Οι White Wizzard δεν είναι καινούριο “φρούτο”. Πριν από ένα χρόνιo είχαν κυκλοφορήσει το πολύ καλό mini με τίτλο “High Speed GTO” και βάλανε το όνομά τους για τα καλά στο χάρτη του κλασσικού Metal revival που γίνεται από διάφορες μπάντες παγκοσμίως τα τελευταία χρόνια. Πέραν του αστείου – οπτικά ή σκηνοθετικά – ομότιτλου βίντεο, οι Αμερικάνοι παρουσίασαν ένα συμπαγές μελωδικό Metal δίσκο με πολλές αναφορές στο Βρετανικό στυλ των πρώτων διδαξάντων Iron Maiden, Judas Priest και Saxon ενώ και μια παράμετρος Αμερικάνικου hard/heavy στυλ, όπως π.χ. οι πρώιμες δουλειές των W.A.S.P., Motley Crue και Armored Saint, ήταν παρούσα με διάχυτες μελωδίες και πατροπαράδοτη παραγωγή.

Στο “Over The Top” – ξανά μέσω της Earache Records – δεν υπάρχουν και πολλά περιθώρια για αλλαγές. Το στυλ των White Wizzard δεν εξελίσσεται, πρεσβεύοντας πλέον μια κατασταλλαγμένη αγάπη για το κλασσικό Metal της δεκαετίας του ’80. Το σημαντικό στην υπόθεση αυτή είναι ότι δεν το κάνουν με τρόπο αρχέγονο και – για κάποιους πιο λόγιους κριτές – “κουλό” αλλά παρατάσσοντας ένα σύνολο τραγουδιών που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από πολλές μπάντες του συγκεκριμένου ιδιώματος (οι γίγαντες του είδους εξαιρούνται, βεβαίως βεβαίως).

Τα πολλά  λόγια είναι φτώχεια: με πολή καλή τεχνική και μια αξιοδούλευτη παραγωγή η οποία δεν είναι κρυστάλλινη αλλά εσκεμμένα θυμίζει retro καταστάσεις, οι White Wizzard δεν πρωτοτυπούν αλλά και δεν εθελοτυφλούν. Τους αρέσει το παλιομοδίτικο στυλ και δεν ντρέπονται να το παραδεχτούν. Κι αν και στ’ αυτιά μου το “Over The Top” ηχεί λίγο κατώτερο του ντεμπούτου EP τους, με συνεχή και απολαυστική ακρόαση το νέο αλμπουμ των Αμερικάνων δε νομίζω ότι θα αφήσει πολλά περιθώρια αμφισβήτησης στους φίλους του ιδιώματος.