Οι Praying Mantis δε χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις για όσους έχουν καλή επαφή με το metal/hard rock των 80s. Εμφανίστηκαν και συνδέθηκαν και αυτοί με το ιστορικό πλέον μουσικό κίνημα του New Wave Of British Heavy Metal, το οποίο ανέδειξε μπάντες όπως οι Iron Maiden (μάλιστα τρία πρώην μέλη των Μaiden πέρασαν επίσης από τις τάξεις των Praying Mantis και αυτοί είναι οι Paul Di Anno, Dennis Stratton και Clive Burr), Saxon, Def Leppard και άλλες. Λόγω συγκυριών δεν κατάφεραν ποτέ να φτάσουν τα μεγέθη επιτυχίας των προηγούμενων αλλά αυτό δε σημαίνει ότι υπολείπονται σε μουσική αξία. Μάλιστα, αυτό που τους έκανε πάντα να ξεχωρίζουν από τη μάζα των παρόμοιων συγκροτημάτων στα αυτιά μου είναι το εκπληκτικό αισθητήριο που διέθεταν στη σύνθεση μελωδιών  πολύχρωμων και εκφραστικών που έδιναν χαρακτήρα στις συνθέσεις τους. Ακριβώς αυτή η μελωδικότητα τους, τους έκανε να πηγαινοέρχονται από το heavy metal στο hard rock με μεγάλη ευκολία, με αποκορύφωμα την τελευταία τους αυτή προσπάθεια, το “Sanctuary”, που τους φέρνει πιο κοντά στο melodic rock από ποτέ.

Στο νέο τους cd  ηχογραφούν για πρώτη φορά με το νέο τους τραγουδιστή Mike Freeland, ο οποίος δίνει ώθηση και γεμίζει με νέα ενέργεια όλο το δίσκο καθώς και ταιριάζει πολύ η φωνή του στα τραγούδια , αλλά και ο ίδιος ερμηνεύει με  πάθος και όρεξη να διακριθεί.. Στην παραγωγή βρίσκουμε τον Andy Reilly που έχει δουλέψει με ονόματα όπως Bruce Dickinson, Fm, Asia κλπ, ο οποίος έχει βοηθήσει στη δημιουργία του καθαρού ήχου που χρειάζονται τα κομμάτια των Praying Mantis. Οι συνθέσεις οδηγούνται από τις μελωδικές γραμμές της κιθάρας, πλαισιωμένες από εύστοχα πλήκτρα και είναι ως επί το πλείστον mid tempo, με έντονο το hard rock groove σε πολλές από αυτές. Πιο χαρακτηριστικές στιγμές του cd είναι τα “In Time”,  “So High”,  το bluesy ‘’Τears In The Rain” και το ‘’Sanctuary”.

Για τους πιστούς του μελωδικού ροκ το νέο cd των Praying Mantis είναι μια εγγυημένη πρόταση. Δίχως αμφιβολία, αξίζουν την προσοχή μας γιατί εν έτη 2009 είναι ακόμα εδώ αλλά και έχουν κάτι να ακούσουμε που μας δείχνει ότι προσπαθούν να μας προσφέρουν καλή μουσική και όχι να μας ρίξουν στάχτη στα μάτια…και  στα αυτιά!