Παραδίδοντας επί τρεις δεκαετίες από αριστουργήματα μέχρι τουλάχιστον πολύ καλές και αξιοπρεπείς δουλειές, οι Saxon αποτελούν “εγγύηση” στο heavy metal και με το “Into The Labyrinth” έρχονται να το επιβεβαιώσουν για ακόμη μια φορά. Δεν θα μακρηγορήσω βέβαια με εισαγωγές και συστάσεις που, άλλωστε, η εν λόγω μπάντα δεν χρειάζεται σε καμία περίπτωση.

Το “Into The Labyrinth” είναι η 18^η στούντιο δουλειά των Βρετανών, που σύμφωνα με τον Biff Byford ισορροπεί ανάμεσα στις δυο προηγούμενες δουλειές της μπάντας, “Lionheart” και “The Inner Sanctum”. Δεν έχω παρά να συμφωνήσω με αυτό, συμπληρώνοντας όμως ότι συνθετικά βρίσκεται περίπου στο επίπεδο του “Lionheart” ενώ και τα δυο θεωρώ ότι υπερτερούν του “The Inner Sanctum”, το οποίο ωστόσο σαφώς και ήταν ένα αξιοπρεπές άλμπουμ. Κατά τη γνώμη μου, λοιπόν, αν σας άρεσε το “The Inner Sanctum”, το “Into The Labyrinth”, ενδεχομένως, θα σας αρέσει ακόμη περισσότερο και θα σας βοηθήσει να ξεπεράσετε εύκολα τις ελάχιστες αδυναμίες του.

Το άλμπουμ αποτελείται από 13 κομμάτια, ανάμεσα στα οποία βρίσκουμε και μια διασκευή των Saxon στους ίδιους τους εαυτούς τους, το ακουστικό΄”Coming Home”, του οποίου την ηλεκτρική εκδοχή ακούσαμε για πρώτη φορά στο άλμπουμ τους “Killing Ground” του 2001. Τα υπόλοιπα κομμάτια μας χαρίζουν σαφώς και πρωτίστως αμιγές heavy metal με κάποια σύγχρονα στοιχεία, ενώ δε λείπουν και οι πιο hard rock στιγμές. Το mid-tempo κυριαρχεί εις βάρος της ταχύτητας χωρίς όμως αυτό να δυσαρεστεί αφού σχεδόν όλες οι συνθέσεις διατηρούνται σε υψηλά επίπεδα.  Η έναρξη γίνεται με το επικό “Battalions Of Steel”, που αποτελεί κιόλας μια από τις καλύτερες στιγμές, ενώ και η συνέχεια αποδεικνύεται εξίσου –και σε σημεία ακόμη περισσότερο- δυναμική. Το δεύτερο κομμάτι με τον όχι και τόσο πρωτότυπο αλλά εμπορικό τίτλο “Live To Rock” και τον αλα AC/DC καταιγιστικό rock ‘n’ roll ρυθμό του αποτελεί και το πρώτο single (και κατόπιν video clip), το οποίο κυκλοφόρησε από τον περασμένο Οκτώβρη όντας διαθέσιμο για downloading από το internet. Το γρήγορο “Demon Sweeney Todd” που ακολουθεί σίγουρα θα αποτελέσει το αγαπημένο πολλών μέσα από το άλμπουμ, όπως και το “Valley Of The Kings” με το πομπώδες ρεφρέν του που θα ζήλευαν αρκετές power metal μπάντες, του οποίου προηγείται, λειτουργώντας σαν intro, το 43 δευτερολέπτων “The Letter”. H blues πλευρά των Saxon ξετυλίγεται στο (αυτοβιογραφικό για τον Biff) “Slow Lane Blues”, ενώ η συνέχεια, αν και πιο ‘δυσκολοχώνευτη’ σε σχέση με το πρώτο μισό του άλμπουμ, κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του ακροατή, ιδιαίτερα με τα “Voice”, το καθαρά hard rock “Come Rock Of Ages (The Circle Is Complete)” και το προαναφερθέν ακουστικό “Coming Home (Bottleneck Version)” με το οποίο και κλείνει το άλμπουμ. Αν κάποιο κομμάτι θα μπορούσε κάλλιστα να μη συμπεριλαμβάνεται στο setlist του άλμπουμ αυτό είναι το “Crime Of Passion”, χωρίς απαραίτητα να το κρίνω ως άσχημο, ενώ και το “Hellcat” παρόλη τη δυναμική του, το speed-άτο riff του και το εμπνευσμένο σόλο του, σα σύνολο κουράζει κάπως τον ακροατή.

Είναι προφανές ότι και οι πέντε μουσικοί δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους. Οι ερμηνείες του Biff για ακόμη μια φορά εντυπωσιακές παρά το πέρασμα του χρόνου, αν και είναι λιγότερες σε αριθμό και συχνότητα οι ‘ψηλές’ του, και το δίδυμο Scarratt και Quinn στις κιθάρες δίνει ρέστα. Το “Into The Labyrinth” ηχογραφήθηκε υπό την επίβλεψη του έμπειρου Charlie Bauerfeind που είναι υπεύθυνος για την άρτια παραγωγή του άλμπουμ.

Το “Into The Labyrinth”, εν ολίγοις, αποτελεί μια καταπληκτική δουλειά από μια μπάντα που, παρά τα περίπου 30 χρόνια ιστορίας, συνεχίζει την κλασική heavy metal πορεία της ενώ ταυτόχρονα ακούγεται φρέσκια και up-to-date. Ένα άλμπουμ που ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των οπαδών και που μπορεί να σταθεί στο πέρασμα του χρόνου. Απολαύστε το!