Πολύ δύσκολα κάποιος – όσο και φανατικός οπαδός να είναι της λεγόμενης White Metal σκηνής – θα έχει υπόψιν του αυτό το θαμμένο συγκρότημα-διαμάντι. Γιατί οι πολύτιμοι λίθοι κάποιες φορές απαιτούν και γερό ψάξιμο ή κάποιον που θα δώσει το ευγενές κίνητρο για την εμφάνισή τους, έτσι; Aπό δω και στο εξής, βέβαια, οι Legacy θα πρέπει να γίνουν συχνοί επισκέπτες στα ηχητικά συστήματα της κάστας αυτής οπαδών: το “Legacy” κυκλοφορεί από την Αμερικάνικη Eonian Records και θα είναι μέγα λάθος αν παραλείψετε την αγορά ενός τέτοιου άλμπουμ-συλλογής.

Άραγε ο Don Dokken είναι θρησκόληπτος; Ο George Lynch τι έχει να πει γι αυτό; Οι Αμερικάνοι 80s metallers Bride και Saint θα ακούσουν ποτέ αυτή τη συλλογή ακυκλοφόρητων τραγουδιών από τις αγνές μέρες των Legacy; Είναι σίγουρο πως οι Stryper και οι Leatherwolf δώσαν ό,τι είχαν να δώσουν στο Metal κύκλωμα τη χρυσή δεκαετία του ‘80; Οι πανάγνωστοι μα πανάξιοι Hawk του χαρισματικού τραγουδιστή David Fefolt θα μπορούν να ξαναβγούν στο προσκήνιο μετά από ένα τέταρτο του αιώνα αργότερα; Πόση αξία έχει τελικά αυτό το ξέθαμμα χαμένων ηχογραφήσεων που δεν καταφέρανε να δώσουν και να δοθούν όταν ήταν η ώρα τους;

Η χαοτική περιγραφή παραπάνω δίνει μια ηχητική επισκόπηση του “Legacy”. Το Μήνυμα των Legacy σχηματοποιήθηκε γύρω στο 1987 στο Ohio με τη γνωστή λίγο-πολύ ιστορία του “διαλύθηκαμε πριν καταφέρουμε κάτι” πεπρωμένου που δεν έχει και τόσο σημασία να ξεδιπλωθεί εν μέσω της παρουσίασης αυτής. Πιο πολύ ζουμί έχει το αυτό καθεαυτό μουσικό περιεχόμενο του “Legacy”: 14 τραγούδια με χρονική απόκλιση όχι πιο πολύ από μία πενταετία ορίζουν το στίγμα των Αμερικανών, με καίριο χαρακτηριστικό τα μέσης ταχύτητας κομμάτια πλυμμηρισμένα από μινόρε μεταλλικές μελωδίες και στο μέσο την πολύ καλή και κατάλληλη φωνή του Doug Meacham. Οι Dokken είναι σαφές σημείο αναφοράς, με συνοδοιπόρους τους Stryper, Scorpions (στα 80s τους) και ίσως λίγο από Leatherwolf ή Sword. Υπάρχει κάποιο moody συναίσθημα στην ατμόσφαιρα, με πολύ όμορφες ενορχηστρώσεις (σοβαροί Αμερικάνοι γαρ) και αν εξαιρέσουμε ότι 14 τραγούδια σε mid-tempo ύφος μάλλον είναι πολλά...

...δε βλέπω το λόγο γιατί κάποιος οπαδός του μελωδικού κιθαριστικού American 80s Heavy Metal να μην ενδώσει στο “Legacy”. To CD αυτό ειλικρινά είναι πολύ καλογραμμένο, και κάτι δικαιολογίες του τύπου “δεν ακούω αυτά τα Χριστιανικά” κλπ μάλλον δεν πολυκρύβουν το IQ του ακροατή. Αναμένοντας και άλλες τέτοιες ενδιαφέρουσες κυκλοφορίες από την Eonian Records, ας προσυπογράψουμε κι εμείς την παρακαταθήκη της συλλογής αυτής. Μουσικά, τουλάχιστον, το άλμπουμ “φυσάει”...