Η επιστροφή μιας μεγάλης αλλά αδικημένης progressive rock/metal μπάντας με το 6ο στουντιακό άλμπουμ “Digital Ghosts”  είναι γεγονός.

Ο θάνατος του χαρισματικού τραγουδιστή τους Mike Baker το 2008 έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στις τάξεις του γκρουπ και της progressive κοινότητας. Είναι, όμως, τέτοια η ποιότητα της μπάντας και η πίστη στις ικανότητές της που όχι μόνο δεν το έβαλε κάτω αλλά, αντιθέτως, επέστρεψε δυναμικά με το καλύτερο άλμπουμ της για τα 00’s.

Θυμάμαι σαν χθες, όταν πρωτάκουσα το 1992 το πρώτο ομότιτλο CD τους μένοντας άναυδος με την ποιότητα, την έμπνευση και την συνθετική ικανότητα των Shadow Gallery. Σαφέστατα, η 90’s περίοδος ήταν η πιο εμπνευσμένη για την μπάντα με δίσκους κολοσσούς όπως οι “Carved In Stone” & “Tyranny”, χωρίς αυτό να σημαίνει πως οι “Legacy” & “Room V” ήταν μέτριοι. Κάθε άλλο, αλλά συγκριτικά η πλάστιγγα γέρνει προς τα τρία πρώτα progressive διαμάντια.

Οι Shadow Gallery ακόμα και σήμερα αποτελούν ένα παραγνωρισμένο progressive συγκρότημα που δεν στέκει ισότιμα στα μεγαθήρια του είδους. Και όταν λέμε progressive δεν εννοούμε απλώς και μόνο τεχνική αρτιότητα, δαιδαλώδεις συνθέσεις αλλά και συναίσθημα, πάθος, ατμόσφαιρα. Σε τελική ανάλυση ολοκληρωμένες συνθέσεις και όχι επίδειξη ικανοτήτων. Το εν λόγω γκρουπ ανέκαθεν συνδύαζε όλα αυτά τα χαρακτηριστικά στο μέγιστο βαθμό.

Τo “Digital Ghosts” συνεχίζει τον χαρακτηριστικό διάλογο θαυμάσιων κιθαριστικών ριφ με progressive 70’s πλήκτρα, ποικιλόμορφα (και χορωδιακά) φωνητικά που μόνο οι Shadow Gallery μπορούν να πετύχουν με τέτοιο αρμονικό τρόπο. Η απουσία της εκφραστικής και μοναδικής φωνής του Mike Baker είναι εμφανής αλλά ο νέος τραγουδιστής του σχήματος, Brian Ashland αποτελεί εξαιρετική επιλογή. Αξιοσημείωτη είναι η συμμετοχή των Ralf Scheepers (Primal Fear) στο “Strong” και Clay Barton (Suspyre) στο “Venom”. Το θέμα της απώλειας κυριαρχεί ηχητικά και στιχουργικά στο νέο πόνημα του γκρουπ. Άλλωστε, την έζησε στο πετσί του. Για άλλη μια φορά συναντάμε μεγάλες χρονικά συνθέσεις (9λεπτες & 6λεπτες) έχοντας, όμως, συνοχή ενώ σε καμία περίπτωση δεν κουράζουν αλλά κατορθώνουν να προσφέρουν μοναδική ποικιλία συναισθημάτων. Η μεμονωμένη αναφορά στα κομμάτια που απαρτίζουν τη νέα δουλειά δεν έχει κανένα νόημα καθώς το καθένα ξεχωριστά εισάγει τον ακροατή σε διαφορετικά μουσικά μονοπάτια συνδυάζοντας progressive rock & metal έχοντας ως κοινή συνισταμένη την ποιότητα και το συναίσθημα, στοιχεία πραγματικά δυσεύρετα στις νέες κυκλοφορίες που μας κατακλύζουν. Χωρίς ο δίσκος να είναι concept εντυπωσιάζει με την ολότητα που αποπνέει.

Κοντολογίς, το “Digital Ghosts” επαναφέρει δυναμικά τους Shadow Gallery στα σύγχρονα μουσικά δρώμενα ανανεωμένους, εμπνευσμένους και που μόνο ως “φαντάσματα του παρελθόντος” δεν ηχούν.

Μία άκρως τονωτική ένεση στο σώμα του progressive rock / metal που ψυχορραγεί από ένα γκρουπ “ζωντανό θρύλο του είδους”.