Η 05-07-11  ήταν μια  μέρα σταθμός για τα συναυλιακά δρώμενα  της χώρας μας, καθώς 2  μύθοι  της αγαπημένης μας μουσικής όπως οι Judas Priest & οι Whitesnake, πιστοί στο ραντεβού τους με το ελληνικό κοινό, εμφανίστηκαν μαζί με τους prog/atmospheric death metallers Opeth, τους δικούς μας διεθνής καταξίωσης Firewind του βιρτουόζου κιθαρίστα του Ozzy Gus G και τους επίσης δικούς μας ανερχόμενους Karma Violence,στην πλατεία νερού στον Ολυμπιακό Πόλο Φαλήρου.

Δυστυχώς λόγω δουλειάς, καθώς το live ήταν καθημερινή, δεν πρόλαβα ούτε τους Karma Violence, και δυστυχώς ούτε τους αγαπημένους μου Firewind.

Φτάνοντας στην πλατεία  νερού στις 18:50, οι Firewind είχαν ήδη τελειώσει το σετ τους (μια από τις φορές που πόνταρα στην γνωστή ελληνική καθυστέρηση στην εμφάνιση των συγκροτημάτων, δυστυχώς για μένα διαψεύστηκα) και εν μέσω καυτού ήλιου γύρω στις 19:00 οι Σουηδοί Opeth εμφανίστηκαν στη σκηνή, ενώ ο κόσμος ήταν ακόμη σχετικά λίγος.

Δυστυχώς δεν  είμαι η πλέον κατάλληλη να σχολιάσω την απόδοση της μπάντας, λόγω του ότι το δεν συμπεριλαμβάνεται  στα ακούσματά μου, πιστεύω όμως αν μη τι άλλο ότι ο δυνατός ήλιος  και η τροπική ζέστη δεν  αναδεικνύει καθόλου τη μουσική τους. Η ένταση του ήχου ήταν αρκετά χαμηλή, και σε ορισμένες περιπτώσεις, κυρίως για εμάς που καθόμασταν αρκετά μακριά από τη σκηνή, ακουγόταν σαν ο ήχος να έρχεται κατά κύμματα ανάλογα με τη φορά του αέρα.

Τα κομμάτια που  επέλεξαν, αν και γνωρίζω πολύ μικρό μέρος της δισκογραφίας τους, ήταν πολύ υποτονικά και σε συνδυασμό με τον κακό και αδύναμο ήχο, έκαναν μεγάλο μέρος του κοινού συμπεριλαμβανομένης και της γράφουσας να βαρεθεί και να αναζητάει τη δροσιά μιας παγωμένης μπύρας στα μπαρ του χώρου. 

Μετά από ενα 20λεπτο περίπου διάλλειμμα και ενώ ο κόσμος είχε αρχίσει να μαζεύεται, ο David Coverdale και η παρέα του εμφανίστηκε στην σκηνή με το κομμάτι “Best Years” από την τελευταία δισκογραφική τους δουλειά “Good To Be Bad” του 2008 να ενθουσιάζει το κοινό. Γενικά η μπάντα είχε πολύ καλή απόδοση, εκτός δυστυχώς από τον ίδιο τον Coverdale, η φωνή του οποίου όσο κι αν προσπαθούσε δεν έβγαινε με τίποτα ή έβγαινε λες και είχε φαρυγγίτιδα. Παρακαλούνται οι φίλοι των ACDC να μου συγχωρήσουν τον παραλληλισμό,αλλά σε φάσεις αναρρωτιόμουν αν αυτός που άκουγα ήταν ο Coverdale ή ο Brian Johnson!

Κατά τα άλλα η μπάντα είχε πολύ καλή και επαγγελματική παρουσία,με τους 2 βιρτουόζους κιθαρίστες Doug Aldrich & Reb Beach να αλωνίζουν τη σκηνή και να πιάνουν αρκετό χρόνο από την εμφάνιση της μπάντας με διαδοχικά solos. Μερίδιο στα solos (σχετικά ανούσιο κατά τη γνώμη μου) είχε και ο drummer τους.

Δεν μπορούμε να πούμε ότι & ο Coverdale δεν έκανε φιλότιμες προσπάθειες,με την πιο αξιοπρεπή να είναι η εκτέλεση a capella του “Soldier Of Fortune” ως τελευταίο κομμάτι, πριν ακουστεί από τα μεγάφωνα το κλείσιμό τους με το “We Wish You Well”, αλλά δυστυχώς στην περίπτωσή του ο χρόνος έχει αφήσει ανεξίτηλα σημάδια.

Κατά τ’άλλα το live περιείχε καλές στιγμές που ενθουσίασαν το κοινό, όπως τα διαχρονικά & συναυλιακά “Fool For Your Lovin’” ,“Give Me All Your Love”, “Still Of The Night”& “Here I Go Again”.

Σειρά πλέον είχαν  οι Judas Priest, ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στην ιστορία του heavy metal, οι οποίοι πέρασαν από τη χώρα μας με την Epitaph world tour, και μάλιστα χωρίς τον K.K. Downing, τον έναν εκ του φοβερού κιθαριστικού διδύμου των Metal Gods που αποφάσισε να αποχωρήσει από την μπάντα, να έχει αντικατασταθεί για αυτή την περιοδεία από τον Richie Faulkner (Lauren Harris).

Γυρω στις 22:20, τα φώτα έσβησαν και με το άνοιγμα της αυλαίας, μαζί με τα μέλη της μεγαλειώδους μπάντας εμφανίστηκε μπροστά στα μάτια μας και η λέξη Epitaph, πράγμα που μου έφερε ένα σφίξιμο στο στομάχι. Εντάξει, το είχανε ήδη δηλώσει ότι αυτή θα είναι η τελευταία παγκόσμια περιοδεία τους, όπως και ότι θα έχει αυτό το όνομα, αλλά να το βλέπεις γραμμένο με τεράστια γράμματα στο background της σκηνής, όπως και να έχει κάτι σου κάνει, τουλάχιστον σε εμένα.

Το σετ ξεκίνησε με το “Rapid Fire” και όλοι κατάλαβαν τι επρόκειτο να ακολουθήσει. Ο Halford σε φοβερή φόρμα, μέσα από φωτιές, καπνούς και δυνατά φώτα έδωσε τον καλύτερό του εαυτό, αλλάζοντας αμφιέσεις και δίνοντας μια φοβερή ερμηνεία, δίνοντας την εντύπωση ότι ο χρόνος δεν τόλμησε να τον αγγίξει. Το γηπεδικό σύνθημα «είναι τρελός ο καραφλός» ακουγόταν από το ενθουσιασμένο πλήθος, ενώ ο Halford έδειχνε να το απολαμβάνει, είτε καταλάβαινε είτε όχι τι σήμαινε. Ο νέος κιθαρίστας Richie Faulkner έδειχνε να έχει εγκλιματιστεί απόλυτα στη νέα του μπάντα & συνεργαζόταν με τον Glen Tipton σαν να ήταν συμπαίκτες από χρόνια, μοιράζοντας τα γνωστά σε όλους heavy riffs που τους καθιέρωσαν. Highlights η παράδοση των φωνητικών εξ’ολοκλήρου στον κόσμο στο “Breaking The Law”, η ανατριχιαστική ερμηνεία στο “Diamonds & Rust” & στο “Beyond The Realms Of Death” , ο χαμός στο “Painkiller”, στο “Turbo Lover”,στο “Sentinel”, γενικά κομμάτια το ένα καλύτερο από το άλλο, τόσο από πλευράς απόδοσης, όσο και από πλευράς ήχου.

H επιλογή του setlist ήταν κάτι παραπάνω από ικανοποιητική, και δεν νομίζω να έφυγε έστω και ένας παραπονεμένος.Στις κάτι παραπάνω από 2 ώρες που έπαιξαν με 22 τραγούδια που θα μπορούσαν άνετα να αποτελούν ένα διπλό best of, έκαναν όλο τον κόσμο που βρέθηκε στην πλατεία νερού να παραληρεί. Eίναι πολύ συγκινητικό να βλέπει κανείς μπάντες που ενώ έχουν ξεπεράσει τα 40 χρόνια καριέρας, ακόμα γουστάρουν τρελά αυτό που κάνουν, έχουν όρεξη, ενεργητικότητα & επικοινωνία με το κοινό & τα δίνουν όλα. Οι Judas Priest, αν τελικά δεν ξανακάνουν τόσο μεγάλη περιοδεία όπως ανακοίνωσαν& δεν τους ξαναδούμε,τουλάχιστον θα μας έχουν αφήσει ένα άριστο από όλες τις απόψεις συναυλιακό γεγονός ως γλυκιά ανάμνηση μια μεγαλειώδους  μπάντας, μιας μπάντας που δικαιωματικά φέρει τον τίτλο των “Metal Gods”.  

Kλείνοντας θα ήθελα να προσθέσω και ένα σχόλιο σχετικά με τη διοργάνωση: ενώ ο χώρος ήταν αρκετά καλός και τηρήθηκαν ευλαβικά οι ώρες έναρξης των συγκροτημάτων, πράγμα πρωτόγνωρο για το ελληνικά δεδομένα, η αποχώρηση από τον Ολυμπιακό Πόλο Φαλήρου ήταν δυσκολότερη ακόμα και από αυτή σε μια γεμάτη Μαλακάσα, καθώς υπήρχε μόνο ένας τρόπος αποχώρησης από ένα δρόμο με ένα υπερβολικά αργό φανάρι, έχοντας ως αποτέλεσμα να εγκλωβιστούμε εκεί για ώρες. Φυσικά δεν είχε προβλεφθεί η ύπαρξη τροχονόμου για να διευκολύνει την κατάσταση. Ελπίζω την επόμενη φορά που θα διοργανωθεί εκεί συναυλία να ληφθεί  υπόψη και αυτή η παράμετρος. 

Whitesnake setlist:

Set list:

Best Years

Give Me All Your Love

Love Ain't No Stranger

Is This Love

Steal Your Heart Away

Forevermore

Love Will Set You Free

Slide It In

Fool For Your Lovin'

Here I Go Again

Still Of The Night

Soldier of Fortune (a capella)

We Wish You Well

Judas Priest Setlist:

Battle Hymn intro / Rapid Fire 

Metal Gods

Heading Out To The Highway 

Judas Rising 

Starbreaker

Victim Of Changes

Never Satisfied

Diamonds And Rust

Prophecy

Nightcrawler

Turbo Lover

Beyond The Realms Of Death 

The Sentinel 

Blood Red Skies

The Green Manalishi (With The Two Pronged Crown)

Breaking The Law

Painkiller

Hellion / Electric Eye 

Encore1

Hell Bent For Leather 

You 've Got Another Thing Comin'

Encore 2

Living After Midnight

Διοργάνωση: Spicy Entertainment