Δύσκολα κάποιος θα καταλάβει από το όνομα  του συγκροτήματος ότι εδώ  μέσα παίζει μπάσο ο John Paul Jones! Μαζί του ο Dave Grohl, στα τύμπανα κι ο Josh Homme, σε κιθάρα και φωνή, πήραν ένα διάλειμμα από τους Foo Fighters και τους Queens Of The Stone Age για να τζαμάρουν μ’ ένα από τα είδωλά τους.

Το άλμπουμ  είναι δημιούργημα μουσικών από  τις συνθέσεις έως την παραγωγή. Άλλωστε κι οι τρεις τους δεν είναι τυχαίοι στην πιάτσα και δε θ’ άφηναν τίποτα σε άλλους. Κατά συνέπεια είναι τόσο, μα τόσο, αληθινό όσο πολύ λίγα άλμπουμ στο σημερινό straight rock. Κομμάτια σαν το “Scumbug Blues”, “Dead End Friends” κολλάνε στο μυαλό και ξεσηκώνουν με τους ρυθμούς τους. Πρωτότυπα riff ακούγονται στα “Reptiles”, “Bandoliers” όταν ‘όλα έχουν παιχτεί στο rock’ σύμφωνα με κάποιους. Εννοείται ότι υπάρχουν και φρέσκα ηχητικά παιχνίδια όπως ο ήχος του μπάσου σε στιγμές και κάποια pedal effects. Απλά, όμορφα κι ωραία, το τρίο δίνει μια γερή κλωτσιά στους κώλους όλων αυτών των νέων σχημάτων που πουλάνε τις ‘φάτσες’ τους περισσότερο από τα τραγούδια τους.

Αν και το “Them Crooked Vultures” είναι συνολική δουλειά, αξίζει ιδιαίτερη μνεία στον ενορχηστρωτή (όπως θα δείτε και στα live τους στο youtube) frontman. O Josh Homme, με τις εντυπωσιακές δουλειές του αναδεικνύεται ο κυρίαρχος rock μουσικός των 00s. Ανεξάρτητα από αυτό, επιβάλλεται ν’ ακούσετε αυτό το ομώνυμο ντεμπούτο του σχήματος. Είναι τόσο καλό που μπορούν να το ακούσουν οι οπαδοί των Zeppelin και να μην πιστεύουν στ’ αφτιά τους!