Η αλήθεια είναι ότι η πρώτη επαφή που είχα με τους Angra το 1993 με το ντεμπούτο τους “Angels Cry”, δεν μου είχε αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις, λόγω του ότι δεν ήμουν σε θέση να δεχτώ τον αρκετά διαφορετικό και εμπλουτισμένο με διάφορα «περίεργα» (σε σχέση με τα ως τότε ακούσματά μου) στοιχεία του μελωδικού progressive/power  metal τους. Χρειάστηκε να περάσουν αρκετά χρόνια για να εκτιμήσω τις χαρισματικές πρώτες κυκλοφορίες τους, και ενώ είχε ήδη αποχωρήσει από τις τάξεις τους ο Andre Matos, ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον μέχρι και σήμερα τραγουδιστή τους Edu Falaschi το 2001.

Βρισκόμαστε, λοιπόν, πλέον εν έτη 2010 και οι Angra μας παρουσιάζουν την έβδομη studio κυκλοφορία τους 4 χρόνια μετά το “Aurora Consurgens” του 2006. To άλμπουμ είναι concept και βασίζεται στο έργο του William Shakespeare 'The Tempest”, ενώ από το 2009 έχει επιστρέψει στη σύνθεσή τους ο Ricardo Confessori πίσω από τα τύμπανα. Το άλμπουμ μετά την ατμοσφαιρική ορχηστρική εισαγωγή “Viderunt Te Aque” ξεκινάει με το “Arising Thunder”, ένα τυπικό και γρήγορο power κομμάτι, ενώ η συνέχεια αποδεικνύεται πιο πολύμορφη, καθώς περιλαμβάνει τόσο πιο γρήγορα νεοκλασικά κομμάτια, όσο και πιο ατμοσφαιρικά και αργά, σαν τις πολύ όμορφες και συναισθηματικες μπαλάντες με εισαγωγή στο πιάνο “Lease Of Life” και “Ashes”. Οι μελωδίες και η άρτια τεχνική στην κιθάρα από τον Kiko Loureiro, δίνουν για ακόμα μια φορά το progressive στίγμα τους, ιδιαίτερα σε στιγμές όπως το αρκετά πολύμορφο “Hollow”, ένα από τα καλύτερα του δίσκου. Άλλα κομμάτια που ξεχωρίζουν είναι τα "The Rage Of The Waters", με το ενδιαφέρον break κάπου στη μέση με το latin/jazz μπάσο του, που συνεχίζει με το αναμενόμενα εξίσου εμπνευσμένο και τεχνικό κιθαριστικό σόλο. Το “Weakness of a Man”, είναι επίσης ένα πολύ ενδιαφέρον, στα πρότυπα των Dream Theater, κομμάτι, όπως και το “Awake From Darkness”, ενώ διαθέτει ένα ευκολομνημόνευτο refrain. Από τα προσωπικά αγαπημένα και το επιβλητικό “A Monster In Her Eyes”. Φυσικά δεν λείπουν οι λυρικές και συναισθηματικές στιγμές σε όλα τα κομμάτια. Η ερμηνία του Falaschi βρίσκεται σε αρκετά καλό επίπεδο, ενώ σε μερικά σημεία οι φωνητικές του γραμμές θυμίζουν ελαφρώς Dickinson (όπως στο “Arising Thunder”). Κάποιοι ίσως θεωρήσουν ότι η ατμοσφαιρική πλευρά κυριαρχεί σε αυτή την κυκλοφορία, αλλά αυτή είναι μόνο η πρώτη εντύπωση που παίρνει κάποιος, καθώς  οι περισσότερες συνθέσεις ενσωματώνουν πολλά διαφορετικά και ποικιλόμορφα στοιχεία, τα οποία δεν γίνονται αντιλητά με την πρώτη ακρόαση. Οι 11 συνολικά (μαζί με την remixed έκδοση του “Lease Of Life”) συνθέσεις, κυμαίνονται γύρω στα 5 λεπτά κατά μέσο  όρο η καθεμία και διατηρούν αμείωτο το ενδιαφέρον από την αρχή ως το τέλος.

Ανακεφαλαιώνοντας, η τελευταία δουλειά  των Angra μας αποδεικνύει περίτρανα ότι εν έτη 2010 δεν χρειάζεται να έχεις κομμάτια με υπερβολική διάρκεια και κουραστική πολυπλοκότητα για να δημιουργήσεις ένα πολύ καλό progressive/power album που θα ξεχωρήσει. Οι fans των Angra, αλλά και του progressive/power metal γενικότερα, δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να το αφήσουν να περάσει απαρατήρητο.