Οι Σουηδοί είναι σίγουρα ένα από τα πιο επιτυχημένα συγκροτήματα για το metal στα ’00s. Ξεκίνησαν από το 1992 και με αργά και σταθερά βήματα κέρδισαν τις μάχες τους κι ένα συμβόλαιο με τη μεγάλη Metal Blade. Έχουν ένα μεγάλο και φανατικό κοινό, ειδικά στις βορειοευρωπαϊκές χώρες, κάτι που αποπνέει κι η μουσική τους με τα επικά lead θέματά τους, τις ιστορίες για τις βόρειες μυθολογίες κτλ. Το “Twilight…” είναι το έβδομο άλμπουμ τους και μάλλον συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε ο προκάτοχος του “With Oden On Our Side” πριν 2 χρόνια.

Η μπάντα έχει ρίξει τις ταχύτητες κι ακολουθεί πλέον πιο ρυθμικά ηχητικά μονοπάτια, ακόμη και στις δίκασες – καλπάσματα. Ακούγονται, όμως, ακόμα πολύ heavy, αρκετά δυνατοί κι ευτυχώς δεν έχουν πέσει σε παγίδες ψευτομοντερνισμού (‘καθαρές’ φωνές, πλήκτρα, groovy ‘κοφτά’ θέματα…) ενώ δείχνουν και μια τάση περισσότερου τσαμπουκά, κάτι που έλειπε από τις 2 προηγούμενες δουλειές τους.

Πέρα από το κλασικό τους ύφος, δηλαδή φωνητικά βάρβαρου πολεμιστή, μελωδικές αλλά κι ογκώδεις κιθάρες (με το σουηδικό ήχο να τις διακρίνει), μουρμουρητό στο μπάσο και τύμπανα – ιππικό, κάνουν την εμφάνισή τους και κάποιες επιρροές από Entombed (γκαρίζει κι ο L.G. Petrov στο “Guardians Of Asgaard”), χωρίς να υπάρχει ίχνος αλλοίωσης του ήχου τους. Ίσα ίσα που δείχνουν να επεκτείνονται μέσα σ’ ένα στυλ, στο οποίο έμοιαζαν κάπως εγκλωβισμένοι ή για να γίνει ακόμη πιο κατανοητό, δεν επαναλαμβάνουν τόσο τα ίδια riffs με τις προηγούμενες δουλειές τους.

Σίγουρα δεν αποτελούν μια από τις προσωπικές μου προτιμήσεις κι αν επέλεγα ν’ ακούσω κάποιο CD τους μάλλον θα διάλεγα το “The Avenger”. Ωστόσο, σαν τους άλλους πολεμιστές Bolt Thrower, είναι ένα σχήμα που δεν πρόκειται ν’ απογοητεύσει τους φίλους του παρότι φέρνει το “Λυκόφως του Βασιλιά Των Κεραυνών”…