Η ανακοίνωση του συγκεκριμένου live σίγουρα θα ικανοποίησε πάρα πολλούς –εάν όχι όλους- τους φίλους τη rock και hard rock μουσικής αλλά σίγουρα θα τους προβλημάτισε, όπως και εμένα, κατά πόσο θα μπορούσε αυτό το event να κυλήσει από άποψης προσέλευσης. Και όμως…παρ’ όλη την συγκέντρωση (η οποία ήταν σημειωτέον και πανευρωπαϊκή) των «αγανακτισμένων» στο Σύνταγμα και όχι μόνο, και παρόλο τον σημαντικότερο αγώνα μπάσκετ της φετινής περιόδου για το ελληνικό πρωτάθλημα, το Fuzz ήταν ασφυκτικά γεμάτο…Οφείλω να πω ένα τεράστιο μπράβο σε όλους του απανταχού οπαδούς της hard μουσικής και εύχομαι να βλέπουμε πιο συχνά events τέτοιου είδους. Επίσης ένα μεγαλύτερο μπράβο για τη διοργάνωση η οποία πέραν της μισάωρης καθυστέρησης έναρξης του live (ήταν να ξεκινήσουν 21:30 και ξεκίνησαν στις 22:00, αλλά δεν φταίει η διοργάνωση για αυτό), ήταν ΑΨΟΓΗ. 

Όποιος έχει παρακολουθήσει κάποιο live των Cult, δεν μπορεί να μην γνωρίζει τουλάχιστον πάνω – κάτω τι θα δεί…Δηλαδή εάν κάποιος περίμενε μια εμφάνιση σαν να βλέπει το video του Firewoman, προφανώς απογοητεύτηκε αλλά με αφήνει αδιάφορο διότι προφανώς δεν γνωρίζει τη μπάντα οπότε καλά να πάθει…

Η εμφάνιση τους ξεκίνησε με την εμφάνιση τριών νεκροκεφαλών στο πίσω μέρος και δεξιά – αριστερά της σκηνής, «συνοδευόμενες» από μια εισαγωγή φτιαγμένη κατευθείαν για να σε βάλει στο τριπάκι της τελετής που πρόκειται να ακολουθήσει. Εκκίνηση δίνεται με το κλασσικό Rain όπου είδα ένα ολόκληρο Fuzz να χοροπηδάει και να είμαι σίγουρος ότι θα παρακολουθήσουμε κάτι αξέχαστο. Η συνέχεια με το "Everyman And Woman Is A Star", όπου το κοινό κάπου μούδιασε αλλά επανήλθε δυναμικά με τα αγαπημένα "Electric Ocean" και "Sweet Soul Sister". Οι αντιδράσεις του κόσμου γενικότερα ήταν λίγο χαλαρές ίσως γιατί το επόμενο εικοσάλεπτο του live ήταν βασισμένο όχι σε hits, με τα γνωστά αποτέλεσμα…Βέβαια οι γνώστες της ιστορίας των Cult το απήλαυσαν. Ο παλμός επανήλθε όταν μπήκαν οι πρώτες νότες του Lil΄Devil και αμέσως μετά έπεσε ξανά με το Embers για να ανέβουν οι τόνοι με το "Spiritwalker". Γενικά ήταν ένα live με πολλά up and down που θα επαναλάβω ότι ο πιο ευχαριστημένος θα ήταν ο πραγματικός οπαδός των Cult και όχι του "Firewoman"…

Η πορεία της  συναυλίας μου έδωσε την αίσθηση  ότι κράταγαν τα πιο rock n’ roll κομμάτια για το τέλος πράγμα που επαληθεύτηκε…Με τα "Wildflower",  "She Sells Sanctuary" και "Love Removal Machine" επικράτησε χαμός και ήταν το ιδανικό κλείσιμο μέχρι το encore όπου εκεί έγινε το προφανές πανηγύρι σε σημείο όπου στο ρεφραίν του Firewoman να μην ακούγεται (τουλάχιστον εκεί που ήμουνα εγώ), ούτε καν η μπάντα…Ωραία φάση δεν μπορώ να πω όπως και πολύ καλό το φινάλε με μια εκτέλεση του "Break On Through" των Doors. Για όσους δε γνωρίζουν ο Ian Astbury ήταν ο frontman στην επανένωση των Doors το 2000.

Η απόδοση  της μπάντας (τι να πει κανείς για τον Billy Duffy), όπως και ο ήχος πρέπει να ειπωθεί ότι ήταν άψογος και πολύ καθαρός. Παρόλα αυτά πολύς κόσμος από ότι άκουσα γενικά γύρω μου έλεγε ότι η μπάντα ήταν κρύα, απρόσιτη κλπ. Καμία σχέση λέω εγώ…οι Cult είναι έτσι και σε όποιον αρέσει…

Το μόνο που μπορώ  να πω ήταν ότι ο Astbury επί της ουσίας «διάλεγε» σε ποια κομμάτια θα τραγουδήσει…Δηλαδή: στα κλασσικά hits (Lil' Devil, Wildflower, She Sells Sanctuary, Love Removal Machine και Fire Woman δεν τραγούδησε…ψιλομουρμούραγε σε σημείο όπου σκέφτηκα ότι ή δεν μπορεί ή τα σνομπάρει…αλλά όταν είπε το Break On Through είδε και ο τελευταίος το σεβασμό που έχει για τους Doors…Άρα κατέληξα ότι μάλλον διάλεξε κάποια τραγούδια για να «ξεκουράσει» τη φωνή του. 

Εν κατακλείδι, ένα  καλό live, γεμάτος συναυλιακός χώρος, αρκετές μπύρες…τι άλλο θέλει κανείς!!!!

The Cult Playlist:

Rain

Everyman And Woman Is A Star

Electric Ocean

Sweet Soul Sister

White

Saints Are Down

Nirvana

The Phoenix

Lil' Devil

Embers

Spiritwalker

Dirty Little Rockstar

Rise

Wildflower

She Sells Sanctuary

Love Removal Machine

Encore

Fire Woman

Break On Through – Doors cover 

Διοργάνωση: Ανωση