Οι Catamenia  δύο χρόνια μετά την τελευταία τους κυκλοφορία επιστρέφουν με τον νέο τους δίσκο "VIIΙ: The Time Unchained". Αυτός είναι και ο όγδοος ολοκληρωμένος δίσκος των έμπειρων Φιλανδών τα τελευταία δέκα χρόνια. Μουσικά οι Catamenia παραμένουν πιστοί στο melodic black metal ύφος τους παρά τις σημαντικές αλλαγές στο line-up.

Ο τραγουδιστής της μπάντας στους δύο προηγούμενους δίσκους τους, Olli-Jukka Mustonen, αποχωρεί και το κενό καλύπτει επάξια ο rhythm κιθαρίστας Ari Nissilä αναλαμβάνοντας και τα lead death vocals .Ακόμα μία αλλαγή είναι και η προσθήκη του Mikko Nevanlahti στα drums μετά την αποχώρηση του Veikko Jumisko.

Τα παραπάνω δεν εμποδίζουν τους έμπειρους Φιλανδούς να δημιουργήσουν το πιο επιθετικό δίσκο της καριέρας τους , ο οποίος είναι και ο πρώτος στον οποίο δεν χρησιμοποιούνται καθόλου keyboards. Πολύ γρήγορα και επιθετικά riffs, με αρκετά μελωδικά στοιχεία και death φωνητικά σε κάποιες εναλλαγές με καθαρά φωνητικά συνθέτουν τα βασικά στοιχεία του δίσκου. To album αρχίζει δυναμικά με τα "Garden Of Thorns" και "Tuhon Oma" να ξεχωρίζουν, με τα άγρια και γρήγορα κιθαριστικά μέρη να εναλλάσσονται πολύ αρμονικά με τα μελωδικά μέρη της κιθάρας. Στην συνέχεια το εξαιρετικό "The Time Unchained", με το εντυπωσιακό riff και τις άριστες εναλλαγές του, αποτελεί το αποκορύφωμα του δίσκου, ενώ το μελαγχολικό "Fallen" αποτελεί το πιο ήρεμο και προσιτό κομμάτι του δίσκου (και ίσως τις καριέρας τους) με μια όμορφη  ατμόσφαιρα όπου τα καθαρά φωνητικά κυριαρχούν. Δυστυχώς όμως τα υπόλοιπα κομμάτια του δίσκου κινούνται σε πιο μέτρια επίπεδα, χωρίς να προσφέρουν τίποτα το ιδιαίτερο, με αδιάφορα πολλές φορές riffs και μέτρια φωνητικά. Επίσης ο δίσκος περιλαμβάνει και τρεις διασκευές με πιο σημαντική αυτή στο "From Out Of Nowhere" των Faith No More, το οποίο είναι μέτριο (χωρίς να είναι κακό) και δεν δικαιώνει την επιλογή του συγκεκριμένου κομματιού.

Εν τέλει, το "VIIΙ : The Time Unchained" αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση έχοντας πολύ καλές αλλά και αδιάφορες στιγμές. Οι οπαδοί των Catamenia  σίγουρα θα μείνουν ικανοποιημένοι μιας και ο δίσκος αποτελεί μια από τις καλύτερες δουλειές τους. Όσο για τους υπόλοιπους φίλους του είδους ο δίσκος έχει κομμάτια που σίγουρα θα ικανοποιήσουν, αλλά σαν σύνολο δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο.