Ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός στο μεταλλικό χώρο, τα τελευταία χρόνια, είναι η αύξηση της πολυπλοκότητας στη σύνθεση κι ενορχήστρωση των κομματιών. Αποτέλεσμα αυτού να εμφανίζονται τόσες τεχνικές, ακραίες μπάντες όσες δεν είχαμε δει εδώ και πολλά χρόνια. Εκτιμήθηκαν κι επανασυνδέθηκαν σχήματα όπως οι Cynic, οι Atheist κι οι Pestilence, που κάποτε είχαν διαλυθεί λόγω αδιαφορίας από το κοινό. Μπάντες όπως οι Cephalic Carnage, οι Into Eternity αλλά κι οι Καλιφορνέζοι The Faceless είναι επηρεασμένες από το μουσικό ύφος που δημιούργησαν εκείνα τα σχήματα.

Το δεύτερο άλμπουμ της μπάντας από το Encino της Δυτικής Ακτής δείχνει ξεκάθαρα αγάπη για τους Morbid Angel, τους Cannibal Corpse, τους Nocturnus και τους Cynic. Δε διστάζουν να χρησιμοποιήσουν κάποιες καθαρές φωνές, πλήκτρα ή ακουστικές κιθάρες για να πετύχουν τους στόχους τους. Περνάνε από είδη όπως το μελωδικό death metal ή το black metal και καταφέρνουν να κάνουν το αποτέλεσμα αρκετά δεμένο παρά το γεγονός ότι πρόκειται για σχήμα με μόλις τέσσερα χρόνια ζωής.

Η παραγωγή του δίσκου είναι φρεσκότατη και heavy, επιτρέποντας σε όλα τα όργανα (και το μπάσο!) ν’ αναπνεύσουν ελεύθερα. Η θεματολογία είναι στο ύφος των Nocturnus, χωρίς να είναι προσκολλημένη πάντως στους εξωγήινους. Η μικρή διάρκεια του CD κάνει ακόμα πιο ουσιώδες το αποτέλεσμα. Για την ώρα η μπάντα βλέπει άνετα UEFA κι ελπίζω μόνο να μην πάρουν αέρα τα μυαλά τους με τις πολύ δυνατές περιοδείες στις οποίες χώνονται.