Επιτέλους! Ένα σκουπίδι στα χέρια μου! Αν θυμάστε τι είχαμε πει για άλλη μια μπάντα της Ανατολικής Ακτής των Η.Π.Α., τους Ligeia, οι οποίοι είναι από Μασαχουσέτη επίσης, θα καταλάβετε περί τίνος πρόκειται...

Πολλοί οπαδοί των All That Remains απογοητεύτηκαν μ’ αυτό το δίσκο γιατί η μπάντα που γούσταραν φλώρεψε κτλ. Αν δεν έχετε ακούσει τον -και καλά φοβερό- πρώτο δίσκο τους θα γελάτε μέχρι δακρύων: At The Gates Δ’ κατηγορίας που το παίζει και λίγο metalcore αλλά είναι τόσο ανούσιο που δύσκολα θ’ ακουστεί ολόκληρο ακόμα κι απ’ τους θιασώτες του λεγόμενου “μελωδικού σουηδικού death metal” (ή αλλιώς death metal στα χαρτιά…).

Ε, που ν’ ακούσετε αυτό το άλμπουμ! Είναι όσο πιο φλώρικο πάει! Δεν πάει πιο κάτω! Κάνει μπάντες όπως οι Shadows Fall ν’ ακούγονται death metal μπροστά του! Τζούφια παραγωγή, χωρίς κανένα ίχνος δύναμης ή νεύρου, ΑΘΛΙΑ φωνητικά, ΑΘΛΙΑ μουσικά θέματα που προκαλούν από υπνηλία μέχρι και αηδία και attitude της πλάκας, το κλασικό του σκληρού αλλά κι ερωτύλου τυπάκου που αντί να δει σε τι ασχημη κατάσταση έχει φτάσει η χώρα του ασχολείται με…βούρτσες!!! Έχει και μπαλαντούλες ο φλωράκος, έχει κι αγαπησιάρικα φωνητικά, έχει και ρομαντικά στιχάκια αλλά θυμώνει κιόλας, όχι πολύ βέβαια, για να δείξει ότι έχει και συναίσθημα… Γκρρρρρ!!!

Για να μην είμαι άδικος και κακός όμως, συνίσταται ανεπιφύλακτα στους fans του “Τιτανικού” και σε όσους έχουν βγει στην τηλεόραση για να πουν την προσωπική τους ιστορία ή για να παίξουν σε reality…