Οι συμπατριώτες μας Firewind - αφού η σύνθεσή τους εδώ και δύο κυκλοφορίες είναι αμιγώς ελληνική - επέστρεψαν με το "The Premonition" και φιλοδοξούν να εδραιώσουν ακόμα πιο πολύ το status τους στη διεθνή power metal σκηνή. Με ανάμεικτα συναισθήματα άρχισα να ακούω το νέο cd και δε θέλησα να το κρίνω αβασάνιστα στη βάση ενός γρήγορου ενθουσιασμού ή μιας ανυπόμονης και επιφανειακής απογοήτευσης.

Το "The Premonition" αποτελεί τη φυσική συνέχεια του "Allegiance" που αγαπήθηκε πολύ και εντυπωσίασε και κυρίως για την αιχμηρότητα στον ήχο που μας είχαν παρουσιάσει και τη χαρακτηριστική δομή των τραγουδιών τους που είχε αρχίσει να διαφαίνεται. Οι ίδιοι οι Firewind σε συνέντευξη που κάναμε επιβεβαίωσαν αυτό που ο ίδιος φανταζόμουν. Το ότι δηλαδή αυτό που επεδίωξαν είναι να διατηρήσουν και να δώσουν στερεή υπόσταση στο χαρακτηριστικό ήχο της μπάντας και να δημιουργήσουν ένα δίσκο με συνοχή που θα είναι πάνω από όλα Firewind εναρμονίζοντας τις επιρροές που και οι ίδιοι δεν αρνούνται ότι έχουν στο τελικό αποτέλεσμα πέντε μουσικών που ξέρουν που βαδίζουν. Έτσι λοιπόν το νέο cd μπορεί να πει κάποιος ότι δεν έχει τις τόσο εντυπωσιακές στιγμές του προηγούμενου, αλλά δεν έχει και κάποια χάσματα που αυτό παρουσίαζε. Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι δεν έχει και τραγούδια πολύ δυνατά - κάθε άλλο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το "Angels Forgive Me". 'Ενα σχόλιο ακόμα είναι ότι στο πρόσωπο του Αpollo η μπάντα έχει βρει πλέον τραγουδιστή-σήμα κατατεθέν, με χροιά δυσεύρετη κατά τη γνώμη μου.

Οι Firewind είναι πια υπολογίσιμο μέγεθος. Το επόμενο βήμα είναι να υπάρξουν μπάντες που θα παίζουν αλα-Firewind. Tο εύχομαι.