Οι Ιταλοί, με το περίεργο όνομα, μας έρχονται από την πανέμορφη Τεργέστη. Μετά από ένα EP και δύο demo κυκλοφορούν από την Casket το ντεμπούτο τους που περιλαμβάνει δύο κομμάτια από το demo / promo του άλμπουμ, το ένα εκ των οποίων μια, μέτρια, διασκευή στο “Black Celebration” (Depeche Mode).

Το ύφος τους κυμαίνεται ανάμεσα στους Slipknot, Korn και Mudvayne και σε καμία περίπτωση δεν έχει σχέση με τους Faith No More, όπως βιάστηκαν κάποιοι συνάδελφοι να δηλώσουν. Η παραγωγή, που έχει γίνει στη Σλοβενία (!), είναι άψογη κι η μπάντα παίζει καλά, με ατού τον ασυγκράτητο drummer. Τι να το κάνεις, όμως, που τα κομμάτια είναι ανούσια με ανέμπνευστες ενορχηστρώσεις, απαράδεκτα φωνητικά και προφορά; Ή που ο ήχος της κιθάρας είναι κάποιες φορές εκνευριστικά ίδιος με τον αντίστοιχο των Slipknot; Όπως και να ‘χει, σ’ ένα μουσικό είδος με ευκολομνημόνευτες ιδέες αποτυγχάνουν παταγωδώς.

Το ντεμπούτο των 1Ne Day είναι πολύ φιλόδοξο αλλά τελικά δεν ακούγεται ούτε σε fast forward! Δε συστήνεται ούτε στους άρρωστους Slipknot / Korn – άκηδες. Αν θέλετε φρέσκια πρόταση από τη γειτονική χώρα τσεκάρετε τους Yak από το Μιλάνο και το “Iron Flavoured Candies”.