Οι Ten, όταν ξεκίνησαν την δισκογραφική καριέρα τους το 1996 ήταν μια καταπληκτική νέα τότε μπάντα και από τις πιο ελπιδοφόρες για την επάνοδο της, μέχρι τότε, «νεκρής» γενικότερης hard rock σκηνής, κυκλοφορώντας καταπληκτικά άλμπουμ μέχρι και το 2001, οπότε το πολύ καλό “Far Beyond The World” έμελε να είναι και ο επίλογος της μέχρι τότε εξαιρετικής πορείας και της επιτυχίας τους. Το 2002 ο Vinny Burns αποχωρεί από την μπάντα, o Gary Hughes κυκλοφορεί ακόμα ένα προσωπικό άλμπουμ ενώ το 2003 κάνει τον κόσμο να παραμιλάει με την καταπληκτική rock opera “Once A Future King”. Οι Ten όμως έχουν ήδη αρχίσει να «ξεθωριάζουν» σιγά -σιγά…

Τα μετέπειτα “Return To Evermore” (2004), και “The Twilight Chronicles” (2006) δεν είχαν καμία σχέση με το άλλοτε επίπεδο και την ποιότητα των Ten. Ο Gary Hughes ως συνθέτης έδειχνε εντελώς αποπροσανατολισμένος και «στείρος» από πλευράς έμπνευσης, ενώ τα άλμπουμ αυτά καθαυτά ήταν ανάξια λόγου και προσοχής.

2011 και οι Άγγλοι melodic rockers Ten επαναδραστηριοποιούνται δισκογραφικά με το νέο “Stormwarning” και από το εξώφυλλο και μόνο, είναι εμφανής η διάθεση της μπάντας για επιστροφή στο γνώριμο ύφος της. Πίσω από τα drums των Ten, αυτή την φορά βρίσκουμε τον Mark Zonder (Warlord, Fates Warning) ενώ την μίξη του άλμπουμ υπογράφει ο Dennis Ward (Pink Cream 69, Sunstorm, Place Vendome).

Ακούγοντας το άλμπουμ για πρώτη φορά η αλήθεια είναι ότι μου «ξίνισε» αρκετά. Ίσως γιατί περίμενα κάτι ποιο δυνατό, κάτι περισσότερο ενθουσιώδες αντί για αυτόν τον καταιγισμό μελαγχολίας. Το “Stormwarning” δεν είναι σε καμία περίπτωση το άλμπουμ που έχει ως σκοπό να εξιτάρει και ανεβάσει την ψυχολογία του ακροατή, αντιθέτως, καταφέρνει να σε πνίξει στην κατάθλιψη και ύστερα από αλλεπάλληλα ακούσματα, ίσως και να έχεις χάσει κάθε ελπίδα ψυχολογικής ανάτασης!

Όσον αφορά τις συνθέσεις αυτές καθαυτές, το επίπεδο τους, σε γενικές γραμμές, κρατιέται άνω του μετρίου ενώ κομμάτια όπως τα “Kingdom Come”, “Stormwarning” και “Love Song” είναι αξιοσημείωτα.  Παρά ταύτα, το άλμπουμ στο σύνολο του παραμένει αρκετά κουραστικό και μονότονο.

Το “Stormwaring” το θεωρώ αρκετά δυσκολοχώνευτο άλμπουμ για κάποιον που δεν έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με τους Ten. Ακόμα με αυτούς που είναι ποιο οικείοι με την μπάντα, ίσως δυσκολευτούν να το αποδεχθούν εξ αρχής. Υπάρχουν κάποια όμορφα κομμάτια μεν, αλλά η μονότονη πεσιμιστική του διάθεση κουράζει τραγικά. Ο μόνος τρόπος, ίσως, για να λατρέψεις αυτό το άλμπουμ είναι να το ακούσεις σε συγκεκριμένη ψυχολογική κατάσταση όπου και πάλι, μετά από πολλαπλά ακούσματα θα οδηγηθείς σε έναν νήδυμο ύπνο…Όπως και να το προσεγγίσεις, λοιπόν, βρίσκεσαι μεταξύ σφύρου και άκμονος...