Ο κόσμος έφτασε στο τέλος του, όλα διαλύθηκαν, όλα καταστράφηκαν, ολική μαυρίλα, ολικό σκοτάδι: “Night Eternal”.

Για να είμαι ειλικρινής μαζί, σας είχα σταματήσει να παρακολουθώ την μουσική των Moonspell στο “Darkness And Hope” αλλά βάσει της επιστροφής τους στο παρελθόν τους από το “Memorial” και με την τελευταία τους κυκλοφορία έγινα ξανά οπαδός τους. Αυτό το ταξίδι που μας προσφέρει η μπάντα με το δικό της, ποιητικό τρόπο σε έναν από τους μεγαλύτερους φόβους και εφιάλτες της ανθρωπότητας είναι συναρπαστικό.

Για καιρό περίμενα μια κυκλοφορία σαν αυτή. Έμεινα έκπληκτος από την πρώτη νότα μέχρι τον τελευταίο ήχο αυτής της δουλειάς. Όλα είναι φανταστικά από το artwork μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια, όσο και να προσπάθησα να βρω κάποιο ψεγάδι δεν βρήκα. Δεν υπάρχει τίποτα να πεις γι’ αυτό το αριστούργημα.

Με τον Waldemar Sorychta στην προ-παραγωγή και στη συνέχεια τον κορυφαίο παραγωγό Tue Madsen, η δουλειά που έγινε ήταν εγγυημένο οτι θα είναι φανταστική. Επιθετικά και καθαρά φωνητικά ( ο Fernando έχει φοβερή φωνή), ατμόσφαιρα σκοτεινή και ρομαντική, απλά δεν υπάρχουν λόγια να το περιγράψω. Ποιό τραγούδι να ξεχωρίσεις; Κανένα! Όλα τα τραγούδια έχουν την ομορφιά τους, από το “Night Eternal” μέχρι το “Scorpion Flower” και το “Dreamless” κανένα δεν θα σε απογοητεύσει.

Έτσι έχουμε την επιστροφή στις ρίζες των Moonspell με το καλύτερο τρόπο. Με λίγα λόγια, είτε είστε οπαδός ή όχι είμαι σίγουρος ότι θα λατρέψετε αυτό το άλμπουμ γιατί πρόκειται για ένα έργο τεχνης απλά κορυφαίο.