Ο Michael Kiske είναι αναμφισβήτητα ένας προικισμένος τραγουδιστής και ταλαντούχος μουσικός. Τα τελευταία χρόνια ακολουθεί μια μουσική κατεύθυνση που διαφοροποιείται από το heavy metal, αν και τον έχουμε συναντήσει κάποιες φορές όλα αυτά τα χρόνια σε άλμπουμ και project heavy metal συγκροτημάτων. Στη συζήτηση που είχαμε μαζί του, ο ίδιος αναφέρθηκε εκτεταμένα στο ζήτημα της αντιμετώπισης που έχει δεχτεί ο ίδιος για την αλλαγή αυτή της μουσικής του πορείας, για τη μουσική βιομηχανία γενικότερα και φυσικά για το τελευταίο του άλμπουμ, “Past In Different Ways”…

 

Solid Rock: Γεια σου Michael! Κατ’αρχήν συγχαρητήρια για το τελευταίο σου άλμπουμ “Past In Different Ways”.

 

Michael Kiske: Σ’ευχαριστώ!

 

Solid Rock: Το “Past In Different Ways” συμπεριλαμβάνει τραγούδια που έγραψες και τραγούδησες στο παρελθόν μαζί με τους Helloween ως ακουστικές επί το πλείστον διασκευές, ενώ υπάρχει μόλις ένα καινούριο τραγούδι. Ποιο ήταν το κίνητρο για μια τέτοια κυκλοφορία;

 

Michael Kiske: Αρχικά, ήταν ιδέα του Serafino της Frontiers Records. Δεν ήταν δική μου ιδέα και βασικά δεν ήμουν καθόλου σίγουρος γι’αυτό. Όταν όμως άρχισα να το σκέφτομαι δεν μπορούσα να βρω ένα λόγο για να μην το κάνω. Το γεγονός ότι έχω κάποιο πρόβλημα με την heavy metal σκηνή και κάποια προσωπικά προβλήματα με ένα συγκεκριμένο άτομο από την μπάντα, δε σημαίνει ότι μισώ ή ότι απορρίπτω τη μουσική μου. Και δεν μισώ τη μουσική που έγραψα με τους Helloween, έτσι σκέφτηκα ότι δεν ήταν καθόλου κακή ιδέα ένα καινούριο άλμπουμ που μπορεί να ακούγεται εξίσου καλό.

 

Solid Rock: Άρα δεν ήταν δική σου ιδέα απλά συμφώνησες με αυτό...

 

Michael Kiske: Ακριβώς, συμφώνησα με αυτή την ιδέα αφού δεν βρήκα κανένα λόγο γιατί να μην το κάνω. Τώρα είμαι πολύ ευχαριστημένος που τελικά το έκανα. Τώρα μπορεί να δει κανείς το μοναδικό στυλ που έχει καθένα από αυτά τα τραγούδια. Βασικά πάντα έκανα το δικό μου κατά κάποιο τρόπο και αισθάνομαι πολύ καλά που δεν χρειάζεται να κρύβομαι ή να απορρίπτω πράγματα.

 

Solid Rock: Το μοναδικό καινούριο κομμάτι του άλμπουμ φέρει τον τίτλο “Different Ways”. Σημαίνει κάτι αυτός ο τίτλος;

 

Michael Kiske: (Γέλια) Βασικά, έπρεπε να γράψω ένα τραγούδι αρκετά γρήγορα, δεν υπήρχε πολύς χρόνος. Επίσης, ήθελα να έχω τελειώσει με όλα τα παλιά τραγούδια πριν αρχίσω να γράφω ένα καινούριο τραγούδι και όταν αυτό έγινε είχα περίπου τρεις μέρες για να το γράψω. Πήρα την κιθάρα μου και κάθισα κι έγραψα τη μουσική και τους στίχους έτσι απλά – ήταν κάτι που μου βγήκε εκείνη τη στιγμή.

 

Solid Rock: Πόσο καιρό σας πήραν οι ηχογραφήσεις; Πως ήταν που ξανατραγούδησες αυτά τα τραγούδια, το ευχαριστήθηκες;

 

Michael Kiske: Ναι, το ευχαριστήθηκα πάρα πολύ. Βέβαια κάθε πρωί έπρεπε να ξεπερνώ τον εαυτό μου αφού δεν συνδέω τις καλύτερες αναμνήσεις με τα τελευταία χρόνια στο συγκρότημα και η μουσική διατηρεί τις αναμνήσεις. Πήγαινα λοιπόν στο στούντιο και περνούσα καλά ηχογραφώντας. Φυσικά στην αρχή ακούσαμε όλα τα παλιά cd και βασικά προσπαθούσα να σκεφτώ πως θα ήταν τα τραγούδια ακουστικά, χωρίς τις ηλεκτρικές κιθάρες που κουβαλούν όλη την ενέργεια. Τα τραγούδια λοιπόν ακούγονται πολύ καλά ως ακουστικά και δε νομίζω ότι έχουν λιγότερη ενέργεια τελικά. Σε γενικές γραμμές ήταν εύκολο, με εξαίρεση ίσως το “When The Sinner” που ήταν το πιο δύσκολο από τα τραγούδια και είχε αρκετή δουλειά. Πήρε ένα χρόνο να τελειώσουν όλα και αυτό κυρίως γιατί μιξάραμε υπερβολικά το άλμπουμ.

 

Solid Rock: Πιστεύεις ότι υπάρχουν άνθρωποι/οπαδοί που θα αποδοκιμάσουν αυτή την κυκλοφορία κυρίως λογω του ότι έχεις δηλώσει ότι δεν θέλεις να ασχολείσαι με το παρελθόν πια; Και πόσο σημαντική είναι η γνώμη του κόσμου για σένα;

 

Michael Kiske: Αν κάθεσαι και ακούς τι έχει να πει ο καθένας και δίνεις σημασία σε όλα τα κουτσομπολιά θα τρελαθείς. Η metal σκηνή, εννοώ οι άνθρωποι σε αυτή, τα έχουν όλα “άσπρα ή μαύρα”. Υπάρχουν άνθρωποι που επινοούν πράγματα, άνθρωποι που τους αρέσει να προωθούν κενές ιδέες και γενικότερα κενά πράγματα και ό,τι συμφωνεί με αυτό είναι καλό και ό,τι διαφωνεί με αυτό είναι κακό. Αν διαφωνείς με κάτι στο metal τότε μπορείς να τραγουδάς ας πούμε μόνο ερωτικά τραγούδια ή κάτι τέτοιο, αυτό πιστεύουν. Το γεγονός ότι είχα κάποιο πρόβλημα με τους Helloween και συγκεκριμένα με τον κύριο Weikath δε σημαίνει ότι μισώ ή απορρίπτω το παρελθόν μου. Και με μια κυκλοφορία σαν το “Past In Different Ways” εξυπακούεται ότι πρέπει να μιλήσω και για το παρελθόν. Πρέπει όμως να απελευθερώσω τον εαυτό μου από όλο αυτο το κουτσομπολιό, μπορούν να πιστεύουν ό,τι θέλουν. Έτσι είναι στο metal, αν δεν τους αρέσει η μουσική είναι αληθινή, αν δεν τους αρέσει είναι ανόητη ή ψεύτικη. Ξέρεις, για παράδειγμα, αν κάποιος ζει στο Τέξας στην Αμερική, για παράδειγμα, και οι γονείς του ακούνε country μουσική και ο ίδιος μεγάλωσε με country και την αγαπάει πολύ, αν ξαφνικά πεθάνει για παράδειγμα ο παππούς του και γράψει ένα πραγματικό, προσωπικό τραγούδι για τον πόνο του, αυτό θα πει αληθινή μουσική. Φυσικά δεν εννοώ ότι το metal δεν είναι αληθινό, αυτό που εννοώ είναι ότι η αληθινή ή μη μουσική δεν έχει να κάνει με το στυλ της μουσικής.

 

 

Solid Rock: Θα ήθελες να μας πεις λίγα λόγια για το εξώφυλλο; Υπάρχει κάποιο βαθύτερο νόημα πίσω από αυτό;

 

 Michael Kiske: Ο καλλιτέχνης Carl-André Beckston – νομίζω είναι Σουηδός- προσπάθησε να συλλάβει την διάθεση του άλμπουμ αλλά και τη δική μου διάθεση. Αρχικά μου έκανε κάποιες ερωτήσεις για το πώς νοιώθω γι’ αυτό και στη συνέχεια του ήρθε η ιδέα με αυτό το είδος πυξίδας ή αλλιώς ας το πούμε “ρολόι του πεπρωμένου” που δείχνει τις κατευθύνσεις που μπορεί να πάρει κάποιος στην ζωή. Έτσι, μπορεί κάποιος να έχει μια άνετη και επιτυχημένη ζωή αλλά την ίδια στιγμή να προδίδει τον εαυτό του επειδή δεν κάνει αυτό που πραγματικά θέλει. ‘Η μπορεί κάποιος να επιλέξει τον άλλο δρόμο που σημαίνει ότι μπορεί να μην είναι επιτυχημένος και να μην βγάζει πολλά χρήματα αλλά δεν προδίδει τον εαυτό του. Όταν είσαι αληθινός με τον εαυτό σου, είσαι αληθινός και με τον Θεό. Αυτό είναι το βαθύτερο νόημα και με αυτό “παίζει” ο καλλιτέχνης στο εξώφυλλο. Νομίζω, στο εξώφυλλο η κατεύθυνση  στο ρολόι που δείχνει 12 είναι “lost” και ο αετός που κουβαλάει τον σταυρό συμβολίζει την πνευματικότητα με την οποία γράφω αυτό τον καιρό.

 

Solid Rock: Φέτος, έχεις ήδη συμμετάσχει σε κάποια heavy metal άλμπουμ. Αρχικά, συνεργάστηκες με τον Tobias Sammet και τους Avantasia για το “The Scarecrow”, στη συνέχεια με τον Timo Tolkki για την κυκλοφορία “New Era” του καινούριου του project Revolution Renaissance. Σου έχει γίνει κάποια πρόταση τα τελευταία 14-15 χρόνια να συμμετέχεις σε κάποια μπάντα ως μόνιμο μέλος, ή είναι ξεκάθαρο σε όλους ότι δεν επιθυμείς πλέον να ανήκεις σε μια heavy metal μπάντα παρά μόνο να ακολουθείς την πορεία που ακολουθείς εδώ και χρόνια;

Michael Kiske: Πάντα απολαμβάνω την καλή μουσική και τα καλά τραγούδια. Δεν είναι ότι μισώ ο,τιδήποτε συνδέεται με την ηλεκτρική κιθάρα. Είχα αρκετές προτάσεις αυτά τα 15 χρόνια αλλά δεν δέχτηκα, με εξαίρεση κάποιες guest εμφανίσεις. Όμως συμπαθώ τον Timo και τον Tobie, ιδιαίτερα με τον τελευταίο μιλάμε συχνά στο τηλέφωνο και νομίζω ότι κινείται σε ενδιαφέροντα μονοπάτια σαν μουσικός, του αρέσει  να δοκιμάζει καινούρια πράγματα αν και τον έχουν κρίνει γι’αυτό. Αλλά έτσι είναι τα πράγματα στο metal. Η μουσική βιομηχανία πάσχει στις μέρες μας, όλα έχουν να κάνουν με τη διαφήμιση. Υποτίθεται ότι η μουσική είναι ελεύθερη έκφραση, τουλάχιστον κάποτε έτσι ήταν όπως με τους Beatles για παράδειγμα. Ποτέ δεν αντέγραψαν τον εαυτό τους, ανακάλυπταν καινούρια πράγματα με κάθε δισκογραφική τους δουλειά και είχαν μια υγιή επιρροή στην κουλλτούρα της νεολαίας. Στις μέρες μας, αν κάνεις επιτυχία με ένα δίσκο, όλοι θέλουν να το αντιγράψεις πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορείς να είσαι αυθεντικός ακόμα και αν αυτό σου δίνει πολλά λεφτά. Ο κόσμος δεν περιμένει να είναι κανείς δημιουργικός και επομένως δεν το δέχεται κιόλας. Έχω αποφασίσει ότι δεν πρόκειται να ακολουθήσω αυτό το δρόμο, αν είναι να καταντήσω “πόρνη” της μουσικής για να πετύχω τότε προτιμώ να μην είμαι πετυχημένος. Όλοι πρέπει να πάρουν μια απόφαση στη ζωή τους, ή θα πάνε για τα χρήματα ή θα κάνουν αυτό που πραγματικά θέλουν και θα είναι αληθινοί. Πιστεύω ότι αυτό που έχει σημασία στη ζωή είναι η ηθική. Αν οι άνθρωποι δεν ξεκαθαρίσουν αυτή την απόφαση θα συμβιβαστούν και στο τέλος θα αρρωστήσουν. Πρέπει ο κόσμος να βγάλει απ’ το μυαλό του τα περί “true metal” και να σκεφτεί την πραγματική μουσική, το είδος της μουσικής είναι θέμα γούστου. Οι μουσικοί πρέπει να είναι αληθινοί και να γράφουν αληθινά τραγούδια, αυτό ονομάζεται μουσική κουλτούρα.

 

Solid Rock: Νομίζω ότι ήδη απάντησες και στην επόμενη ερώτησή μου που θα ήταν ποια είναι η γνώμη σου για τη μουσική βιομηχανία σήμερα...

 

Michael Kiske: Ναι, ακριβώς…και πάλι, δεν εννοώ ότι όλοι οι άλλοι είναι ψεύτικοι, απλά λέω ότι πρέπει να είμαστε δυνατοί και να αντιστεκόμαστε στην κριτική. Οι δισκογραφικές μπορεί να σε παρατήσουν επειδή δεν έχεις ένα hit single ή απλά επειδή δεν θέλεις να αντιγράφεις τους προηγούμενους δίσκους σου. Εγώ προσωπικά αντιμετώπισα τέτοιο πρόβλημα με τη Frontiers όταν μου έλεγαν ότι ο επόμενος δίσκος μου πρέπει να είναι rock αλλιώς δεν ενδιαφέρονται αλλά έπρεπε να ξέρουν ότι δεν υπήρχε περίπτωση να δεχτώ να με κατευθύνουν έτσι.

 

Solid Rock: Πως φαντάζεσαι το μέλλον σου σε σχέση πάντα με τη μουσική;

 

Michael Kiske: Μετά το γεγονός ότι ο Serafino (Frontiers Records) μου είπε ότι πρέπει να κάνω rock δίσκους ή αλλιώς δεν ενδιαφέρονται, ενώ χρόνια πριν μου έλεγε ότι πάντα θα κυκλοφορεί τις δουλειές μου και τη μουσική μου, πραγματικά δεν ξέρω τι πρόκειται να συμβεί. Άνθρωποι σαν εμένα ξέρεις δεν είναι περιζήτητοι, άνθρωποι που δεν επαναλαμβάνουν ή δεν αντιγράφουν τους δίσκους τους. Εγώ δεν αντιγράφω τους δίσκους μου, ο επόμενος θα είναι διαφορετικός από τον προηγούμενο. Πώς θα προχωρήσει έτσι η μουσική κουλτούρα; Όταν πρόκειται για το μέλλον μου, πραγματικά δεν έχω ιδέα τι θα γίνει.

 

Solid Rock: Για το τέλος, έχεις κάποιο μήνυμα για τους αναγνώστες μας;

 

Michael Kiske: Το κοινό πρέπει να αναπτύξει κάποιες ιδέες για το τι είναι η μουσική κουλτούρα και να μην πιστεύει τα κουτσομπολιά. Δεν υπάρχει πραγματική κατανόηση της μουσικής κουλτούρας πια, ούτε ειλικρινής σχέση ανάμεσα σε μουσικούς και κοινό. Είναι όπως όταν κάποιος φίλος σου βρίσκεται σε κάποια δύσκολη κατάσταση και χρειάζεται τη γνώμη και την υποστήριξή σου, θα του πεις την αλήθεια και όχι αυτό που θέλει να ακούσει, σωστά; Το καλύτερο που έχει να κάνει μια μπάντα για τους οπαδούς είναι να τους δίνει αληθινούς δίσκους, γιατί, ξέρεις, οι περισσότερες μπάντες ενδιαφέρονται για τα χρήματα και όχι για τους οπαδούς. Κάθε μπάντα και κάθε μουσικός που νοιάζεται για τους οπαδούς πρέπει να νοιάζεται πρώτα για τη μουσική γιατί η αληθινή μουσική είναι το καλύτερο που μπορούν να κάνουν για τους οπαδούς. Αυτό είναι το μήνυμά μου…

 

_{Copyright © 2008-2009 solidrock.gr.}