Για όσους εσάς αναρωτιέστε πότε κυκλοφόρησε το "Part One" η απάντηση είναι ακριβώς πριν από ένα χρόνο! Δεν είχα ξανακούσει για την εν λόγω μπάντα πριν από το "Sleeping In Traffic: Part Two" και η ντροπή είναι όλη δική μου. Αξιοσημείωτοι για τον 70΄s progressive rock ήχο τους , το album έχει μόνο οκτώ κομμάτια. Μην αφήσετε όμως να σας ξεγελάσει αυτό διότι τα κομμάτια ακολουθούν την κλασσική progressive φόρμα τόσο σε μουσικότητα όσο και σε διάρκεια! Στοιχεία από παλιούς Genesis, Uriah Heep και Jethro Tull διακρίνονται καθαρά στα κομμάτια τους.

Πριν ακούσω το album παρατήρησα τους τίτλους των τραγουδιών και μετά την ακρόαση μπόρεσα να δω την ποίηση πίσω από τους τίτλους και τη μουσική. Τα "Sleeping in Traffic: Part One" και "Part Two" περιγράφουν 24 ώρες της ζωής ενός ανθρώπου. Το "Part Two" ξεκινά με το "As The Sun Sets" καθώς προσδιορίζει το ύφος του υπόλοιπου album. Το αρνητικό με το prog rock είναι πως αρκετοί το βρίσκουν δύσκολο στο άκουσμα λόγω των πολύπλοκων αλλαγών. Αυτό όμως δεν ισχύει για τους Beardfish. Οι μουσικές τους αλλαγές είναι αρκετά ομαλές και σταδιακές και κάνουν τα κομμάτια ευχάριστα στην ακρόαση. Το "Into the Night" έχει φανερές Genesis καταβολές ειδικά στις ρυθμικές του ιδέες. Το υπόλοιπο album χαρακτηρίζεται ενδιαφέρον και το τελευταίο κομμάτι "Sunrise Again" είναι με μία λέξη διαφωτιστικό! Είναι ένας ποιητικός τρόπος να κλείσει το album με όλα τα μουσικά του "ανεβοκατεβάσματα".

Οι Beardfish παρέδωσαν μία φανταστική δουλειά προσπαθώντας να κάνουν τη μουσική τους να ακουστεί διαχρονική. Το γεγονός της προσπάθειας επαναφοράς του 70s ηχητικού αποτελέσματος αποτελεί κατόρθωμα και η προσπάθεια για συνεχές ενδιαφέρον του κοινού είναι δύσκολη δουλειά ειδικά σε αυτούς που δεν ακούνε πολύ prog rock και δεν καταλαβαίνουν το νόημά του. Για νέους και παλιούς οπαδούς του progressive rock είναι ένα album που θα συγκινήσει καλύπτοντας πλήρως τα κλασσικά ακούσματα μέσα από original υλικό.