Πάντα η είδηση μιας καινούργιας  δουλειάς από τον Metal God είναι κάτι σημαντικό για την Metal  κοινότητα . Έτσι με το που   “έπεσε”  στα χέρια  μου, μου δημιουργήθηκε  η ανάγκη να τον ακούσω άμεσα. Βλέπετε, η προηγούμενη του προσπάθεια με τίτλο  Winter Songs ήταν μια απογοήτευση .  Με χριστουγεννιάτικα , αλλά  κυρίως τελείως αδιάφορα τραγούδια.

Έτσι πίστευα ότι το καινούργιο του δημιούργημα αποκλείεται να είναι τόσο κακό. Και δικαιώθηκα. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ καλό Metal δημιούργημα. Με τις καλές στιγμές να είναι σαφώς περισσότερες από τις κακές ( οι οποίες είναι ελάχιστες). Βέβαια,  πρέπει  να ομολογήσω ότι η πρώτη επαφή μου με το άλμπουμ έγινε μέσω του YouTube και του πρώτου video clip και προάγγελο του cd και ήταν τουλάχιστον εφιαλτική, καθώς το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου που επιλέχτηκε  για «κράχτης» είναι ίσως το χειρότερο Metal τραγούδι που έχει πει, με παντελή έλλειψη σόλο κιθάρας και με παιδικά samples  και το «βοηθά» σε αυτό, το χειρότερο  heavy metal video clip που έχω παρακολουθήσει.  Ευτυχώς ,όμως , το υπόλοιπο  άλμπουμ είναι σε υψηλότατο  επίπεδο.  Με  πολλά στοιχεία από τις 2 πρώτες προσωπικές  του δουλειές  και ιδίως από το Crucible . Όποτε καταλαβαίνετε  ότι και σε αυτό το cd, υπάρχουν πολλά στοιχεία μοντέρνου Metal αλλά βεβαίως δεν γίνεται να λείπουν οι Priest πινελιές .  Τραγούδια όπως  Fire and Ice και Speed of Sound, thunder and Lightning μας θυμίζουν ότι ο Halford είναι  η Φωνή των Metal Gods , Judas Priest!! Αλλά για να πω την αλήθεια εντύπωση μου έκαναν  τα τραγούδια που είναι έξω από τα καλούπια των «Παπάδων». Καταπληκτική δομή , φοβεροί στίχοι, εντυπωσιακές κιθάρες που συναντάμε σε κομμάτια όπως το “like there’s no tomorrow”. Επίσης στο “We own the night“ υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον πέρασμα από πλήκτρα πριν και κατά την διάρκεια του κουπλέ.

Η παραγωγή του Roy Z, είναι κάπως μουντή αλλά καταφέρνει να προσθέσει  στην ατμόσφαιρα του άλμπουμ.  Και βεβαίως η ερμηνεία του Τεράστιου  Rob Halford, η οποία είναι σε απίστευτα επίπεδα. Άλλοτε θυμωμένη, άλλοτε μελαγχολική άλλοτε καταγγελτική (όπως στο «Heartless»). Θα ήταν ασυγχώρητο να μην αναφέρω τους κύριους  Mike Chlasciak  κιθάρες, (με πολύ καλή δουλειά στα leads και σόλο)  Mike Davis στο μπάσο, και τον τεράστιο Bobby Jarzombek που άλλοτε κοπανά τα δέρματα με μανία και άλλοτε απλά δίνει τους ρυθμούς που πρέπει. Εν κατακλείδι ,  η καινούργια δουλεία των Halford (όπως θέλει  και ο ίδιος ο Rob ,να τους αποκαλεί.) είναι ένα πολύ καλό Metal άλμπουμ, άλλοτε κλασσικό , άλλοτε μοντέρνο , αλλά πάντα συνθετικά και εκτελεστικά σε υψηλό επίπεδο. Αποκτήσετε τo είτε είστε οπαδοί των Judas Priest , είτε επειδή αγαπάτε το ποιοτικό Metal...