Οι Ιταλοί folk metallers Elvenking επιστρέφουν με το πέμπτο άλμπουμ τους “Two Tragedy Poets (...And a Caravan of Weird Figures)”,  το οποίο είναι και η πιο folk δουλειά τους ως τώρα. Μετά το “The Scythe” του 2007, το οποίο είχε ακολουθήσει σχεδόν εξ’ ολοκλήρου power μονοπάτια, με αυτό το άλμπουμ επιστρέφουν στις folk ρίζες τους, ακολουθώντας την παράδοση του ντεμπούτου τους “Heathenreel” και “Wyrd”.

Το “Two Tragedy Poets”είναι στο σύνολό του ακουστικό, με εξαίρεση την ύπαρξη ηλεκτρικής κιθάρας σε κάποια σημεία. Οι ακουστικές κιθάρες δένουν πολύ αρμονικά με τα βιολιά και τα πλήκτρα, συνθέτοντας ένα πολύ ευχάριστο, μελωδικό και ατμοσφαιρικό album με έντονο folk συναίσθημα. Πολύ καλή δουλειά έχει γίνει και στην παραγωγή, κάνοντας το αποτέλεσμα πολύ πιο πλούσιο και ενδιαφέρον από όσα ακουστικά άλμπουμ έχω ακούσει ως τώρα.

Η διασκευή πάντως του “ Heaven is a place on earth” της ποπ τραγουδίστριας των 80’ Belinda Carlisle, δεν κατάλαβα που ακριβώς δένει με το ύφος της μπάντας. Τα υπόλοιπα κομμάτια του δίσκου είναι όλα καινούργια, με εξαίρεση -εκτός της προαναφερόμενης διασκευής- τις ακουστικές επανηχογραφημένες εκτελέσεις των “The Winter Wake” και “Wanderer” από το “ The Winter Wake” άλμπουμ του 2006. Τα κομμάτια που ξεχωρίζουν από το άλμπουμ είναι τα “Not my Final Song”, με το πιασάρικο refrain του, το “Another Awful Hobs Tale”, με τις ξεσηκωτικές μελωδίες στο βιολί και τη χαρούμενη, χορευτική θα έλεγα ατμόσφαιρα, το “From Blood To Stone” με το χορωδιακό, ευκολομνημόνευτο refrain, καθώς και το “Miss Conception”.

Όσοι γνώρισαν τη μπάντα μέσα από το “The Scythe”, μάλλον θα τους ξενίσει ο ξεκάθαρος πλέον folk/μελωδικός/ατμοσφαιρικός προσανατολισμός που έχουν πάρει με το νέο τους άλμπουμ. Για όσους όμως αρέσκονται σε ακουστικές δουλειές τέτοιου είδους, είναι σίγουρο ότι η νέα κυκλοφορία των Elvenking θα τους ενθουσιάσει. Εγώ πάντως βρίσκομαι κάπου στη μέση…