Καινούρια κυκλοφορία  από τον “μάγο” της κιθάρας και η Stratocaster του φιγουράρει, όπως πάντα, στο εξώφυλλο. Αυτό που γενικότερα μου προκαλεί ενδιαφέρον είναι ότι τα φωνητικά έχει αναλάβει ο Tim ‘Ripper” Owens  γνωστός από την συνεργασία του με τους Judas Priest και Iced Earth.

Κατά κάποιο τρόπο λοιπόν περιμένω να ακούσω heavy προσανατολισμούς και δυνατά tempo και δεν πέφτω καθόλου έξω. Πρόκειται για καθαρό, καλοπαιγμένο heavy metal. O Yngwie σε μεγάλα κέφια δίνει τον καλύτερο του εαυτό σε αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα από όλους, shredding the classical way. Ο Ripper, ξεχωρίζει με το μοναδικό του ύφος και θα έλεγα ότι σηκώνει τα κομμάτια σε άλλο επίπεδο με τη δυνατή, καθαρή φωνή που σε πολλά σημεία μου θυμίζει Halford (το οποίο δεν είναι καθόλου κακό). Ο Yngwie δίνει την εντύπωση ότι θέλει να επιστρέψει στις ρίζες του. Ακούγοντας, λοιπόν, τα tracks βρήκα πολλές ομοιότητες με τις κλασσικές πλέον 2 πρώτες κυκλοφορίες, χωρίς ωστόσο να μπορεί να τις συναγωνιστεί., είπαμε αυτές ανήκουν σε μία άλλη εποχή, όμως συνολικά ικανοποιήθηκα από το αποτέλεσμα.

Εκτελεστικά το cd είναι άψογο, δεν περιμέναμε άλλωστε κάτι διαφορετικό. Αυτό που με προβλημάτισε κάπως είναι οι συνθέσεις, με την έννοια ότι δεν άκουσα κάτι εντελώς καινούριο σε σχέση με ότι έχω ακούσει όλα αυτά τα χρόνια. Υπάρχουν κάποιες συνθέσεις, όπως το “Damnation Game”, που σηκώνουν τον πήχη ψηλά, αλλά λείπει αυτή η αίσθηση της φρεσκάδας που χαρακτηρίζει μια νέα κυκλοφορία.

Συνολικά,  υποστηρίζουμε και περιμένουμε κάτι ακόμα καλύτερο.