Και να που ο David Coverdale αποδεικνύεται παραγωγικότερος του αναμενομένου και παρουσιάζει ακόμα ένα Whitesnake album μέσα σε τρία χρόνια. Και τι μπορεί να περιμένει κανείς από αυτό το νέο album, λαμβάνοντας υπόψη ότι το προηγούμενο ήταν… εμ… δεν ήταν…

Λοιπόν, όπως προκύπτει, κάμποσα… γιατί αυτό το νέο album απέχει από το προηγούμενο όσο ο ίδιος ο David από τα νιάτα του! Ακούγοντας τι πρώτες, μόλις νότες από το Steal Your Heart Away είναι εμφανές ότι οι ανεπάρκειες και οι αστοχίες του Good To Be Bad έγιναν πρώτιστα κατανοητές από τον ίδιο το δημιουργό του. Και αυτό γίνεται ακόμα περισσότερο κατανοητό όταν ακολουθήσουν δύο-τρία ακόμα κομμάτια.

Το Forevermore είναι ένα ξεκάθαρα, απόλυτα και στο μέγιστο βαθμό ένα πραγματικό Whitesnake album και αυτό είναι πολύ ευχάριστο. Η επιστροφή στον παραδοσιακό ήχο τους είναι πρόδηλη και καλοδεχούμενη. Το Bluesy ύφος και η funky διάθεση είναι εδώ και κυριαρχούν. Η όλη παραγωγή είναι πολύ πιο καθαρή και πιο rock και το συνολικό αποτέλεσμα είναι πιο καθαρό και ευάερο.

Οπότε όλα καλά… ή μήπως όχι?

Λοιπόν, όχι και τόσο, αφού το δεύτερο μισό του album δεν είναι τόσο ενδιαφέρον όσο το πρώτο και ο δείκτης ευχαρίστησης πέφτει. Ακόμα περισσότερο το album ακολουθεί τα ίδια κλισέ που χαρακτήριζαν το προηγούμενο. Κάθε στίχος, κάθε ανάσα είναι τυποποιημένα, επαναλαμβανόμενα και εκτός εποχής. Αυτό δεν είναι ένα εξαιρετικό Whitesnake album. Δεν είναι.

Παρόλα αυτά, δεν μπορείς παρά να ανατριχιάσεις με τη φωνή του Coverdale εδώ κι εκεί, να ανασάνεις βαθιά με κάθε αναστεναγμό του και κάθε βαθιά του ανάσα. Γιατί είναι ορισμένα πράγματα που είναι πραγματικά δικά του, αγαπημένα απ’ όλους μας. Και είναι επίσης πολύ σημαντικό το ότι οι Whitesnake επανέρχονται με ένα album που ταιριάζει στην πραγματική αισθητική τους. Και σε βοηθάει να περάσεις πολύ καλά με τα πρώτα τέσσερα, πέντε κομμάτια χωρίς να σου χαλάει καθόλου τη διάθεση με τα υπόλοιπα.

Οπότε, στην ουσία, όλα καλά… Όσο καλά πρέπει, σίγουρα όχι όσο καλά θα ήθελες αλλά σίγουρα όσο καλά χρειάζεται για να δικαιούται ο Coverdale να τραγουδά Forevermore…