Οι Saving Abel παρά το όνομα τους δεν είναι συγκρότημα χριστιανικού ροκ. Είναι ένα κουιντέτο από τον Αμερικάνικο νότο που με αυτόν τον πρώτο δίσκο προσπαθούν να κερδίσουν κι αυτοί μία θέση ανάμεσα στις προτιμήσεις των οπαδών.

Αυτό το άλμπουμ εκ πρώτης όψεως και ακρόασης μου έδωσε την εντύπωση της ανάστασης του glam/sleaze κινήματος. Το εναρκτήριο κομμάτι “New Tattoo” συνδυάζει το feel good ύφος των Bon Jovi με το sleaze ύφος τον Mötley Crüe και το βαρύ ήχο αυτού που αποκαλείται νέο αμερικάνικο metal. Ακόλουθει το hit του συγκροτήματος “Addicted” , το οποίο ήταν και το κομμάτι που τους εξασφάλισε το δισκογραφικό συμβόλαιο, που μάλιστα έχει και ίσως το πιο πορνογραφικό ρεφρέν που έχω ακούσει. Αλλά με εξαίρεση τα δύο πρώτα τραγούδια του δίσκου και το βαρύ οικολογικής συνείδησης “In God’s Eyes” το υπόλοιπο άλμπουμ είναι δυστυχώς μία από τα ίδια με αυτά των ανάλογων σχημάτων του ύφους. Mid-tempo συνθέσεις προβληματισμού και αιδoιο-μοιρολατρείας τα οποία αν και να λέμε την αλήθεια είναι αναμενόμενα σε ένα άλμπουν εδώ έχει παραγίνει το κακό. Τόση μπαλάντα ούτε σε συλλογή του Love Radio.

Ίσως αν δεν ήταν τόσο ελπιδοφόρα η αρχή του άλμπουμ να μην ήταν τόσο απότομη και η πτώση ύστερα. Το θέμα όμως παραμένει οτι οι Saving Abel, ενώ αποδεικνύουν ότι μπορούν να δώσουν κάτι το διαφορετικό, αποφάσισαν να γίνουν κι αυτοί pin-up μπάντα των Αμερικάνικων κολλεγίων και να κυνηγήσουν το ίδιο κοινό με τους Nickelback, τους Staind, τους 3 Doors Down και μία πλειάδα άλλων σχημάτων. Ξέχνουν προφανώς όμως οτι οι κύριοι ανταγωνιστές τους παίζουν αυτό το παιχνίδι από αρκετά πιο παλιά και είναι δύσκολο για έναν νέο να καθιερωθεί αν δεν διαφοροποιηθεί. Ίσως το καταλάβουν πρίν το επόμενο άλμπουμ...