Μετά την περυσινή υπερεπιτυχημένη διοργάνωση του Sonisphere με τους Big Four, δεν υπήρχε περίπτωση να μην περάσει και πάλι από τη χώρα μας αφού το Rockwave για τους metalheads είχε παρακμάσει εδώ και χρόνια. Και μπορεί να μην έφτασε με το ολοκληρωμένο line up των υπολοίπων σχεδόν χωρών, η διαφορά του πάντως από τα πρόσφατα Rockwave ήταν εμφανής, ενώ η παρουσία συγκροτημάτων από διαφορετικά στυλ του σκληρού ήχου σίγουρα έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να γεμίσει το Tera Vibe για δεύτερη συνεχή χρονιά.

Έχοντας χάσει τα 3 πρώτα γκρουπ της ημέρας, τους Έλληνες Total Riot και Need, καθώς και τους Virus, κατευθυνθήκαμε  στη μεγάλη σκήνη ακριβώς την ώρα που οι Nightfall βγαίναν στη μεγάλη σκηνή λίγους μήνες μετά την μέτρια συναυλία τους ως support των Cradle Of Filth. Ευτυχώς, αυτή τη φορά επέλεξαν ένα best of setlist κάνοντας να ευχαριστηθούν την εμφάνισή τους ακόμα και οι απομακρυσμένοι από την σκηνή αφού ο καυτός ήλιος ανάγκασε πολύ κόσμο στην αναζήτηση μιας σκιάς. 

Μερικές μπίρες και περίπου είκοσι λεπτά αργότερα, οι αγαπημένοι Moonspell είχαν ήδη καθηλώσει ήδη πολύ κόσμο κάτω από τον ήλιο σε μια εμφάνιση που ευχαριστηθήκαμε πάρα πολύ, τόσο λόγω της απόδοσης της μπάντας αλλά και του setlist της, όσο γιατί ξέραμε ότι θα ακολουθούσαν αρκετές ώρες μέχρι να ακολουθήσει κάποια μπάντα των ακουσμάτων μας. Μετά από σχεδόν μια ώρα το εκπληκτικό “Alma Matter” έκλεισε μια εμφάνιση που μας έκανε να ανυπομονούμε για την επόμενη φορά που θα μας επισκεφτούνε σε κάποιο κλειστό club αφού όπως και να το κάνουμε η συνθήκες δεν ήταν και οι ιδανικότερες για την σκοτεινή μουσική των Πορτογάλων. 

Έχοντας έρθει  αποκλειστικά για τις μπάντες  που παίζουν “κανονικό” metal, ακολούθησαν αρκετές ώρες χαλάρωσης και αλκοόλ αφού οι Rotting Christ και φυσικά οι Iron Maiden υπόσχονταν ένα καυτό βραδινό μεταλλικό τρίωρο. Κάποιες λίγες στιγμές περάσαμε μπροστά από την μικρή σκηνή βλέποντας τους Gojira να παίζουν ένα ακατανόητο δήθεν aggressive metal εισπράττοντας το χειροκρότημα αρκετών πιτσιρικάδων, ενώ οι Mastodon μας κουράσαν μετά το πρώτο δεκάλεπτο με την γνωστή εδώ και χρόνια μέτρια μουσική τους πρόταση.

Κατά τις 7 το απόγευμα ήρθε  η ώρα για τους Slipknot την μπάντα που ήταν υπεύθυνη για ένα σεβαστό αριθμό παρευρισκόμενων (πιτσιρικάδων) και η οποία ήταν η μοναδική που κατάφερε να μας πείσει να την παρακολουθήσουμε, όχι τόσο για την μουσική τους (προφανώς) όσο για την ομολογουμένως φοβερή ενέργεια που εκλύθηκε από τη σκηνή και η οποία έκανε για πρώτη φορά σήμερα το Terra Vibe να ταρακουνιέται. Παίζοντας και αυτοί ένα best of set ικανοποίησαν σίγουρα όλους τους φίλους τους λόγω της επιλογής των τραγουδιών όσο και για την εμφάνιση τους στη σκηνή που ήταν εντυπωσιακή.

Το 75λεπτο  πέρασε σχετικά γρήγορα, και μετά από αρκετές ώρες τρέξαμε στη δεύτερη σκηνή όπου οι Rotting Christ επιτέλους θα μας πρόσφεραν ποιοτικό metal, έστω και ακραίο. Η κατάμεστη δεύτερη σκηνή απέδειξε ότι οι Έλληνες metalheads δεν επηρεάζονται από τις εφήμερες μόδες, βοηθώντας την μπάντα να δώσει τον καλύτερο εαυτό της και να σβήσει μέσα σε λίγα λεπτά το προηγούμενο 3ώρο από την μνήμη μας. Η φοβερή εμφάνιση των Rotting Christ κορυφώθηκε με την συμμετοχή –έκπληξη- του Fernado Ribeiro στο “Among Two Storms” η οποία ενθουσίασε ακόμα περισσότερο το κοινό. Σίγουρα η καλύτερη εμφάνιση μέχρι στιγμής στο φεστιβάλ με την μπάντα να ανταποκρίνεται άψογα στο ρόλο του headliner της μικρής σκηνής.

Επιτέλους, μετά από πολλούς μήνες, η προσμονή για τη συναυλία των Iron Maiden έληξε, αφού όσες φορές και να δει κάποιος αυτήν την μπάντα είναι αδύνατον να την χορτάσει. Μην περιμένετε να κάνω κριτική για την απόδοση της μπάντας, αφού έχοντάς την δει πάνω από 5-6 φορές όπως οι περισσότεροι από εσάς, είναι η μόνη μπάντα που σου δίνει την βεβαιότητα εκ των προτέρων για μια τέλεια συναυλία. Ευτυχώς ή δυστυχώς, ΚΑΜΙΑ μπάντα δεν μπορεί να αγγίξει στο ελάχιστο το μεγαλείο των Maiden και το επόμενο δίωρο ήταν άλλη μια επιβεβαίωση ότι ήταν είναι και θα είναι το ποιοτικότερο συγκρότημα της ιστορίας. Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα συμπεριλαμβάνεται σε κάθε παγκόσμια περιοδεία τους, και έτσι 3 χρόνια μετά τη μεγαλειώδη εμφάνισή τους στον ίδιο χώρο στα πλαίσια της “Somewhere Back In Time Tour”, αυτή τη φορά μας επισκέφτηκαν στα πλαίσια ενός ακόμα πολύ καλού δίσκου και με εμφανή τη διάθεση να αποδείξουν ότι είναι η μοναδική ιστορική μπάντα των 80΄ς που τολμάει να βασίζει το setlist της σε καινούργια τραγούδια.

Η εισαγωγή “Satellite 18” οδήγησε στο “The Final Frontier” όπου με φόντο την τεράστια space σκηνή μας έβαλε κατευθείαν στο κλίμα του νέου δίσκου. Το “El Dorado” που ακολούθησε ανέβασε τον παλμό ο οποίος κορυφώθηκε λίγα λεπτά μετά με το θρυλικό “2 Minutes To Midnight” και για το επόμενο σετ παρέμεινε στο κόκκινο. Από εκεί και πέρα παλιά και νέα τραγούδια έλαβαν παρόμοιας αποδοχής, με το “Coming Home” να αποδεικνύει και ζωντανά ότι είναι μεγάλο κομμάτι.

Τα επικά “The Talisman” και “When The Wild Wind Blows” έδειξαν ότι παρά τη μεγάλη του διάρκεια ο νέος δίσκος μόνο βαρετός δεν είναι (έστω και αν δεν φτάνει το επίπεδο των προηγούμενων τριών), ενώ το “Wicker Man” καθώς και οι εκπληκτικές εκτελέσεις των “Blood Brothers” και “Dance Of Death” επιβεβαίωσαν την μουσική κυριαρχία των Maiden και στα 00’ς προς πλήρη απογοήτευση των επικριτών τους. Από εκεί και πέρα ακούστηκαν τα κλασικά “The Trooper”, “Hallowed Be Thy Name”, “Number Of The Beast”, “The Evil That Men Do” και φυσικά το “Fear Of the Dark”, τραγούδια που είναι μόνιμα στο setlist της μπάντας κατά την προώθηση κάθε νέου δίσκου, και στα οποία ο ενθουσιασμός του κόσμου εκτινάχτηκε στα ύψη παρόλο που έχουν ακουστεί τόσες φορές live .

Φυσικά ο Eddie δεν θα μπορούσε να λείπει από ένα show των Maiden κάνοντας την αυτή τη φορά space εμφάνισή του στο ομώνυμο τραγούδι. Το “Running Free” έκλεισε άλλη μια άψογη συναυλία των Maiden με τον Bruce Dickinson να οργώνει για τελευταία φορά σήμερα τη σκηνή του Terra Vibe. Ένας Bruce Dickinson που δεν λέει να γεράσει, όπως και δεν λένε όλα τα μέλη των Maiden από τον αρχηγό Steve Harris έως και τους τρεις κιθαρίστες της μπάντας που επί δύο ώρες μας μάγεψαν με τις μελωδίες τους. Η ανυπομονησία για το επόμενο live των Maiden έχει ήδη αρχίσει, όπως και για το επόμενο Sonisphere, ένα φεστιβάλ που πέρα των προσωπικών γούστων του καθενός, είναι με διαφορά η πιο άρτια διοργάνωση στην Ελλάδα.

Iron Maiden Setlist:

Satellite 15... The Final Frontier 

El Dorado 

2 Minutes to Midnight 

The Talisman 

Coming Home 

Dance of Death 

The Trooper 

The Wicker Man 

Blood Brothers 

When the Wild Wind Blows 

The Evil That Men Do 

Fear of the Dark 

Iron Maiden 

The Number of the Beast 

Hallowed Be Thy Name 

Running Free

Διοργάνωση: DiDi Music