Οι W.A.S.P. απασχολούν για ακόμη μια φορά τον hard rock/heavy metal Τύπο με το καταπληκτικό καινούριο άλμπουμ τους “Babylon” αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές.

Με αφορμή αυτό αλλά και εν αναμονή των επερχόμενων εμφανίσεών τους στην Ελλάδα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, συζητάμε με τον ιθύνοντα νου της μπάντας Blackie Lawless, που βρίσκεται στην άλλη πλευρά της γραμμής (αλλά και του Ατλαντικού και συγκριμένα στην Καλιφόρνια). Ευδιάθετος, ομιλητικός, ευθύς, ρεαλιστής αλλά την ίδια στιγμή και παρορμητικός, ο Blackie Lawless μοιράζεται μαζί μας τις απόψεις του, τις ανησυχίες του αλλά και την ελπίδα του για την κοινωνία, την πολιτική, την πίστη και φυσικά τη μουσική…

Blackie Lawless: Είμαι πάρα πολύ καλά.

Solid Rock: Προφανώς είσαι πολύ ευχαριστημένος με το καινούριο σας άλμπουμ “Babylon”, σωστά;

Blackie Lawless: Θα είμαι ειλικρινής μαζί σου. Όταν κάνω έναν δίσκο, δεν μπορώ να πω γι’αυτόν αμέσως, μου παίρνει περίπου ένα με δυο χρόνια να αποστασιοποιηθώ από αυτόν για να μπορέσω να μιλήσω. Διαφορετικά, μπορώ απλά να πω ότι είναι το καλύτερο άλμπουμ που έχουμε κυκλοφορήσει...

Solid Rock: Πόσο καιρό σας πήρε να γράψετε και να ηχογραφήσετε το “Babylon”;

Blackie Lawless: Περίπου έξι μήνες.

Solid Rock: Τελικά πρόκειται για ένα concept άλμπουμ;

Blackie Lawless: Όχι, δεν είναι concept άλμπουμ. Ξεκίνησε με μια ιδέα η οποία υπάρχει και είναι ουσιαστικά το τραγούδι “Babylon’s Burning” και νομίζω ότι πολλοί άνθρωποι νόμιζαν εξαιτίας αυτού ότι πρόκειται για ένα concept άλμπουμ ενώ δεν είναι.

Solid Rock: Επίσης, πως συνδέεται το “Babylon” με τους 4 Καβαλάρηδες της Αποκάλυψης;

Blackie Lawless: Πριν από περίπου ένα χρόνο, παρακολουθούσα στις ειδήσεις τους αρχηγούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μιλούσαν γι’αυτή την παγκόσμια οικονομική κρίση, όπως την αποκαλούν, ενώ το ίδιο πράγμα συνέβαινε κι εδώ στην Αμερική. Ένα πράγμα που έχω μάθει είναι ότι όταν οι πολιτικοί χρησιμοποιούν τον όρο ‘κρίση’, είναι συνήθως δικαιολογία για να προσπαθήσουν να στερήσουν κάποια ελευθερία από τους ανθρώπους.

Άκουγα λοιπόν όλους αυτούς να μιλούν και ο ένας από αυτούς είπε ότι θεωρούσε ότι είναι καιρός για ένα παγκόσμιο σύστημα ή για μια παγκόσμια κυβέρνηση και ένας άλλος είπε ότι είναι καιρός για ένα παγκόσμιο νόμισμα. Αλλά αυτό που με εξέπληξε πραγματικά είναι όταν κάποιος είπε ότι εκτιμά ότι μέχρι το 2018 θα έχουν ‘μικρο-τσιπαριστεί’ όλοι οι κάτοικοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έμεινα με το στόμα ανοιχτό όταν άκουσα αυτό. Ξέρεις τι σημαίνει αυτό, σωστά; Δεν μπορούσα να πιστέψω στ’ αυτιά μου. Και σκέφτομαι από μέσα μου: “Αυτοί οι άνθρωποι καταλαβαίνουν τι λένε;” Πρόκειται ακριβώς για βιβλική προφητεία, εννοώ ότι είναι ακριβώς αυτό για το οποίο μιλάει η Βίβλος. Έτσι πήγα πίσω κι έκανα μια λεπτομερή μελέτη το βιβλίου της Αποκάλυψης και μερικών άλλων βιβλίων της Βίβλου, όπως το “Δανιήλ”, και έμεινα κατάπληκτος από το πόσο ακριβή είναι τα όσα περιγράφονται εκεί με τα όσα έλεγαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες. Επίσης, υπάρχει αναφορά στην ανύψωση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, για την οποία πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση. Στην Αποκάλυψη, όταν γίνεται λόγος για τη νέα Βαβυλώνα, περιγράφεται μια πόλη που είναι χτισμένη πάνω σε επτά λόφους και η μόνη πόλη που ταιριάζει σ’ αυτή την περιγραφή είναι η Ρώμη. Κοιτούσα λοιπόν όλα αυτά και, όπως είπα, είχα μείνει κατάπληκτος από το πόσο ακριβή και σωστά ήταν. Σκέφτηκα, επίσης, όταν έγραψα το τραγούδι “The Headless Children” πριν από 20 χρόνια, όπου υπάρχει κάποιος στίχος που λέει: “Four horsemen sit high up in the saddle and waiting and ride the bloody trail of no return”, και συνδυάζοντάς το με τα όσα έλεγαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες στις Βρυξέλλες σκέφτηκα μήπως είμαστε πιο κοντά στην Αποκάλυψη απ’ότι πριν από 20 χρόνια; Και μου φάνηκε πολύ καλή ιδέα. Όπως με όλους τους δίσκους που γράφω, προσπαθώ να κάνω τους ανθρώπους να σκέφτονται τα πάντα γύρω τους, να σκέφτονται τον κόσμο στον οποίο ζούνε, να σκέφτονται την πολιτική και να καταλαβαίνουν τους πολιτικούς που ψηφίζουν. Οι εκλογές έχουν συνέπειες. Στην Αμερική τώρα ο κόσμος είναι πολύ απογοητευμένος με τον Obama. Δες τι έγινε πριν από λίγο καιρό στην Ουάσινγκτον. Έγινε μια διαδήλωση διαμαρτυρίας για τον Obama μπροστά στον Λευκό Οίκο όπου μαζεύτηκαν περίπου 100.000 άνθρωποι! Και το ίδιο πράγμα συμβαίνει και σε άλλες μεγάλες πόλεις των Η.Π.Α. όπως ακριβώς και στην Ουάσινγκτον. Αυτό έγινε γρηγορότερα απ’ότι για οποιονδήποτε άλλο πρόεδρο των Η.Π.Α. γιατί οι άνθρωποι αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι αυτός που ψήφισαν δεν είναι αυτός που νόμιζαν ότι ψήφισαν. Είναι σημαντικό να καταλάβουν οι άνθρωποι ότι η ελευθερία είναι μια ευθύνη και όταν κάποιος πάρει αυτή την ευθύνη, εμείς την χάνουμε. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι εκλογές έχουν συνέπειες και καλύτερα να καταλαβαίνουμε αυτόν που επιθυμούμε να ψηφίσουμε πριν του δώσουμε δύναμη και είναι πλέον πολύ αργά. Σκέφτομαι, λοιπόν, τους κατοίκους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι θα έπρεπε να είναι πολύ προσεκτικοί με αυτούς που ψηφίζουν, γιατί αυτοί οι άνθρωποι μιλούν για πολύ σοβαρά και επικίνδυνα πράγματα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μεν ένα καλό πράγμα αλλά ταυτόχρονα μερικές χώρες χάνουν την αυτονομία τους και τότε γίνεται κακό. Πολλά από τα έθιμά σας και τα πράγματα με τα οποία μεγαλώσατε αλλάζουν επειδή κάποιος κάπου στις Βρυξέλλες θεωρεί ότι είναι καλή ιδέα. Για την Ελλάδα, το να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σημαίνει ότι χάνει κάποιο μέρος της αυτονομίας της και δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό.

Solid Rock: Το κοντινό μέλλον θα δείξει...

Blackie Lawless: Ναι, αλλά τότε ίσως είναι πολύ αργά.

Blackie Lawless: Το πάθος, οτιδήποτε με το οποίο παθιάζομαι, οτιδήποτε με συγκινεί. Είμαι ένα συνηθισμένο άτομο ξέρεις. Μου αρέσει η ίδια μουσική, οι ίδιες ταινίες, το ίδιο φαγητό που αρέσει σε όλους. Αν δω κάτι στην τηλεόραση που με αναστατώνει ή με θυμώνει, πιθανότατα και άλλοι άνθρωποι να αισθάνονται το ίδιο. Όπως σου είπα, είμαι ένα άτομο που καθοδηγείται από το πάθος του, ό,τι και αν είναι αυτό.

Solid Rock: Υπάρχει μια διασκευή του κλασικού “Burn” των Deep Purple αλλά και μια διασκευή του “Promised Land” του Chuck Berry. Πως προέκυψε αυτή η επιλογή, η οποία νομίζω ότι δεν είναι καθόλου τυχαία...;

Blackie Lawless: Όχι, δεν είναι. Ηχογραφήσαμε περίπου 15 τραγούδια για το άλμπουμ και όταν το άλμπουμ ήταν σχεδόν έτοιμο, κοίταξα όλους τους τίτλους των τραγουδιών και, είναι κάπως αστείο, γιατί ξέρεις, όταν δουλεύεις κάθε κομμάτι ξεχωριστά δεν σκέφτεσαι τα υπόλοιπα τραγούδια παρά μόνο αυτό το ένα το οποίο δουλεύεις εκείνη τη στιγμή, και όταν λοιπόν έβαλα κάτω  όλους τους τίτλους μαζί το πρώτο πράγμα που συνειδητοποίησα είναι ότι υπάρχει πολλή φωτιά εδώ πέρα! Δεν το είχα καταλάβει, ίσως μόνο υποσυνείδητα, πάντως σίγουρα όχι ευσυνείδητα. Κοιτώντας λοιπόν τους τίτλους, σκέφτηκα ότι το the “Promised Land” ήταν το πρώτο τραγούδι που ηχογραφήσαμε για το άλμπουμ και δε νομίζαμε ότι θα μπει στο άλμπουμ, καθώς ήταν το πρώτο τραγούδι που παίξαμε μαζί στο στούντιο μετά από καιρό και δεν το πήραμε τόσο στα σοβαρά. Αυτό το άλμπουμ σε πηγαίνει σε ένα σκοτεινό μέρος και δεν θέλω να αφήσω κανέναν σε αυτό το σκοτεινό μέρος, θέλω να σας πάω σε αυτό το σκοτεινό μέρος και όταν τελειώσει να σας οδηγήσω στη ‘Γη της Επαγγελίας’.

Solid Rock: Άρα, happy end?

Blackie Lawless: Ακριβώς. Αυτή είναι η ελπίδα. Για μένα ήταν τέλειο και δεν με νοιάζει ποιος έγραψε το τραγούδι. Ήταν πολύ καλή ιδέα για να την αρνηθώ.

Solid Rock: Και το “Babylon” και το προηγούμενο άλμπουμ σας, το “Dominator’, είναι κατά τη γνώμη μου πιο κοντά μουσικά στα πρώτα σας άλμπουμ, αλλά οπωσδήποτε στιχουργικά είναι περισσότερο εκλεπτυσμένα και βαθυστόχαστα. Συμφωνείς ή ποια είναι η γνώμη σου γι’αυτό;

Blackie Lawless: Αυτό συμβαίνει εδώ και 20 χρόνια, από το “The Headless Children”. Πραγματικά προσπαθώ να γράφω στίχους όπως το είπες, που να συνιστούν τέχνη. Στην αρχή, στο πρώτο μας άλμπουμ, το show που κάναμε θεωρούσα ότι ήταν αφηρημένη τέχνη. Ξέρεις, προσπαθούσε να στείλει κάποιο μήνυμα, αλλά γρήγορα ανακάλυψα ότι ένα τόσο δυναμικό show κάνει τους ανθρώπους να ακούνε με τα μάτια τους και όχι με τα αυτιά τους. Ήταν λοιπόν ένα μεγάλο πρόβλημα και σκέφτηκα ότι, αν θέλω οι στίχοι να μεταφέρουν το μήνυμα, πρέπει να απλοποιήσουμε την ιδέα του οπτικού show. Όταν το κάναμε αυτό, τότε καταλάβαμε ότι ο κόσμος μπόρεσε να καταλάβει καλύτερα τους στίχους και αυτό είναι ο λόγος που το “The Headless Children” ήταν τόσο διαφορετικό όταν βγήκε, γιατί ήξερα ότι ήθελα πραγματικά να πω κάτι. Και για να το κάνεις αυτό, δεν μπορείς να κάνεις κάτι που να αποσπά τον κόσμο. Μακάρι να μπορούσαν να γίνουν και τα δυο, αλλά δεν γίνεται.

Solid Rock: Είσαι ένα πολύ δημιουργικό άτομο, το έχουμε δει στον τρόπο που γράφεις και ερμηνεύεις όλα αυτά τα χρόνια, και βλέπουμε ότι γίνεται όλο και καλύτερο...Υπάρχει κάποιο μυστικό γι’ αυτό ή είναι απλά το πάθος σου, όπως ανέφερες και νωρίτερα, και τα υπόλοιπα απλά βγαίνουν από μέσα σου;

Blackie Lawless: Ξέρω ότι ακούγεται απλό αλλά αυτή είναι η αλήθεια.

Solid Rock: Κάθε μέρα ‘γεννιέται’ μια καινούρια μπάντα και ‘πεθαίνει’ μια παλιά. Είπες ότι το πάθος σου σε οδηγεί στη ζωή σου, πόσο λοιπόν το πάθος από τη μια πλευρά και η πειθαρχία από την άλλη έχουν να κάνουν με την επιτυχία ενός καλλιτέχνη και με τη δική σου επιτυχία προσωπικά;

Blackie Lawless: Η πειθαρχία είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο αλλά το πάθος κάνει τα πάντα ευκολότερα. Είναι όπως στην καθημερινότητα, όταν θες να κάνεις κάτι πραγματικά το πάθος που σε οδηγεί το κάνει ευκολότερο και δεν είναι σαν μια βαρετή δουλειά που δεν μπορείς να κάνεις. Αν όμως κάτι σου αρέσει πραγματικά, δεν το αισθάνεσαι σαν δουλειά, αν και χρειάζεται πολύ δουλειά και μπορεί να γίνει κουραστικό. Έχουμε μια έκφραση εδώ στην Αμερική που λέει ότι «όταν κάνεις αυτό που σου αρέσει, δε δουλεύεις ούτε μια μέρα στη ζωή σου» και αισθάνομαι πολύ τυχερός που κατάφερα κάτι τέτοιο.

Solid Rock: Έχεις δει σημαντικές αλλαγές στον τρόπο που λειτουργεί η μουσική βιομηχανία στις μέρες μας;

Blackie Lawless: Η μουσική βιομηχανία έχει καταστραφεί εντελώς. Δεν είναι όπως παλιά, αυτές οι μέρες έχουν τελειώσει. Μερικοί πιστεύουν ότι αυτό είναι καλό αλλά προσωπικά έχω ανάμεικτα συναισθήματα γι’ αυτό. Κάποτε αποκαλούσαμε τις δισκογραφικές “σατανική αυτοκρατορία”, που αισχροκερδούσε εις βάρος των συγκροτημάτων, εις βάρος των αγοραστών, εις βάρος όλων…Αλλά ξέρεις, μας προσέφεραν αυτό που μας έδινε τη μουσική. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η βιομηχανία, αυτή η ‘μηχανή’ που μας έδινε τη μουσική, δεν υπάρχει πια. Κάποιος με ρώτησε πρόσφατα “που πήγαν όλοι οι σπουδαίοι frontmen;” και απάντησα “δεν υπάρχουν πια”! Αν θέλεις να δεις τον Bruce Dickinson πρέπει να πάρεις ένα εισιτήριο για να πας να δεις τους Iron Maiden, αν θες να δεις τον Goff Tate πρέπει να πάρεις ένα εισιτήριο για να πας να δεις τους Queensryche, γιατί όταν φύγουν όλοι αυτοί τελείωσε, αυτοί είναι η τελευταία γενιά σπουδαίων frontmen και ερμηνευτών, γιατί αυτή η βιομηχανία δεν υπάρχει πια για να επιτρέψει την ύπαρξη και ανάπτυξή τους. Σκεφτείτε, αν μια μπάντα σαν τους AC/DC έβγαινε στις μέρες μας, δεν θα τους ακούγαμε ποτέ γιατί οι AC/DC είχαν την ευκαιρία μέσα σε 4-5 δίσκους να εξελιχθούν και να βελτιωθούν, ενώ τώρα μια μπάντα δεν θα έχει αυτή την ευκαιρία ή το πολύ-πολύ να έχει μια μόνο ευκαιρία και αν δεν έχει αποτέλεσμα τότε τελείωσε. Αν υποθέσουμε ότι οι AC/DC έβγαιναν σήμερα, δεν θα ακούγαμε ποτέ το άλμπουμ  “Back In Black”, γιατί δεν θα του δινόταν ποτέ η ευκαιρία να φτιαχτεί. Σκεφτείτε όλη αυτή τη σπουδαία μουσική που δεν θα ακούσουμε ποτέ τώρα επειδή ακριβώς αυτή η αυτοκρατορία δεν υπάρχει. Αν με ρωτούσε κάποιος αν θα προτιμούσα να επιστρέψουν οι δισκογραφικές εταιρίες ή όχι, όσο και αν δεν μου άρεσε τότε, θα προτιμούσα να επιστρέψουν. Διάβαζα κάτι εξαιρετικά ειλικρινές που είπε ο Perry Farrell των Jane’s Addiction μιλώντας για τους οπαδούς, είπε ότι αν ανοίξεις το ραδιόφωνο οι άνθρωποι παραπονιούνται επειδή δεν ακούν καθόλου μουσική αλλά δεν θα έπρεπε να κατηγορούν κάποιον παρά μόνο τους εαυτούς τους γιατί οι ίδιοι έκλεψαν τη μουσική και όταν έκλεψαν τη μουσική έκλεισαν οι δισκογραφικές εταιρίες και τώρα που δεν υπάρχει μουσική παραπονιούνται; Λέω συνέχεια στον κόσμο ότι όλες αυτές τις μεγάλες μπάντες που αγαπάει, μπάντες που μπορούν να είναι headliners ενός φεστιβάλ ή που μπορούν να γεμίσουν ένα στάδιο, καλύτερα να πάνε να τις δουν αμέσως γιατί όταν φύγουν αυτές οι μπάντες δεν πρόκειται να ξαναδούν κάτι τέτοιο, αυτές οι μέρες τελειώνουν. Δεν προσπαθώ να σας τρομάξω αλλά να σας πω την αλήθεια.

Solid Rock: Όλοι συμφωνούν ότι η μουσική βιομηχανία έχει καταστραφεί, αλλά δεν πιστεύεις ότι υπάρχει ‘νέο αίμα’ που μπορεί να συνεχίσει το έργο όλων αυτών των μεγάλων συγκροτημάτων; Υπάρχουν πολλοί συνάδελφοί σου που πιστεύουν σε αυτό το ‘νέο αίμα’…

Blackie Lawless: Πώς να τα καταφέρουν οι καινούριες μπάντες; Ο λόγος που κάποιοι άνθρωποι το πιστεύουν αυτό, ότι τα νέα συγκροτήματα θα συνεχίσουν αυτό το έργο, είναι επειδή θέλουν να το πιστέψουν. Εγώ σου λέω ποια είναι η πραγματικότητα και όχι αυτό που θα ήθελα να συμβαίνει. Σκέψου τον βιομηχανικό μηχανισμό που είχαν οι μεγάλες δισκογραφικές εταιρίες, έκαναν ένα πράγμα και το έκαναν καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον και αυτό ήταν ότι είχαν τη δύναμη να κατευθύνουν τεράστιες ποσότητες κόσμου προς μια κατεύθυνση. Μπορείς να πεις ότι σήμερα έχουμε το internet, αυτό είναι αλήθεια, αλλά κανείς δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τη δύναμη του internet για να το στρέψει προς μια κατεύθυνση. Και μέχρι να ξαναγίνει κάτι τέτοιο που να μπορεί να οδηγεί τους ανθρώπους προς μια παρόμοια κατεύθυνση, δεν πρόκειται να ξαναδείς κάτι τέτοιο στη ζωή σου. Θα ήθελα να συμφωνήσω με όσους πιστεύουν ότι οι καινούριες μπάντες μπορούν να τα καταφέρουν αλλά απλά πιστεύοντας δεν γίνεται κάτι πραγματικότητα. Κι εγώ προσπαθώ να σας πω ποια είναι η πραγματικότητα όσο άσχημη και αν είναι. Όλα αυτά δεν τα βγάζω απ’ το μυαλό μου, αποτελούν γεγονότα.

Solid Rock: Πόσο σημαντική είναι κατά τη γνώμη σου η κοινωνική, πολιτική, οικονομική κατάσταση για έναν καλλιτέχνη οποιαδήποτε τέχνη και αν αντιπροσωπεύει και πόσο σημαντική είναι για σένα προσωπικά;

Blackie Lawless: Για μένα είναι πάρα πολύ σημαντική και οι στίχοι μιλούν από μόνοι τους. Ένα πράγμα που κάνω είναι ότι προσπαθώ να βοηθώ τους ανθρώπους και έχω βρει νόημα στη ζωή μου. Προσπαθώ να πω πράγματα που ενδεχομένως θα κάνουν καλύτερες τις ζωές των ανθρώπων. Αν καταφέρω να τους κάνω έστω να σκεφτούν τότε έχω πετύχει το σκοπό μου, γιατί και αν ακόμα πω κάτι με το οποίο δεν συμφωνούν τους κάνω τουλάχιστον να το σκεφτούν. Δεν θέλω όλοι να συμφωνούν με όλα όσα λέω, αυτό που τους λέω είναι ότι πρέπει να βρουν μόνοι τους τις απαντήσεις. Όταν είπα νωρίτερα όλα αυτά για τις δισκογραφικές εταιρίες και τα σχετικά, δεν χρειάζεται να με πιστέψει κανείς, μπορείτε να κάνετε τη δική σας έρευνα και εκτίμηση και θα βρείτε τις απαντήσεις. Η αλήθεια είναι το πιο σημαντικό πράγμα απ’ όλα.

Solid Rock: Όταν δεν υπάρχει η πίεση της περιοδεία ή των ηχογραφήσεων, είσαι ο άνθρωπος που παρακολουθεί ειδήσεις για όλο τον κόσμο καθημερινά;

Blackie Lawless: Ακριβώς. Χτες παρακολουθούσα τον Hugo Chavez, Πρόεδρο της Βενεζουέλας, και όλες τις ανοησίες που έλεγε, τις προάλλες παρακολουθούσα τον Ahmadinejad και τον Moammar Kaddafi και σκεφτόμουν από μέσα μου: “Πως επιτρέπουν σε αυτούς τους ανθρώπους να μιλούν;” Δεν λένε παρά μόνο ανοησίες και όταν βλέπω τέτοια πράγματα μου έρχεται να πάρω ένα όπλο και να πυροβολήσω την τηλεόραση, όπως έκανε ο Elvis (γέλια).

Solid Rock: Άρα, η οικονομική κρίση για την οποία μας μιλάνε ή το παράνομο downloading είναι χειρότερο για τη μουσική βιομηχανία;

Blackie Lawless: Όσον αφορά το downloading ισχύει το ρητό ‘το τζίνι βγήκε απ’ το λυχνάρι’ και αυτό είναι, τελείωσε, πρέπει να το δεχτούμε. Αν δεχτούμε λοιπόν αυτή την ιδέα, μετά ναι, νομίζω ότι πολύ σημαντικό ρόλο παίζει και η οικονομική κρίση. Μόνο ένα καλό πράγμα έχει προκύψει απ’ όλο αυτό. Για τις μπάντες όπως είμαστε εμείς και υπάρχουν καμιά 15αριά τέτοιες μπάντες που έχουν επιβιώσει, τώρα είναι πιο μεγάλες απ’ ότι ήταν πριν από 20 χρόνια. Ο μόνος τρόπος για να δει τώρα κανείς αυτές τις μπάντες, είναι να πάει να δει κάποια συναυλία τους, άρα αυτό είναι κάτι σημαντικό, γιατί δε νομίζω ότι οι συναυλίες, οι ζωντανές αυτές παραστάσεις μπορούν να αντικατασταθούν. Το ίδιο συνέβη όταν βγήκαν οι κινηματογραφικές ταινίες πριν από 80 χρόνια και οι άνθρωποι του θεάτρου φοβήθηκαν ότι θα κατέστρεφε το θέατρο αλλά κάτι τέτοιο δεν έγινε αφού πρόκειται για δυο διαφορετικά πράγματα. Αν ρίξετε μια ματιά στην ιστορία, κι εγώ προσωπικά προσπαθώ να μελετώ πολύ την ιστορία αυτής της βιομηχανίας, μουσικοί δίσκοι γίνονταν και στη δεκαετία του 1920 αλλά κανείς δεν καταλάβαινε πώς να στήσει όλο αυτό το πράγμα μέχρι που ο Ahmet Ertegun, που ήταν πρόεδρος της Atlantic Records εδώ στην Αμερική, ήταν ο πρώτος που τη δεκαετία του 1950 αντιλήφθηκε πώς να δημιουργήσει το σωστό επιχειρηματικό μοντέλο για να πουλάει δίσκους. Όλοι χρησιμοποιήσαμε στη συνέχεια αυτό το επιχειρηματικό μοντέλο για τα επόμενα 50 χρόνια. Μέχρι που ήρθε το internet και κατέστρεψε αυτό το μοντέλο, αλλά του πήρε 40 χρόνια πριν αναπτύξει ότι έκανε για να δημιουργήσει αυτό το μοντέλο. Αν λοιπόν βρισκόμαστε σε μια αντίστοιχη κατάσταση τώρα, αν χρειάζονται άλλα 40 χρόνια για να καταλάβει κάποιος πώς να το οργανώσει και να συγκεντρώσει όλη τη δύναμη του internet προς μια κατεύθυνση, αυτό θα επιφέρει καλά και κακά αποτελέσματα και οπωσδήποτε πρέπει να θυμάστε το εξής: αν πάρουμε το rock ‘n’ roll και δούμε τους δίσκους που κυκλοφόρησαν τις δεκαετίες του ’20, του ’30, του ’50, του ’70 μέχρι και σήμερα, το heavy rock ξέσπασε τη δεκαετία του ’80 και ο λόγος γι’ αυτό ήταν η τηλεόραση. Αν κοιτάξουμε λίγο πιο πίσω, στο rock ‘n’ roll τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, εκτός από τους Beatles, που πραγματικά αποτελούν ένα φαινόμενο και κάτι το μοναδικό, όλες οι άλλες μπάντες έπαιζαν σε θέατρα ή σκηνές όπου υποτίθεται ότι ανήκει το rock ‘n’ roll. Το rock ‘n’ roll ανήκει σε χώρους 2000 θέσεων, δεν ήταν προορισμένο για μεγάλα στάδια, κι εξάλλου σκεφτείτε ότι οι μπάντες δεν κυκλοφορούσαν καν άλμπουμ παρά μόνο single. Επομένως έχουμε επιστρέψει εκεί που πραγματικά ανήκει το rock ‘n’ roll, στην εμπειρία της ζωντανής ερμηνείας. Θεωρώ ότι αυτό που έγινε στα ‘80s ήταν εντελώς αφύσικο. Όλοι βέβαια βιώσαμε αυτό το φαινόμενο και αν και τότε νομίζαμε ότι θα ήταν πάντα έτσι, στη συνέχεια συνειδητοποιήσαμε ότι δεν μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο.

Solid Rock: Νιώθατε τότε ότι γραφόταν ιστορία;

Blackie Lawless: Για οτιδήποτε στη ζωή, είτε είναι μουσική ή οτιδήποτε άλλο, όταν κάποιο κίνημα μπορεί να αναλυθεί έχει πλέον τελειώσει, γιατί δεν μπορείς να αναλύσεις κάτι αν δεν έχει τελειώσει πρώτα. Άρα αν είμαστε μέρος κάποιου είδους της ιστορίας, δεν μπορούμε να το αναλύσουμε παρά μόνο όταν αυτό έχει τελειώσει. Σε αυτή την περίπτωση, αν και η μουσική γενικότερα δεν έχει τελειώσει, έχει τελειώσει όμως η περίοδος των ‘80s και μπορούμε να κοιτάξουμε τώρα πίσω και να δούμε τι έγινε και γιατί έγινε, και όπως ανέφερα έγινε εξαιτίας της τηλεόρασης. Η τηλεόραση δεν είναι πλέον τόσο φιλική απέναντι στη μουσική όσο ήταν παλιότερα και οι μεγάλες εταιρίες δεν υπάρχουν πια. Για όλους αυτούς τους λόγους έχει καταρρεύσει αυτή η αυτοκρατορία. Και για αρκετές μπάντες που ήταν μέρος αυτή της ιστορίας και έχουν επιβιώσει, υπάρχει το καλό της ζωντανής εμπειρίας. Και θα το ξαναπώ, αν θέλετε να δείτε τον Lemmy πρέπει να πάτε να δείτε τους Motorhead, γιατί όταν εξαφανιστούν δεν πρόκειται να υπάρξει άλλος Lemmy.

Solid Rock: Aκριβώς. Για παράδειγμα, θυμάσαι πόσες φορές ήρθατε στην Ελλάδα πριν από 20 χρόνια για συναυλία;

Blackie Lawless: Δεν ήρθαμε ούτε μια φορά.

Solid Rock: Ακριβώς. Και πόσες φορές έχετε έρθει στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια;

Blackie Lawless: Αρκετές.

Solid Rock: Άρα ο κόσμος εδώ, οι Έλληνες οπαδοί, δεν είχαν την ευκαιρία να σας δουν κατά τη δεκαετία του ’80, αλλά είχαν την ευκαιρία να σας δουν ξανά και ξανά τα τελευταία χρόνια…

Blackie Lawless: Οπωσδήποτε σημαντικό ρόλο σ’ αυτό έχει παίξει ο διοργανωτής σας εκεί που πίστεψε σε μας ενώ πριν κανένας άλλος διοργανωτής εκεί δεν είχε πιστέψει σε μας. Θυμάμαι με είχαν ρωτήσει παλιότερα σε κάποιες συνεντεύξεις πότε σκοπεύουμε να παίξουμε στην Ελλάδα γιατί νόμιζαν ότι η μπάντα δεν ήθελε να έρθει εκεί. Οποιαδήποτε μπάντα θα πάει οπουδήποτε αρκεί να υπάρχει ο διοργανωτής που θα τους φέρει. Η Ελλάδα τώρα είναι…είστε πιθανότατα το αγαπημένο μου μέρος. Ίσως το θεωρείτε δεδομένο επειδή μένετε εκεί, αλλά αυτό το μέρος έχει καταπληκτική ιστορία και λατρεύω την ιστορία. Οπουδήποτε και αν κοιτάξεις…είστε πολύ τυχεροί που ζείτε εκεί. Κάθε φορά που έρχομαι μαθαίνω και κάτι καινούριο για την Ελλάδα.

Solid Rock: Θρησκεία κα πίστη, τι σημαίνουν αυτές οι λέξεις για σένα;

Blackie Lawless: Τα πάντα…

Solid Rock: Δηλαδή;

Blackie Lawless: Πρέπει να πάω πολύ πίσω. Όταν ήμουν παιδί, ο θείος μου ήταν ιεροκήρυκας, ο παππούς μου ήταν διάκονος στην εκκλησία, ο πατέρας μου ήταν επιστάτης σε Κατηχητικό, επομένως πήγαινα στην εκκλησία αρκετά συχνά. Κανείς δεν με ανάγκαζε να πάω, πήγαινα γιατί ήθελα. Προς το τέλος της εφηβείας μου, άρχισα να έχω αρκετές απορίες για τις οποίες δεν λάμβανα τις απαντήσεις που ήθελα και άρχισα να αμφιβάλλω για την πίστη μου και έφυγα από την εκκλησία για ένα μεγάλο διάστημα και απομακρύνθηκα όσο περισσότερο μπορούσα. Κάποια στιγμή βρέθηκα να αλλάζω θρησκευτική οργάνωση αρκετά συχνά και μετά από 3 χρόνια το παράτησα και αυτό. Ήμουν θυμωμένος γιατί θεωρούσα ότι υπάρχει αρκετά θεσμική νοοτροπία στην εκκλησία. Αν ανατρέξετε στην Καινή Διαθήκη και δείτε αυτά που είπε ο Χριστός δεν είναι και τόσα πολλά, απλά οι άνθρωποι πρόσθεσαν πολλά πράγματα. Για 20 χρόνια λοιπόν ήμουν μακριά από την εκκλησία κι ενώ νόμιζα ότι ήμουν θυμωμένος με τον Θεό, στην ουσία ήμουν θυμωμένος με τους ανθρώπους, αλλά το κατάλαβα μετά από αυτά τα 20 χρόνια. Έτσι επέστρεψα πίσω και άρχισα να μελετώ τα διάφορα βιβλία χωρίς την επιρροή αυτή της θεσμικής νοοτροπίας κι έτσι επέστρεψα στην πίστη μου. Αυτό που προσπαθώ να πω είναι αυτό που προσπαθώ να περάσω και μέσα από κάθε δίσκο που κάνω: “αν θέλεις να ξέρεις τι συμβαίνει, μην ακούς κανέναν, ψάξε μόνος σου και θα βρεις τις απαντήσεις που χρειάζεσαι”. Όταν άρχισα να το κάνω αυτό, κατέληξα σε ένα καλύτερο μέρος, είμαι ευτυχισμένος τώρα, η συνείδησή μου είναι καθαρή και δεν χρειάζεται να ανησυχώ πια για τέτοια πράγματα.

Solid Rock: Πίσω στους WA.S.P. τώρα. Τι να περιμένουμε από την επερχόμενη περιοδεία σας και συγκεριμένα από τις εμφανίσεις σας στην Ελλάδα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη;

Blackie Lawless: Μας άρεσε που κατά τη διάρκεια της Crimson Idol περιοδείας χρησιμοποιήσαμε την οθόνη για να προβάλλουμε κάτι και θα θέλαμε να την ξαναχρησιμοποιήσουμε. Φυσικά δεν μπορούμε να προβάλλουμε το Crimson Idol γιατί αυτό το έχουμε ήδη κάνει, αλλά σκεφτήκαμε, γιατί όχι, να χρησιμοποιήσουμε την οθόνη για να προβάλλουμε τα promo video που να παίζουν από πίσω μας όσο θα παίζουμε εμείς. Έτσι, όταν θα παίζουμε για παράδειγμα το “I Wanna Be Somebody” θα βλέπετε και το video ακριβώς από πίσω μας. Κανείς άλλος δεν το έχει ξανακάνει αυτό και πιστεύω ότι θα είναι πολύ καλό.

Solid Rock: Η περιοδεία έχει αλλάξει σε σύγκριση με παλιότερα;

Blackie Lawless: Είμαι ‘αλλού’ τώρα. Κάποιος με ρώτησε αν είμαι ο κήρυκας του rock ‘n’ roll και του απάντησα όχι, αλλά ότι είμαι ένας αγγελιοφόρος. Αυτό προσπαθώ να κάνω.

Solid Rock: Υπάρχουν σχέδια για ένα live άλμπουμ με νέο υλικό, από το 2000 και μετά;

Blackie Lawless: Το συζητάμε απλά πρέπει να βρούμε το χρόνο να το κάνουμε. Και αυτή η περιοδεία θα κρατήσει αρκετά, τουλάχιστον μέχρι τα Χριστούγεννα του επόμενου χρόνου.

Solid Rock: Σκοπεύετε λοιπόν να ‘τραβήξετε’ κάποιες συναυλίες;

Blackie Lawless: Οπωσδήποτε. Τίποτα δεν είναι καθορισμένο προς το παρόν, αλλά είμαι σίγουρος ότι κάποια στιγμή μέσα στον επόμενο χρόνο θα το κάνουμε.

Solid Rock: Έχεις κάποιο τελευταίο μήνυμα για τους Έλληνες οπαδούς;

Blackie Lawless: Φυσικά. Όπως είπα και νωρίτερα, μας αρέσει πολύ κάθε φορά που ερχόμαστε εκεί, κυρίως λόγω της ιστορίας της χώρας σας. Η Ελλάδα είναι ένα από τα πιο ξεχωριστά μέρη στον κόσμο κι έχουμε ταξιδέψει παντού. Δεν υπάρχει άλλο μέρος σαν την Ελλάδα. Θα φέρουμε λοιπόν το καινούριο μας show εκεί και θα τα ισοπεδώσουμε όλα!

_{Copyright © 2009-2010 solidrock.gr.}