Belphegor

"Blood Magick Necromance"

Μάλιστα κυρίες και κύριοι: οι Belphegor επέστρεψαν στο ανεπίσημο ραντεβού τους δυο χρόνια μετά το καταπληκτικό «Walpurgis Rites – Hexenwahn». Πολλοί ήδη αναρωτιούνται αν η μπάντα από την Αυστρία παγιδεύτηκε στο συμβόλαιο με την Nuclear Blast και βρήκε τον δρόμο για το στούντιο νωρίτερα από το φυσιολογικό για να εκμεταλλευτεί την αυξανόμενη δημοτικότητα. Με χαρά σας επιβεβαιώνω ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβη διότι το «Blood Magick Necromance» είναι ακόμα καλύτερο άλμπουμ από το προηγούμενο.

Από πού να ξεκινήσω; Από τις κιθάρες που δεν περιορίζονται στα επαναλαμβανόμενα κατά την Black Metal παράδοση αλλά κάνουν το ίδιο καλή δουλειά στα lead μέρη; Από τα φωνητικά του Helmuth που «πατάνε» πάνω στην «πρωτόγονη» Αυστριακή χροιά και ξεδιπλώνουν τη μαυρίλα μιας άλλης κόλασης, σκοτεινής και κρύας? Ή μήπως να μιλήσουμε για τη δουλειά του Peter Tägtgren που έδωσε κάτι από Hypocrisy στους Belphegor, κάνοντας το «πακέτο» ακόμα πιο δελεαστικό? Νομίζω ότι απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα μπορούν να δώσουν τραγούδια όπως το «In Blood - Devour This Sanctity» με τις «διπλο-μποτιές» (cult όρος) και τα riff που έχουν κάτι από το πρώιμο Black Metal, αλλά και όπως το σχεδόν επικό «Rise To Fall And Fall To Rise» με τα μελωδικά αρπίσματα και τον αργόσυρτο ρυθμό του. Και πάλι λίγες θα είναι οι απαντήσεις που όσο προχωράει ο δίσκος χάνουν το νόημά τους και δίνουν τη θέση στην καθαρή πώρωση για τη μίξη Black/Death Metal που μας έχουν συνηθίσει οι Αυστριακοί.

Μιας και υπάρχει νέο πρόσωπο στο lineup -αν και μάλλον περί session μουσικού ο λόγος- αξίζει ιδιαίτερης αναφοράς η δουλειά πίσω από το drum κιτ που «δένει» με το απίστευτα συμπαγές σύνολο/ήχο που μας παρουσιάσουν οι Belphegor. Ένα νέο χαρακτηριστικό στην μουσική τους έχει να κάνει με τη διάρκεια των τραγουδιών που δεν είναι στα συνηθισμένα επίπεδα της μπάντας. Υπάρχει μεγαλύτερο «βάθος» στις συνθέσεις και πραγματικά, μετά από κάθε ακρόαση μπορεί ο καθένας να ανακαλύψει κάτι καινούργιο.

Αρκετά όμως με τις φιλολογίες μου. Ο δίσκος είναι καταπληκτικός και είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρίας για όσους δεν ξέρουν την μπάντα να ξεκινήσουν από εδώ. Για όσους την γνωρίζουν ξέρω ότι απλά κουνούν το κεφάλι τους συμφωνώντας με τα γραφόμενα έχοντας ήδη το δίσκο στο πικ απ τους (είπαμε, old school).