Η διαδρομή των Taake ξεκίνησε το 1995. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν δουλέψει αρκετά παραμένοντας ουσιαστικά το προσωπικό όχημα για τον Ulvhedin Hoest (κατά κόσμο Ørjan Stedjeberg). Το νέο, τέταρτο, πλήρες εγχείρημά τους αποτελεί πιθανότατα ό,τι καλύτερο έχουν κάνει, υπολογίζοντας τα 3 EP και τα 4 split με άλλα σχήματα.

Ο Hoest, που πέρα από frontman παίζει κιθάρα και μπάσο, αρέσκεται στο black metal σχολής παλιών Burzum που μεταφράζεται σε παραδοσιακά, επιθετικά riff και φωνητικά νορβηγικού τύπου. Επίσης, υπάρχουν αρκετά black / thrash σημεία που προέρχονται από τα ’80s και παραπέμπουν πρακτικά στους Bathory. Δίπλα στέκονται οι αργές, ‘σάπιες’ στιγμές τους που ακούγονται πιο πειστικές από τα προηγούμενα άλμπουμ τους. Αυτό δε σημαίνει ότι υπάρχουν μεγάλες διαφορές σε σχέση με το παρελθόν.

Μάλλον, πρόκειται για μια από τις καλύτερες κυκλοφορίες που απευθύνεται στους φίλους του νορβηγικού black metal του πρώτου μισού της προηγούμενης δεκαετίας. Οι Taake αποδεικνύονται πιστοί ακόλουθοι του στυλ αυτού αλλά και σταθεροί στα δεδομένα που έχουν οι ίδιοι ορίσει μέχρι τώρα.