Οι Γερμανοί Torment κυκλοφορούν τον ένατο κατά σειρά δίσκο τους, με σκοπό να γιορτάσουν τα εικοστά πέμπτα γενέθλια τους στη μουσική σκηνή. Παρά τα τόσα χρόνια τους στο μουσικό προσκήνιο η φετινή τους κυκλοφορία δεν θα πείσει ιδιαίτερα τον ακροατή. Τα φωνητικά της μπάντας αρκετά συμπαθητικά (Jorn Ruter) και οι κιθάρες (Carsten Overbeck) απλοικές, καθώς οι μελωδίες βασίζονται στην εναλλαγή τριών με πέντε συγχορδιών. Παρόλα αυτά η παρουσία του drummer(Chris Gripp) ξεχωρίζει με τις πολλά υποσχόμενες επιδόσεις του δίνοντας στο σχήμα ένα πιο σκληρό και ακραίο ήχο. Οι ίδιοι χαρακτηρίζουν τον ήχο τους ως thrash n’ roll, αλλά με την κυκλοφορία του Tormentizer μάλλον κάτι τέτοιο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ο ήχος τους χαρακτηρίζεται περισσότερο punk (κι όμως!!!) παρά οτιδήποτε άλλο! Η συγκεκριμένη κυκλοφορία αποτελεί ένα μπέρδεμα metal, rock, punk σε σημείο που χάνουν το παιχνίδι, όπως στα κομμάτια “We Are The Boys”, “The Ones You Love To Hate” και “Politics And Religion”(τα οποία είναι το αποκορύφωμα του punk, σαν να ακούω Dropkick Merphys, No FX).

Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι το εξώφυλλο του cd δεν συμβαδίζει με το περιεχόμενό του. Ίσως τα παιδιά να έδωσαν στο εξώφυλλο τη σκληρότητα που θα ήθελαν να έχουν και στον ήχο τους. Πάντως μπορούν με τον τρόπο αυτό να αυξήσουν τις πωλούμενες κόπιες τους από ορισμένους ανυποψίαστους που θα παρασυρθούν από έναν φουσκωτό δαίμονα και μια γυμνή ύπαρξη. Ο δίσκος ξεκινάει με ένα συμπαθητικό κομμάτι, το ομότιτλο “Tormentizer”, που φανερώνει τις επιρροές τους από Iron Maiden, Judas Priest κτλ, αλλά περιορίζεται μόνο στα ακούσματα του γκρουπ και όχι στις επιδόσεις του. Αν όλο το άλμπουμ ακολουθούσε τη νοοτροπία του αρχικού  αυτού τραγουδιού θα κέρδιζε δικαίως πιο εύκολα τις εντυπώσεις. Από κει και έπειτα η κυκλοφορία αυτή παίρνει την ‘κάτω βόλτα΄. Τα  περισσότερα tracks προσπαθούν να σώσουν με τσιριχτά riffs, μετατρέποντάς τα σε ηχητικό χάος! Ακόμα, οι πιο σκληρές τους απόπειρες, όπως τα “Let’s Get Extreme” και “Stalker” καταλήγουν σε ακουστική αυτοκτονία και πιστέψτε με, άκουσα δεκάδες φορές το δίσκο, με πολύ υπομονή και ανεκτικότητα!

Αν οι ίδιοι οι Torment καταλάβουν τι παίζουν θα βοηθήσουν και μας πολύ!