Πολλοί θα πούν ότι οι Queen δεν υφίστανται χωρίς τον Freddie Mercury. Ως επί το πλείστον είναι πραγματικότητα ότι η συνεισφορά τoυ χαρισματικότατου τραγουδιστή και συνθέτη έπαιξε ίσως τον μεγαλύτερο ρόλο ώστε να απογειωθούν οι Queen και να φτάσουν στο σημείο να ανήκουν στο πάνθεον των rock gods.

Βρισκόμαστε λοιπόν μπροστά στο πρώτο studio άλμπουμ των Queen χωρίς τον αείμνηστο Freddie. Και εδώ είναι το δίλημμα που ανέφερα πριν. Μπορεί το άλμπουμ να είναι Queen αν δεν είναι ο Mercury; Η απάντηση είναι ναι, αλλά υπό όρους. Εξαρτάται από το τι θεωρεί ο καθένας από μας Queen. Αν για τον εκάστοτε ακροατή οι Queen αρχίζουν στο “Bohemian Rhapsody” ή στο “One Vision” ή σε οποιοδήποτε από τα μεγάλα hits τους, τότε όχι. Όμως μην ξεχνάμε ότι αυτά τα κομμάτια τα οποία έχουν το μεγαλύτερο airplay δεν είναι κλασσικά κομμάτια των Queen. Επίσης το “I Want To Break Free” πχ, ουδεμία σχέση δεν έχει με το “Tie Your Mother Down” αν και τα δύο αντιπροσωπεύουν το σχήμα, απλά σε διαφορετικές περιόδους.

Σ’ αυτό το άλμπουμ λοιπόν μην περιμένετε να ακούσετε τα πομπώδη και επιδεικτικά στοιχεία που περιέχονται σε τόσα πολυαγαπημένα τραγούδια του συγκροτήματος. Ο Paul Rodgers δεν μπαίνει στο τριπάκι να προσπαθεί να αντιγράψει το στυλ του Mercury και να κυκλοφορεί μέσα στα κομμάτια σαν ένα παγώνι, προκαλώντας με την υπερβολή όπως έκανε ο προκάτοχος του. Αντίθετα δίνει μία τίμια ερμηνεία η οποία ίσως για πολλούς να είναι πολύ κοντά στις μέρες του με τους Free ή τους Bad Company, αλλά μην ξεχνάμε οτι ο Rodgers ήταν αυτός που έδινε την ταυτότητα στα σχήματα αυτά και όχι το αντίθετο.

Κομμάτια όπως το ομώνυμο, το “Time To Shine”, το “We Believe” ή το “C-lebrity” είναι Queen. Δεν είναι οι Queen του “A Kind Of Magic”, αλλά τα στοιχεία είναι εμφανή. Από τις δομές, τα χορωδιακά φωνητικά, τις αρμονίες και την παραγωγή. Από την άλλη συνθέσεις σαν το “Through The Night”, “Still Burning” ή το “Voodoo” κυριαρχούνται τόσο από τις ερμηνίες του Paul Rodgers που γεννά απορία αν οι May και Taylor επιλέξανε τον Rodgers λογώ της φωνής του ή αν η επίδραση του Paul ήτανε τόση που τα δύο εναπομείνατα μέλη αποφασίσανε κατόπιν της προσληψής του την αλλαγή κατεύθυνσης. Το ερώτημα αυτό γίνεται πιο έντονο αν σκεφτεί κανείς ότι κομμάτια σαν το “Time To Shine”, που όπως προείπα ηχούν πιο κοντά σε Queen, είναι συνθέσεις του Paul Rodgers, ενώ το “Still Burning” που ανήκει στην δεύτερη πιο blues-rock κατηγορία, γράφτηκε από τον May. O μόνος που φαίνεται να είναι πιστός στο στυλ συνθέσεως του είναι ο Taylor κι αυτό είναι που φέρνει το άλμπουμ σε μία ισορροπία.

Eν τέλη πάντως, ο τίτλος του άλμπουμ είναι απόλυτα σωστός. Ο δίσκος αυτός ροκάρει. Διαφορετικά ίσως απ΄ ότι έχουμε συνηθίσει από τους Queen αλλά ροκάρει.