Τρία χρόνια έχουν περάσει από την κυκλοφορία του πολύ επιτυχημένου “The Great Cold Distance” και φέτος οι Katatonia κυκλοφορούν το διάδοχό του με τίτλο “Night Is The New Day”. Οι Σουηδοί από την αρχή της καριέρας τους πειραματίζονταν διαρκώς με τον ήχο τους, με αποτέλεσμα κάθε δίσκος τους λίγο ως πολύ να διαφέρει από τους προηγούμενους. Έτσι και η 8η δισκογραφική τους δουλειά δεν παραβιάζει αυτόν τον άτυπο κανόνα και διαφοροποιείται από τους πρόσφατους δίσκους τους. Η ίδια η μπάντα περιέγραψε το υλικό του δίσκου αυτολεξεί ως “our most varied, diverse and possibly strongest shit all together on one and the same album”. Όσο και αν φαίνεται δύσκολο, η παραπάνω δήλωση αντικατοπτρίζει σε ένα μεγάλο ποσοστό αυτά που έχουν καταφέρει οι Katatonia στο “Night Is The New Day”.

Πιο συγκεκριμένα, οι Katatonia στον νέο τους δίσκο καταφέρνουν  σε γενικές γραμμές να συνδυάσουν τα πιο μελωδικά και αργά μέρη των δίσκων “Tonight's Decision” (1999) και “Last Fair Deal Gone Down” (2001) με στοιχεία του “The Great Cold Distance” (2006).Τα δυνατά riff απουσιάζουν σε μεγάλο βαθμό, αν εξαιρέσουμε 2-3 κομμάτια και κάποια κάπως πιο δυνατά ξεσπάσματα, και η μουσική τους ακολουθεί πιο ήπια και μελαγχολικά μονοπάτια. Επίσης, σε αρκετά τραγούδια παρατηρούνται διάσπαρτα στοιχεία που παραπέμπουν άμεσα στους Opeth (κάτι το οποίο είναι απολύτως λογικό, αν λάβει κανείς υπόψη την φιλία των Jonas Renkse και Anders Nyström με τον Mikael Åkerfeldt και τις συχνές τους συνεργασίες). Στιχουργικά ο δίσκος κινείται στο γνωστό σκοτεινό γεμάτο πόνο και θλίψη ύφος των Katatonia. Μουσικά ο κιθαρίστας Anders Nystrom δεν αλλάζει ιδιαίτερα το γνώριμο ύφος του περιορίζοντας μόνο τα δυνατά riff και σε ένα ακόμη album συνθέτει εξαιρετική μουσική δημιουργώντας την κατάλληλη μελαγχολική και σκοτεινή ατμόσφαιρα και προσαρμόζοντας το παίξιμό του στο στιχουργικό ύφος του κάθε κομματιού. Στην δημιουργία της συγκεκριμένης σκοτεινής ατμόσφαιρας συμβάλλουν αρκετά και τα keyboards (τα οποία ηχογράφησε ο Frank Default) έχοντας αυξημένο ρόλο σε σχέση με τους προηγούμενους δίσκους. Αυτό όμως που κάνει το “Night Is The New Day” να ξεχωρίζει είναι τα εκπληκτικά καθαρά φωνητικά του Jonas Renkse, ο οποίος προσεγγίζει κάθε τραγούδι με διαφορετικό τρόπο αποδίδοντας με τον τόνο της φωνής του το σκοτάδι, τον πόνο και τα συναισθήματα των στίχων. Πραγματικά συγκλονιστικός!

Ο δίσκος ξεκινάει δυναμικά με το “Forsaker” που είναι το πιο δυνατό κομμάτι του δίσκου. Το “The Longest Year” που ακολουθεί συνεχίζει στο ίδιο ύφος αποτελώντας ένα τυπικό δείγμα του ύφους των Katatonia. Από εκεί και μετά όμως τα πράγματα αλλάζουν περνώντας σε πιο ήπια και μελαγχολική μουσική. Το πανέμορφο “Idle Blood” πολύ εύκολο θα μπορούσε να βρίσκεται σε έναν δίσκο των Opeth ενώ και το επόμενο “Onward Into Battle” περιέχει πολλά Opeth στοιχεία συνδυασμένα με το δικό τους ύφος. Όλα τα τραγούδια του “Night Is The New Day” είναι πάρα πολύ καλά διατηρώντας ένα πολύ υψηλό ποιοτικό επίπεδο, με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο να πει κανείς ποια ξεχωρίζουν. Εκτός των προαναφερθέντων, ποιο να πρωτοξεχωρίσει κανείς; Το “Nephilim”, το “Inheritance”, το “Day and Then the Shade” (για το οποίο γυρίστηκε και video clip) ή το πανέμορφο και σκοτεινό “Departer” με την συγκλονιστική ερμηνεία του  Jonas Renkse;

Το “Night Is The New Day” είναι ένας δίσκος που από το πρώτο μέχρι το τελευταίο τραγούδι κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του ακροατή. Μία από τις καλύτερες κυκλοφορίες της χρονιάς.