Μετά  από σκέψη αποφάσισα να αγοράσω  εισιτήριο για το πολυαναμενόμενο από πολλούς, όπως αποδείχτηκε, live, ενός εκ των σημαντικότερων συγκροτημάτων του progressive metal. Μη έχοντας παρακολουθήσει τους Fates Warning στις προηγούμενες Αθηναϊκές εμφανίσεις τους, και καθώς η συγκεκριμένη, τωρινή εμφάνιση σηματοδοτούσε την επανασύνδεση του “καλού” line up της μπάντας περιόδου “Parallels” για να παρουσιάσει ζωντανά ολόκληρο το εν λόγω άλμπουμ, δε χρειαζόμουν παραπάνω λόγους για να κατευθυνθώ προς το καινούριο Fuzz Club. 

Πρώτη φορά λοιπόν στο νέο Fuzz για να δω κάποιο live και η πρώτη εντύπωσή μου για το μαγαζί είναι αρνητική: Πάρκινγκ δεν βρίσκεις, η ζέστη είναι αφόρητη ενώ είναι μόλις Μάρτιος, ο ήχος μέτριος προς απλά καλός και οι τιμές του μπαρ είναι απαράδεκτες. Τελοσπάντων, αυτά δεν σταθήκαν αφορμή να μου χαλάσουν τη διάθεση αφού οι Fates Warning από τις πρώτες νότες του “Leave The Past Behind”, μας έκαναν να ξεχάσουμε τέτοιου είδους λεπτομέρειες και να αφεθούμε στην ακρόαση του εκπληκτικού “Parallels” το οποίο φυσικά έπαιξαν ολόκληρο όπως προανέφερα. Κορυφαίες στιγμές ήταν φυσικά τα “Eye To Eye”, “Point Of View”, και το αγαπημένο μου “The Road Goes On Forever” σε μια εκπληκτική εκτέλεση. Η σκηνική παρουσία των Fates ήταν πιο δυναμική από ότι περίμενα, με τον Ray Alder να κλέβει την παράσταση αποδεικνύοντάς μου ότι κακώς είχα μέτρια γνώμη για αυτόν. Αμέσως μετά το τέλος του “Parallels”, ήταν σειρά του πολύ καλού, αλλά όπως αποδείχτηκε ξεχασμένου από τους περισσότερους “Inside Out”, από το οποίο ακούστηκαν 4 τραγούδια με τις αντιδράσεις από το κοινό να είναι αρκετά χλιαρές. Δεν άργησε όμως η ώρα για το encore και τους πάνω από χίλιους παρευρισκόμενους να ξυπνάνε για  τα καλά αφού ήταν η σειρά του “Perfect Symmetry” από το οποίο ακούσαμε τα “Through Different Eyes” και “Nothing Left To Say”. Νομίζω ότι το setlist θα ήταν πιο δυνατό αν η μπάντα επέλεγε περισσότερα τραγούδια από το “Perfect Symmetry” και λιγότερα από το “Inside Out”.

Και πάνω που ήμασταν σίγουροι ότι το live τελείωσε, οι Fates Warning επέστρεψαν για δεύτερη φορά στη σκηνή για ένα extra encore με δύο τραγούδια που σπάνια παίζουν live, το “Quietus” από το “No Exit” και το φοβερό “Another Perfect Day” από το “FWX” το οποίο είχα χρόνια να ακούσω, κλείνοντας έτσι μια πολύ καλή και χορταστική συναυλία.


_{Copyright © 2010-2011 solidrock.gr.}