφάνιση δεν υπήρχαν μαγικά χαρτάκια που μπορούσε να αγοράσει το κοινό αλλά προσκλήσεις που για να τις αποκτήσει ο ενδιαφερόμενος έπρεπε να καλέσει την διαφημιστική εταιρεία που είχε αναλάβει την προώθηση του καπνού Old Holborn, ο οποίος ήταν και ο χορηγός της βραδιάς.

Πέμπτη βράδυ λοιπόν και το πρώην Club 22 που φιλοξένησε την συναυλία γέμισε αρκούντως ικανοποιητικά από οπαδούς τον Βρετανών rockers που ανυπομονούσαν να ξαναζήσουν μία βραδιά με ένα από τα αγαπημένα, αν κρίνουμε από την προσέλευση, σχήματα των Ελλήνων fans.

Η ώρα έχει φτάσει 22:00 και εμφανίζονται επί σκηνής οι Bernie Shaw και Phil Lanzon για να ξεκινήσουν το show με το “Easy Road”. Ακολουθεί επί σκηνής η υπόλοιπη μπάντα με το “Question” κι από ‘κει και πέρα οι Heep αρχίζουν το μαγικό ταξίδι στο εκτενές ρεπερτόριο τους, χαρίζοντας κομμάτια στους οπαδούς όπως τα “Why Did You Go”, “Tales”, “A Year And A Day”, “Blind Eye”, κ.α. Το βάρος δόθηκε δηλαδή στους δίσκους της δεκαετίας του ’70 και αυτό για δύο λόγους. Ο προφανής είναι γιατί η δεκαετία αυτή αποτέλεσε την πιο δημιουργική περίοδος του group και για πολλούς την πιο επιτυχημένη. Ο λιγότερο προφανής, όμως, λόγος είναι οτι η δισκογραφία τους από την δεκαετία αυτή είχε περισσότερα κομμάτια να επιδείξει τα οποία ταιριάζουν σε ένα ακουστικό set.

Πέρα όμως από την επιλογή των κομματιών η μεγαλύτερη απόλαυση για το κοινό ήταν σίγουρα η ερμηνεία και εκτέλεση των Uriah Heep και το κέφι με το οποίο προσέγγισαν την όλη βραδιά. Το ελληνικό κοινό είναι αρκετά απαιτητικό, και καλά κάνει. Από ‘κει και πέρα πρέπει να σταθούμε στο γεγονός ότι οι Heep έπαιζαν με ένα κέφι που θα ντρόπιαζε συγκροτήματα που θα μπορούσαν να είναι εγγόνια τους και, παρά τα μικρό προβλήματα τεχνικής φύσης, παρέμενε στα ύψη. Τα πειράγματα μεταξύ του Mick Box, ο οποίος αναδείχθηκε ως ο έταιρος frontman της μπάντας, και του Bernie Shaw έδιναν και έπαιρναν, ενώ τα κολακευτικά σχόλια για το ελληνικό κοινό έπεφταν βροχή. Σίγουρα η αξία ενός frontman κρίνεται καλύτερα μπροστά σε ένα αδιάφορο ή επιθετικό κοινό αλλά απόψε δεν ήταν μία συναυλία αλλά μία γιορτή κι αυτό φάνηκε τόσο από την ίδια την μπάντα αλλά και από τους παρευρισκόμενους.

Το σχόλιο του Bernie οτι το κοινό της Αθήνας είναι το δυνατότερο που έχει συναντήσει ποτέ δικαιώνεται τη στιγμή που οι Heep αρχίζουν το “Free Me” με μία συγκλονιστική εκτέλεση την οποία ακολούθησε μία ανατριχιαστική ερμηνεία του “Sunrise” και του “Wizard” και για τελευταίο μας αφήνουν το στάνταρ σε όλα τα live τους “Lady In Black”. Αποχωρούν εν μέσω επευφημιών και με την υπόσχεση ότι θα επιστρέψουν σύντομα στην Ελλάδα για ένα ηλεκτρικό show. Μακάρι....


Διοργάνωση:
Old Holborn & DiDi Music.



_{Copyright © 2008 solidrock.gr.}