Δευτέρα βράδυ στην Αθήνα και από τις 19:00 άρχισε κόσμος να μαζεύεται έξω από το Αν για να προμηθευτεί εισιτήρια αλλά κυρίως μήπως πετύχει τον βιρτουόζο Paul Gilbert. Μέσα στο Αν όμως 6 τυχεροί τον απόλαυσαν διπλά αφού είχαν καταφέρει να προμηθευτούν τα VIP εισιτήρια τα οποία εκτός από την συναυλία τους επέτρεπαν να παρακολουθήσουν σεμινάριο κιθάρας από τον Αμερικάνο βιρτουόζο. Για αυτούς τους 6 εκείνη η βραδιά ήταν ακόμα πιο ιδιαίτερη.

Ο Paul ήταν φιλικότατος και υπομονετικότατος και μάλιστα είχε ζητήσει από τους εργαζόμενους του Aν απόλυτη ησυχία για να μπορεί να παραδώσει το μάθημα όσο το δυνατόν καλύτερα. Κάτι το οποίο θα μπορούσε κάλλιστα να το δει ως αρπαχτή ο Gilbert το είδε ως μία ευκαιρία να μεταδώσει γνώσεις και να βοηθήσει τους νέους κιθαρίστες.

Το ίδιο θα μπορούσαμε να πούμε για το live. Το Αν γέμισε σχεδόν με κόσμο και κατά τις 22:00 υποδεχθήκαμε τον Gilbert και την μπάντα του επί σκηνής με περίσσιο ενθουσιασμό. Δυστυχώς κάποια τεχνικά προβλήματα απέτρεψαν τον Θοδωρή Ζήρα να ανοίξει την συναυλία όπως είχε ανακοινωθεί. Κρίμα γιατί πέρα από το ότι υπήρχε κόσμος που ήθελε να τον δει ήταν κι ευκαιρία να δείξουμε στον Paul τι κιθαριστικά ταλέντα έχουμε στην Ελλάδα. Το setlist βασίστηκε στα δύο instrumental άλμπουμ του και αν και υπήρχαν μικρές διαφορές από την Θεσσαλονίκη, δυστυχώς απολαύσαμε την φωνή του Paul πάλι μόνο σε 3 κομμάτια, αφού αναρρώνει ακόμα από την γρίπη που τον χτύπησε εν μέσω περιοδείας. Όχι ότι έμεινε κανείς παραπονεμένος αφού η συντριπτική πλειοψηφία του κοινού είχε έρθει για να απολαύσει τις κιθαριστικές ικανότητες του Gilbert περισσότερο παρά για να ακούσει κομμάτια από την καριέρα του με τους Mr. Big, αν και είχε ανακοινωθεί ότι θα παίξει και κομμάτια από εκείνη την εποχή της ζωής του.

Το σχήμα που συνόδευε τον Paul εκτέλεσε άψογα τον ρόλο του, ενώ ο ίδιος ο Gilbert δεν θέλησε να είναι ο μόνος που να απολαμβάνει την αγάπη του κοινού και έδωσε την ευκαιρία σε όλους τους μουσικούς του να φανούν κι αυτοί. Εκτός από τον μπασίστα Craig Martini, ο οποίος σε όλο το live δεν σταμάτησε να χτυπιέται ενώ συνόδευε τον Paul στα υπερηχητικά του licks, και την Emi Gilbert, ή οποία είχε αναλάβει ικανότατα τα πλήκτρα και το απέδειξε με το σόλο της στο “Red House”, ιδιαίτερη μνεία πρέπει να δοθεί στον ντράμερ Jeff Bowders του οποίο το εξαιρετικό drum solo αποτέλεσε το κερασάκι στην τούρτα  αυτού του live.

Γενικά η μιάμιση ώρα πέρασε απίστευτα γρήγορα και με τις τελευταίες νότες του “Long Live Rock” των Who, το ένα από τα τρία κομμάτια με φωνητικά που ακούσαμε αυτές τις δύο μέρες, το show όνειρο για τους 400 περίπου ανθρώπους που τον απολαύσανε στην Αθήνα τελείωσε. Βεβαία πολλοί το επεκτείνανε αφού ο Paul δεν αρνήθηκε ούτε αυτόγραφο, ούτε φωτογραφία σε κανέναν κι έτσι πολλοί από τους οπαδούς απέκτησαν το προσωπικό τους σουβενίρ της βραδιάς.