Οι Βattleroar, οι γνωστοί πλέον Ελληνες εκπρόσωποι της epic metal σκηνής, κυκλοφόρησαν φέτος το τρίτο τους άλμπουμ με τίτλο "To Death and Beyond”.

Καταρχήν έχω να πω πως είναι πραγματικά αξιέπαινοι, γιατί είναι από τα ελάχιστα πλέον δείγματα για το πως πραγματικά ωριμάζει μια μπάντα και γίνεται καλύτερη με το πέρασμα του χρόνου (και μιλάω για πραγματική ωρίμανση και μουσική εξέλιξη, και όχι το ξεπούλημα που μας πλασάρουν ως «ωρίμανση» πολλά γνωστά και μη εξαιρετέα συγκροτήματα!) Πραγματικά, είναι από τις μπάντες των οποίων περιμένεις το νέο άλμπουμ με ανυπομονησία και αισιοδοξία ότι θα είναι όντως καλύτερο από το προηγούμενο και κυρίως ότι εν έτη 2008 υπάρχουν Έλληνες που μπορούν επάξια να σταθούν δίπλα, αν όχι και ψηλότερα, από πολλούς Ευρωπαίους συναδέλφους τους. Οι ικανότητες όλων των μουσικών που απαρτίζουν τους Battleroar έχει βελτιωθεί αισθητά, τόσο σε τεχνικό, όσο και στο επίπεδο των συνθέσεων.

Αρκετά όμως με τον πρόλογο κι ας πάμε στο κυρίως θέμα:
Το άλμπουμ ξεκινάει με το “Wrathforge”, ένα άκρως επικό κομμάτι με φοβερή εισαγωγή και αξιομνημόνευτο riff, εφάμιλλο των γνωστών epic/power bands με τις oποίες μεγαλώσαμε εμείς οι «Born in the 70’s» (τίτλος του 7^ου κατά σειρά κομματιού, στο οποίο θα αναφερθούμε σε λίγο). Ακολουθεί το “Dragonhelm” με το επιβλητικό του refrain που σε ταξιδεύει σε  μαγευτικούς κόσμους όπου οι δράκοι σκίζουν τον ουρανό. Με το “Finis Mundi” έχουμε μια ακόμα σύνθεση με ογκώδη rhythm section που εναλλάσσεται με μελωδικές στιγμές στις κιθάρες.

Προσπαθώντας με δυσκολία να ξεχωρίσω ποιο κομμάτι μου αρέσει περισσότερο από το άλμπουμ, θα αναφέρω το “Hyrkanian Blades”, με το επιβλητικότατο και άκρως επικό riff, καθώς και το “Metal from Ηellas”, κομμάτι με το οποίο άλλαξα τη γνώμη που είχα για τους Ιταλούς τραγουδιστές και την ικανότητα βελτίωσής τους! Το "Ocean of Pain” είναι ένα 10λεπτο κομμάτι που πραγματικά σε ταξιδεύει με τη φαντασία σε ωκεανούς όπου περιμένεις τα πλοία να καταφτάσουν με τον πολεμικό τους στόλο. Το “Born in the 70’s” αγγίζει όλους εμάς που γεννηθήκαμε σε αυτή τη 10ετία, μεγαλώσαμε με το metal και για εμάς σημαίνει πολλά περισσότερα από ένα είδος μουσικής απλά (πιστεύω και για τους μεταγενέστερους σημαίνει βέβαια, απλά εμείς ζήσαμε τη φάση στην αρχή της). Το refrain με κάνει περήφανη που γεννήθηκα εκείνη την εποχή για πρώτη φορά και θέλω να το τραγουδήσω μαζί με την μπάντα! (ενω συνήθως απλά αναρρωτιέμαι που στην ευχή πήγαν τόσα χρόνια...). Το άλμπουμ επίσης απαρτίζεται από τα “ Warlord of Mars” (που προσωπικά μου θυμίζει Omen το riff στην εισαγωγή, αλλά και στο επιβλητικό refrain) , “Death Βefore Disgrace” και τη διασκευή του “Morbid Tabernacle/Isle of the Dead” των Manilla Road.

Δεν ξέρω πως θα ακουστεί αυτό που θα πω, αλλά οι Battleroar στέκονται επάξια δίπλα σε συγκροτήματα του μεγέθους των Omen, Manilla Road, Doomsword κλπ. Τι άλλο να πω πέρα από το ότι αν σας αρέσει το epic/power metal θα ήταν απαράδεκτο να μην έχετε στην κατοχή σας αυτό το άλμπουμ.