Οι Trivium είναι ένα από τα συγκροτήματα που πολλοί λατρεύουν να μισούν και να τους φορτώνουν ένα σωρό ελαττώματα και  αδυναμίες. Άλλοι λένε ότι είναι nu-metal, άλλοι ότι είναι wannabe-Metallica, άλλοι ότι αντιγράφουν με συνέπεια τις μελωδίες των Μaiden και πάει λέγοντας. Εγώ λέω δεν τους ακούμε αντί να μαλώνουμε;

Στο νέο τους δίσκο οι Τrivium κάνουν στροφή σε σχέση με το προηγούμενο “Crusade”  με την έννοια ότι από τη μία ξαναβάζουν δυναμικά στο παιχνίδι τα γρυλιστά φωνητικά δίπλα στα καθαρά και χορωδιακά που κυριαρχούσαν στο προηγούμενο δίσκο, από την άλλη δίνουν περισσότερη έμφαση στις «maiden-ικές» μελωδίες και σε συνδυασμό με τα δουλεμένα riff metalcore-ίζουν περισσότερο. Βέβαια δεν απουσιάζουν καθόλου τα σχεδόν κλασικομεταλάδικα μέρη που σε κάνουν να νομίζεις ότι ακούς μπάντα που στην ουσία είναι νεο-ρετρό με την καλή έννοια του όρου. Όλο αυτό το μείγμα είναι ιδιαίτερα ελκυστικό στα αυτιά μου, αλλά για να εξηγούμαστε πολλούς μπορεί να τους κουράσει ή να μην τους αγγίξει.

Από τα τραγούδια ξεχωρίζουν  τα "Torn Between Scylla And Charybdis" (respect για τον τίτλο!!! ), "Down From The Sky", "Into The Mouth Of Hell We March" και το 12λεπτο επικό ομώνυμο του τίτλου που κλείνει και τον δίσκο. Η παραγωγή για άλλη μια φορά είναι σε εντυπωσιακά υψηλή στάθμη.

Και αν συνολικά ο δίσκος δεν θα μας κολλήσει και στον τοίχο, δείχνει μια μπάντα σε ανοδική πορεία που έχει να κομίσει ακόμη περισσότερα εφεξής…