Το τρίο από το βρώμικο Brooklyn επιστρέφει με το νέο του δίσκο από τη μεγάλη, ανεξάρτητη εταιρία που ξέρει να ‘ψαρεύει’ ταλέντα. Είχαν κάνει αίσθηση στους underground metal κύκλους με το ιδιόμορφο υβρίδιο τους και την ωριμότητά τους στο συνθετικό τομέα στις προηγούμενες δουλειές τους.

Το να προσπαθήσει κάποιος να περιγράψει τις επιρροές τους είναι ανώφελο αλλά αν θέλει μπορεί να μπει στο myspace τους και να διαβάσει την, αρκετά μεγάλη, λίστα τους. Η περιοδεία τους με τους Isis και τους Pelican λέει τη μισή αλήθεια, δηλαδή αυτούς, τους Neurosis ή τους Swans. Το υπόλοιπο ανήκει στο extreme, κυρίως black, metal, με τον ξερό και βρώμικο –αλά Relapse- ήχο και τα απόκοσμα φωνητικά που δημιουργούν φοβερές, μουσικές εικόνες τύπου Leviathan και Deathspell Omega. Πράγματι, αν παρατηρήσετε και τους στίχους στο “Winter Hours”, η ατμόσφαιρα του δίσκου είναι πολύ βαριά, άλλοτε πένθιμη κι άλλοτε καταστροφική, χωρίς σεβασμό για τις συνέπειες.

Το δεύτερο άλμπουμ των Tombs είναι ένας εσωστρεφής δίσκος που μπορεί να μαυρίσει την ψυχή και στους πιο ορκισμένους φίλους του ‘σκανδιναβοειδούς’ black metal. Έχει άποψη, είναι αληθινό, στο μοδάτο ύφος που καταχωρείται (μόνο για την ταμπέλα metal / indie / rock της Relapse έχω ενστάσεις…) και βρίσκεται σε πολύ υψηλά επίπεδα ποιότητας. Σίγουρα, είναι ένας από τους κορυφαίους δίσκους μέχρι τώρα για το 2009. Μήπως πλέον στην Αμερική κάνει περισσότερο κρύο από τη βόρεια Ευρώπη;