Το μελωδικό διαστημόπλοιο των Leverage συνεχίζει το ακάματο ταξίδι του, με τρίτη στάση το – όπως αποδεικνύεται –πολύ καλό “Circus Colossus”, για λογαριασμό ξανά της Spinefarm records. Οι Φινλανδοί metallers (οριακά χησιμοποιώ αυτό τον όρο, βέβαια, μιας και τα ηχοχρώματα της μπάντας περιέχουν ένα τόσο ισόρροπο μίγμα από keyboard-driven μελωδικό Power Metal μέχρι και σαφείς pomp/symphonic Rock ή ακόμα και AOR αναφορές) αποδεικνύονται συνεπείς γνώστες της δημιουργίας καλοπαιγμένης και έξυπνα φιλτραρισμένης μουσικής, κάτι το οποίο ήταν ήδη γνωστό, λόγω τόσο της πρότερης δισκογραφίας της μπάντας αλλά και της αποδεδειγμένης συνθετικής δεινότητας των ηγετών τους Tuomas Heikkinen (κιθάρα) και Pekka Lampinen (μπάσο).

 
Ξεπερνώντας τον – άγονο, ώρες ώρες – σκόπελο των απλών αναφορών σε ηχητικές συντεταγμένες, εύλογη είναι η συγκομιδή πληροφοριών για τους πιστούς ακόλουθους των Leverage αυτά τα 4-5 χρόνια ύπαρξής τους. Με λίγα λόγια, αν γυρίσατε με ενδιαφέρον το κεφάλι στο άκουσμα του ντεμπούτου της μπάντας “Tides” (2005) και υποκλιθήκατε στο μεγαλείο του κρίσιμου δεύτερου δίσκου “Blind fire” (2008) μάλλον δε θα σταματήσετε να χαμογελάτε αφουγκραζόμενοι την ποιότητα του “Circus Colossus”. Η εν γένει παρουσία του συγκροτήματος (και) σε αυτό το CD διακατέχεται από συνθετική αρτιότητα, άψογη ικανότητα ενορχήστρωσης και διαβαθμίδωσης των κομματιών (με άλλα λόγια, δεν υπάρχει ούτε ένα κομμάτι που να «γκελάρει» ή να έχει ασυνέχεια) ενώ η όλη ροή της ακρόασης απέχει παρασάγγας από το να κουράσει το μέσο φίλο ή οπαδό των Leverage.

Ανοίγοντας λίγο τον κύκλο πληροφοριών όσον αφορά την κυκλοφορία του “Circus Colossus”, ώστε να αισθανθούν οικεία και φίλοι του ήχου αυτού μη εξοικειωμένοι με την «οικογένεια» των Leverage, ας επισημανθεί ότι το στυλ του Φινλανδικού σεξτέτου έχει όλα τα εχέγγυα για τα οποία οι μπάντες της χώρας – ή της Σκανδιανβίας, ευρύτερα – χαίρουν εκτίμησης στον παγκόσμιο μεταλλικό χάρτη. Ατμοσφαιρικές και μελωδικές φωνές (και πολυφωνίες), πομπώδης αλλά άρτια συγκροτημένη χρήση των πλήκτρων, ευφάνταστος συγκερασμός υπο-ειδών της μελωδικής Rock και Metal κουλτούρας και μια θεατρικότητα μη γενόμενη ως αυτοσκοπός αλλά συμπλέουσα με το μουσικό μοτίβο του συγκροτήματος. Θέλετε ονόματα; Royal Hunt, Brother Firetribe (των οποίων επίσης μέλος είναι ο τραγουδιστής Pekka Heino), Edguy, Narnia, Magnum, Yngwie Malmsteen μέχρι και Survivor είναι ονόματα ικανά να δώσουν μια πρώτη εικόνα, ενώ δε θα πρέπει να παραληφθεί και η ικανότητα των Leverage να αναπροσαρμόζουν τη μουσική τους – ειδικά στα ορχηστρικά σημεία – ώστε να παραπέμπει εν δυνάμει και σε soundtracks ταινιών δράσης ή φουτουριστικού κινηματογράφου.

Είναι το “Circus Colossus” ένα τέλειο άλμπουμ, λοιπόν; Περιέχει το ή τα κομμάτια που θα «λιώσουν» σε CD players και Rock clubs για πολύ καιρό; Δύσκολο, εξ ου και η απουσία αναφοράς σε κάποιο ικανό hit (με πιθανή την εξαίρεση των “Movie Gods” και “Rider Of Storm”, ίσως – α, και το “Revelation”) που θα οδηγήσει το πλήρες αλμπουμ σε εμπορική επιτυχία. Όπως και να ‘χει, πάντως, η καινούρια δουλειά των Leverage έχει τα φόντα για κάτι καλύτερο από τα δυό προηγούμενα άλμπουμ των Φινλανδών μιας και – στα αυτιά μου, τουλάχιστον – ηχεί σαν η πιο άρτια κυκλοφoρία τους μέχρι σήμερα. Θεωρώ ότι οι φίλοι του ήχου αυτού δε θα λυπηθούν τα λεφτά τους σε κάθε περίπτωση.